Tenerife dag 6: wandelen door het lava veld.

Vandaag geen badplaatsen of iets dergelijks, we gaan wandelen door de lava velden van El Teide.
Afgelopen zondag zijn we boven op de vulkaan geweest en was er geen tijd meer voor een wandeling. Dat gaan we vandaag inhalen.

We parkeren de auto bij Mirador narices del Teide want deze parkeerplaats ligt aan de rand van het lava veld. Hier beginnen we maar eens voorzichtig aan wandelroute 18. Voorzichtig omdat afstanden hier geen goede indicatie zijn over de duur van de tocht. Er zijn hier wandeltochten die nog geen kilometer lang zijn, maar waar je wel bijna een uur over kunt doen.

Wandelroute 18 is volgens het bord net 3 km lang en loopt door het lava veld naar Boca Tauce. In het lava veld heeft men globaal een pad aangebracht. Zonder dat kon je er simpel weg gewoon niet lopen. Buiten het pad is de lava gestold in allerlei grillige vormen. Lopen op de lava stenen is heel apart. De stenen zijn poreus en kraken dan ook soms onder de schoenen.

Gedeeltelijk wandelen we langs de rand van het lava veld (die hier trouwens in 1798 door El Teide en pico Viejo is neergelegd). Aan de ene kant heb je dan de grillige vormen van de gestolde lava, aan de andere kant de hoge rotswanden die vroeger de binnenkant vormden van de kraterwand van de vulkaan Las Canadas. Je kunt zien dat die zijde veel ouder is. Hier groeien wel bomen en struiken.

Een bijzondere plant komen we nog tegen in skeletvorm. De Tenerife (of mount Teide) bugloss (latijns Echium wildpretii). Deze plant komt enkel op Tenerife voor en is een aparte verschijning. Hij begint als een heel klein plantje, vormt in de eerste paar jaar een kleine laag groeiende bol en schiet dan ineens aan het eind van een winter de lucht in (1 tot 3 meter). Hij is dan geheel bedekt met rode bloemetjes. Na een paar maanden produceert de plant grote hoeveelheden zaadjes en sterft dan. Het skelet van de plant blijft daarna nog een hele tijd staan.

Bij Boca Tauce is een klein museum dat laat zien hoe de beheerders van het park vroeger leefden. De binnenzijde van de hut en stal van Juan Evora is hier nagebouwd.
Na een broodje gaan we via dezelfde weg weer terug richting auto. Vanuit het lava veld kun je heel mooi El Teide en de krater in de zijwand van Pico Viejo zien.
De wandeling was de moeite waard. Prachtig mooi om deze grillige natuur te zien.

Op de terugweg richting dal (we zitten tenslotte op ruim 3000 meter hoogte) rijden we zo de wolken in. Liepen we boven nog in de zon, nu is het mistig en daalt de temperatuur naar 13 graden. Gelukkig kunnen we zien dat beneden aan de kust de zon wel schijnt.

Morgen is het feest weer voorbij. We gaan terug naar huis (en het schijnt daar iets kouder te zijn dan hier).

Tenerife dag 2: naar El Teide.

Vandaag gaan we een bezoek brengen aan het nationale park El Teide. Het park is bijna 19000 hectaren groot en ligt bijna geheel boven de 2000 meter. De naam van het park is afkomstig van de (slapende) vulkaan El Teide die ruim 3700 meter boven het land uitsteekt.
Eerst echter nog een mooie panoramafoto van het uitzicht vanaf ons balkon. Zo Mooi.

In de ochtend moeten we eerst onze weg even vinden richting El Teide, en dat valt niet mee.
Ik maak een fout bij het invoeren van de gegevens in de gps waardoor wij een aardig spannende route door de bergen krijgen. Het gaat over smalle boerenweggetjes, kris kras tussen de bananenplantages door. Het is er niet alleen smal, maar de stijgingspercentages mogen er ook zijn.
Uiteindelijk komen we op de hoofdweg die het nationale park doorkruist.
Het park is een plaatje. Enorme bergen, velden met gestolde lava en fantastische uitzichtpunten.

Het laatste stuk gaan we met de kabelbaan. Het dalstation ligt op ruim 3300 meter en de gondel zal ons op ruim 3500 meter afzetten. Daar gaan we met een gids naar het pico Viejo viewpoint.
De top van El Teide ligt op ruim 3700 meter, maar daar mogen maar beperkt mensen naar toe. Men probeert de top een beetje te beschermen tegen massa toerisme.

Boven op de berg is het aardig fris. Was het bij het appartement nog 25 graden, hier is het in de middag net 10 graden.
We maken met de gids een aardige wandeling. Zij vertelt ons over de bergketens die we om ons heen zien. Feitelijk zijn dit geen bergen, maar de binnenzijde van een vulkaan.
Voor El Teide was hier al een vulkaan, Las Canadas. Bij uitbarstingen van deze vulkaan storte het dak van de magmakamer in de vulkaan en blokkeerde daarbij het uitstromen van de magma. Doordat daardoor de druk in de vulkaan weer opliep kwam het weer tot een uitbarsting waarbij El Teide en pico Viejo ontstonden. In wezen dus broekies onder de vulkanen (15.000 jaar oud, het is niks).

El Teide is een slapende vulkaan, dus links en rechts komen kleine pluimpjes rook uit de grond. Er staat ook meetapparatuur want men wil het wel graag weten als deze jongen weer actief wordt.
Vanaf het uitzichtpunt hebben we ter afsluiting een mooi zicht op pico Viejo. Deze vulkaan is als laatste nog actief geweest. In 1909 om precies te zijn.

Na de wandeling gaan we weer naar beneden met de kabelbaan. De jas kan weer uit en de lange broek vervangen we weer door een korte versie. Weer terug naar de zomer.