London – Land’s End dag 4: van Kingston upon Thames naar Reading.

Woensdag 31 Mei, vandaag proberen we de drukte van Greater London kwijt te raken en in te ruilen voor een stuk natuur. Maar helaas, dat gaat vandaag nog niet helemaal lukken.

De dag begint wel goed, we fietsen van ons Airbnb adres naar Hampton en de eerste fotostop is bij Hampton court palace. Een paleis ooit aangekocht door Henry VIII.
Bij het paleis wordt alles in gereedheid gebracht voor een groot concert, maar het gebouw blijft desondanks indrukwekkend.
Indrukwekkend is ook de rozentuin van het paleis. Frouwkje zegt dat het jammer is dat de blog geen geur kan overbrengen. Het ruikt er namelijk heerlijk.

Na het paleis steken we de Theems over en zoeken het Thames towpath op. Zo, lekker verlost van de auto’s en mooi peddelen over het towpath.
Het pad is een beetje een mix van goed asfalt, dan weer een stuk hobbelen over kapot asfalt en dan weer een stuk gravel. Klinkt erger dan het is, want het is heerlijk fietsen zo langs het water.

We passeren verschillende sluisjes, zien longboats en jachten over het water gaan en passeren diverse roeiclubs. Het lijkt of elk, zich zelf respecterend dorp, hier een eigen roeiclub heeft.
Onderweg moeten we ook kiezen of we met een fietspont de Theems oversteken of een paar kilometer omfietsen. We doen het laatste want de veerpont heeft een flinke afstap en dat betekend sjouwen met alle tassen.
Zodra we weer bij de Theems terug zijn is het tijd voor koffie.

We komen nu in de buurt van Staines en rond het water komt steeds meer bebouwing.

Staines zelf is een drukte van belang. We proberen dan ook zo snel mogelijk weer uit het autoverkeer te komen. Ik zet natuurlijk nog wel de aardige townhall op de foto.

Na Staines gaat de route weer richting towpath. We fietsen nu richting Windsor en passeren bij de Runnymede locks fraaie oude bebouwing.

Helaas moeten vlak daarna het water weer vaarwel zeggen. Via een graspad en langs een erg drukke vierbaansweg fietsen we richting een gravelpad dat ons omhoog zal brengen naar Windsor park.
Het routeboek gaf al aan dat het pad van slechte kwaliteit is en ook nog eens erg steil….en dat klopt allebei. Stukken zijn zo slecht dat lopen de enige optie is.
Uiteindelijk komen we echter boven en bezoeken als eerste het Runnymede Air forces memorial.
Opgericht om de 20.000 mensen te gedenken die in WO2 hun leven verloren en nooit gevonden zijn.

Voordat we Windsor park binnen fietsen is het tijd voor de lunch. Die gebruiken we bij de Fox & Hounds.

Na de lunch passeren we één van de toegangspoorten van Windsor park. Ook weer een heel groot park waar je uren door kunt brengen.
We willen graag naar een uitzichtpunt waar je zicht hebt op Windsor castle, maar helaas versperd een groot hek ons de weg. Teleurgesteld draaien we weer om en terwijl we terugfietsen komt ons een fietser tegemoet die vol overtuiging richting hek fietst. Ik kijk om en zie dat de man op een knop drukt die mij niet is opgevallen (terwijl het wel op een bordje stond vermeld) en kijk, het hek zwaait open.
Het uitzicht is inderdaad de moeite waard.

Na het park dalen we af en voegen ons bij alle andere toeristen die Windsor onveilig maken. Het is een drukte van belang in de stad en op het water. Ook veel schoolgaande kinderen, dus we vermoeden dat Engeland een week schoolvakantie heeft.

Na Windsor is het even afgelopen met de drukte. We zoeken de Theems weer op en fietsen richting Eton.
De universiteit slaan we over (we hebben al veel te veel gestopt) maar de olympische roeibaan pikken we wel even mee.

Na Eton komen we bij Bray. Een prachtig plaatsje dat al vele keren heeft meegedaan met de Botanische wedstrijden wie het mooiste plaatsje is. Niet een gegeven dat ik zo direct weet, maar een drietal borden bij de dorpsingang wijzen mij hierop.

Vlak buiten Bray komen we ook weer een nieuw type barrier tegen.

uiteraard zijn onze sturen te breed om door dit gat te passen.
Door de voorkant van de fiets op te tillen kan ik ze net boven die stalen platen door het gat wringen.
Na dit gedoe fietsen we verder naar een grotere plaats, Maidenhead. Wat ons betreft had men die wel kunnen overslaan. Geen barst aan en de fietsinfrastructuur is gewoon bagger. We hobbelen van paadje naar paadje, over speedbumps en slecht wegdek.

Het laatste stukje is even doorbijten. We zijn zo vaak gestopt dat ondertussen de avondspits ruim begonnen is. Het is druk op de wegen, en de dorpen waar we nog doorheen moeten staan vol met auto’s van forenzen. Het fietsen is dan ook niet leuk meer, en we zijn blij als we Reading bereikt hebben.
In Reading hebben we een Airbnb adres waar we een klein appartement hebben die achter een grote villa is gebouwd. Een mooi adres.

Morgen gaat de route verder richting Avebury met zijn steencirkel.