De Zuiderzeeroute dag 6: van Medemblik naar Workum.

Vandaag het minst aansprekende routedeel van de Zuiderzeeroute, het oversteken van Noord-Holland naar Friesland.
Had de fietser vroeger geen keus en moest hij oversteken per boot (ik praat dan over echt vroeger), tegenwoordig kan hij kiezen. Per boot (ja ja, dat kan nog steeds) of over de Afsluitdijk.

De Afsluitdijk oversteken per fiets hebben we vorig jaar al een keer gedaan. Toen van Friesland naar Noord-Holland. We hadden toen de wind in de rug en de dijk was dan ook een eitje. Dat was vandaag wel even anders.
De wind kwam uit het noorden tot noord-oosten en was kracht 6 met windvlagen van kracht 8.

Maar laten we beginnen bij het begin.
We vertrekken in de ochtend uit Medemblik en fietsen door de Wieringermeer richting Den Oever.
De weg ligt echt als een streep door het landschap. We hebben uiteraard meteen wind tegen, dus je bent blij met elke begroeiing die wat wind breekt.
Vlak voor Den Oever rijden we totaal onverwachts een compleet bos in. Tot aan Den Oever is de wind dan ook ineens bijna helemaal weg.

Vanaf Den Oever is het echter gedaan met de pret. Voor ons ligt ruim 32 km dijk waar de wind de alles bepalende factor is. Ik schat dat we een anderhalf uur nodig hebben om de dijk over te steken, maar het blijkt dat we er bijna een uur langer over doen.
We stoppen uiteraard onderweg een paar keer om foto’s te maken, maar het grootste deel van de tijd zijn we aan het fietsen. Kortom een pittige tocht.

Rond half drie komen we aan in Makkum en houden we een verlate lunchpauze. Daarna fietsen we met de wind in de rug door naar Workum waar een mooie rode trekkershut op ons staat te wachten.

Morgen ronden we ons rondje Zuiderzee af en fietsen we naar Ossenzijl.

De Zuiderzeeroute dag 5: van Edam naar Medemblik.

Het is weer een stralende dag als we vertrekken vanuit Edam naar Medemblik. De wind hebben we wel tegen, maar die heeft duidelijk aan kracht ingeleverd ten opzichte van afgelopen avond.
Vandaag wordt een dag van vergezichten en minder van stadjes en steden.
Op onze tocht komen we Hoorn, Enkhuizen en Medemblik tegen, maar vooral veel Zuiderzeedijk.

We beginnen achter de dijk en fietsen richting Hoorn. Tsja, achter de dijk is het uitzicht minder en buiten molen de Breek en de Korsloot bij Schardam is er dan ook weinig te zien / fotograferen.
Een bord wijst ons er wel op dat dit het land van Dik Trom is. Waarvan akte!

Hoorn is uiteraard een echte stad met de daarbij passende oude gebouwen. De rijke historie zie je hierin wel terug. Ook een prima koffie stopje trouwens.

Na Hoorn verruilen we de achterzijde van de dijk met de bovenkant. Best mooi om hier zo te fietsen op het hoogste punt van de omgeving. Je hebt mooi uitzicht op het IJsselmeer, maar ook op het achterland.

Bij Wijdenes verlaat de route even de dijk om het dorp te bezoeken. Kleine huisjes met mooie hollandse geveltjes krijgen we hier te zien.

De route keert terug naar de dijk en verlaat deze weer bij Broekerhaven. We zijn benieuwd waarom we weer een uitstapje maken richting achterland.
Bij Broekerhaven blijkt een oude overhaal te staan die vroeger platbodems over de dijk kon zetten.
Een infobord verteld dat vroeger schepen uit de polder door paarden over de dijk werden getrokken en zo in het water buiten de dijk werden gezet.
Later kwam de overhaal waarbij schepen op een soort rooster worden gezet en dan met een lift in een bak werden gezet die de waterhoogte van de buitenzijde van de dijk heeft. Zeg maar een sluis, maar dan zonder deuren.
Nooit geweten dat we zo’n scheepslift in Nederland hebben.

Vanuit Broekerhaven fietsen we naar Bovenkarspel. Hier zet ik molen Ceres nog even op de foto.
Na Bovenkarspel is het nog maar een klein stukje richting Enkhuizen. Via de Koepoort fietsen we de stad in.
Hoogste tijd voor een korte pauze en een broodje paling (we zijn tenslotte in de buurt).
Langs de Drommedaris verlaten we daarna Enkhuizen voor de laatste 25 km van vandaag.

De route loopt nu weer boven op de dijk. We fietsen langs Andijk en daarna duiken de contouren van Medemblik al op. Aan de rand van de plaats ligt stoomgemaal Vier Noorder Koggen.
Een vrijwilliger verteld ons dat het Wouda gemaal altijd genoemd wordt als er weer gedraaid moet worden, maar dat zij dan meestal ook draaien en nooit genoemd worden.

Na deze mooie oude techniek fietsen we onze laatste kilometers voor vandaag richting Opperdoes.
Hier staat een trekkershut op ons te wachten bij het oude station van Opperdoes.

Morgen wordt het stevig trappen over de Afsluitdijk. De bestemming is Workum.

De Zuiderzeeroute dag 4: van Naarden naar Edam.

De dag eindigde gisteren in de regen, maar daar is vandaag niets meer van terug te vinden.
Er is nog wat mist als we opstaan, maar tegen de tijd dat we vertrekken schijnt de zon al volop.

De afgelopen dagen hebben we aan de stille kant van de Zuiderzee gefietst. In het verleden noemde men de oostkant zo, omdat de havens van oa Kampen, Zwartsluis en Harderwijk eerder last kregen van het dichtslibben van de haven dan de westkant.
Vandaag beginnen we aan het fietsen van deze westkant en komen dan ook door diverse bekende havenplaatsjes.

Vanuit de jachthaven van Naarden fietsen we eerst door het Naarderbos en Muiderberg. Het verkeer op de A1 en A6 is hoorbaar aanwezig maar dat verandert zodra we in de Noordpolder fietsen. De A1 ligt vlakbij, maar achter enorme geluidschermen, en daardoor is het heerlijk rustig op de Noordpolderweg.

We naderen nu Muiden en het Muiderslot kunnen we al van ver zien liggen. Wat ons betreft een prachtig kasteel. In Muiden is het rustig op deze maandagmorgen. Wel wat leven bij de sluis, maar voor de rest een stille bedoeling.

Na Muiden gaat onze route langs de oostkant van Amsterdam. We fietsen langs IJburg, steken het Amsterdam-Rijnkanaal over via een imposante fietsbrug en fietsen dan via Zeeburg en een brug over het Buiten-IJ de stad weer uit.

Durgerdam is het volgende plaatsje wat we aandoen. Kleine huisjes liggen hier in een mooie rij boven op de dijk. Hier zoeken we een bankje op voor de lunchpauze.

Na Durgerdam verlaten we de Zuiderzeeroute. Deze gaat namelijk een stuk het binnenland in en wij willen graag langs de kust fietsen naar Marken. En dit fietspad is vandaag een topper.
We fietsen boven op de dijk met om ons heen allemaal bloeiende planten en een fraai uitzicht over het IJsselmeer.
Eerst komen we nog door Uitdam en dan slaan we rechtsaf richting Marken. Pittig fietsen want we hebben de wind tegen.
Marken is leuk om te zien. Lieve huisjes en natuurlijk de beroemde vuurtoren.

Na Marken pikken we bij Monnickendam de route weer op. Veel mooie schepen in de haven trouwens, en we komen ook duidelijk in de omgeving die bekend staat om de paling(sound).

Het is hierna nog een klein stukje naar Volendam. En gelukkig hier is wel wat volk op de been. Uiteraard de nodige Japanners met gids en wat los lopende Amerikanen. Voor Volendamse begrippen zal het wel rustig zijn geweest, maar wij vonden het een levendig schouwspel.

Ons einddoel van vandaag is na Volendam snel bereikt. In Edam fotograferen we nog wat mooie en historische plaatsen en dan gaat het richting Camping Strandbad. Hier wacht een vrolijk gekleurde trekkershut met uitzicht op het IJsselmeer op ons.

Morgen trekken we verder door Noord-Holland. Het einddoel is Opperdoes (en dat ligt vlak bij Medemblik).

De Zuiderzeeroute dag 3: van Nunspeet naar Naarden.

Vandaag fietsen we langs de zuidkant van de Zuiderzee richting Naarden.
Het is mooi weer vanochtend. De jas is niet nodig, maar de weersverwachting is wel dusdanig dat we de tassen extra goed afsluiten en de regenjas bij de hand houden.
We zijn vroeg op pad en we komen het eerste uur dan ook weinig mensen tegen. De route loopt richting Harderwijk voornamelijk over rustige binnenwegen en een paar mooie betonfietspaden.

Bij Harderwijk is nog niet veel beweging (enkel wat mensen die richting Dolfinarium gaan) maar op de boulevard is al wel een café open, kortom tijd voor koffie.
Na de koffie gaat het langs strand Horst en strand Nulde verder richting zuiden.
Links naast ons hebben we de drukke A28, dus echt rustig kun je dit routedeel niet noemen.
Droog is het ook niet meer, want de eerste bui heeft ons ondertussen te pakken.

Na de stranden draaien we weg van de snelweg en fietsen over een smalle dijk langs het Veluwemeer en het Nuldernauw. We komen langs stoomgemaal Arkemheen, maar die is gesloten op deze zondagmorgen.
Vlak voor Spakenburg fietsen we langs restanten van de Grebbelinie. De blokken met spoorstaven lagen in 1940 boven op de dijk en moesten tanks tegenhouden.

Rond het middaguur fietsen we Spakenburg binnen. We hopen op een lunch mogelijkheid, maar helaas is alles gesloten (we zitten hier duidelijk binnen de bible belt).
De haven van Spakenburg is echter een plaatje. Vooral in de oude haven liggen mooie schepen.

Na Spakenburg fietsen we naar Eemdijk. Hier zouden we de Eem over moeten steken met een veerpont. Maar helaas, het is zondag en dan vaart de pont niet.
Dat betekend een aardig stukje omfietsen want de eerste brug ligt bij Eembrugge. In de omleidingsroute ligt ook nog zo’n kettingpontje, maar die laten we lekker voor wat hij is. We fietsen wel via Eemnes en dan richting Blaricum.
Volgens Buienradar moeten we nu ook in de regen fietsen, maar buiten wat gespetter valt het allemaal wel mee.

Na Blaricum fietsen we weer langs de kust. Dit randmeer heet het Gooimeer en de bebouwing van Huizen ligt tot aan het water. Maar dat we de bebouwing nou altijd mooi vinden….
Het laatste stuk richting Naarden gaat door het bos. De lucht is ondertussen ook aardig donker geworden en tegen de tijd dat we de vesting zien begint het te regenen.

Naarden komen we binnen via de Utrechtse poort. Veel is er niet loos binnen de vesting want het regent nu stevig en iedereen is naar binnen gevlucht. We fieten dan ook door naar de jachthaven waar een hele mooie en ruime trekkershut op ons staat te wachten.

Morgen draaien we langzaam richting noorden. De route voert ons langs Amsterdam en eindigt in Edam.

De Zuiderzeeroute dag 2: van Ossenzijl naar Nunspeet.

Vandaag de eerste officiële etappe van de Zuiderzeeroute. Een 70 kilometer hebben we voor de boeg en dat brengt ons dan bij de volgende trekkershut in Nunspeet.
Het is fraai weer deze zaterdagmorgen. De jas en de lange broek kunnen meteen in de tas, want de temperatuur is lekker aangenaam.

Vanuit Ossenzijl fietsen we eerst langs de Kalenbergergracht. Vroeger een hele arme omgeving, nu de plaats waar fraaie huisjes liggen langs het water. Het fietspad is wel smal, dus wij vormen met al onze tassen wel een aardig obstakel voor andere fietsers.

Na Kalenberg fietsen we door het buurtschap Nederland en via Baarlo komen we uit bij de haven van Blokzijl. Het is er druk, veel fietsers die hier even pauze houden. Bij de sluis (u weet wel van Kaatje) is het een komen en gaan van mooie boten. Hoog tijd voor een koffiepauze.

Na Blokzijl duiken we het nationale park Weerribben in. Hier fietsen we langs het indrukwekkende gemaal A.F. Stroink. Sinds 1919 staat dit gemaal hier en het kan tegenwoordig 3200 m3 per minuut wegpompen.

Via Sint Jansklooster gaat de route verder richting Zwartsluis en het Zwarte water bij Genemuiden. Onderweg spotten we nog een paar ooievaars die bij Poepershoek keurig op hun nest staan.
Na de veerpont bij Genemuiden fietsen we over oude dijken richting Kampen.

In Kampen is het op deze zaterdag aardig druk. Het mooie weer zal daar wel in meespelen. We maken even wat foto’s in het historische centrum en verlaten daarna de stad om snel de oude zomerdijk van de Zuiderzee op te zoeken.

Met zicht op het Veluwemeer fietsen we ons laatste stuk voor vandaag. We stoppen nog even voor een hapje en een drankje in het zeer drukke Elburg en fietsen daarna de laatste kilometers richting Nunspeet.

Het is nationale molendag vandaag, en aan de rand van Nunspeet staat molen de Duif dan ook lekker te draaien met de wieken voorzien van vlaggetjes. Vanaf hier is het nog een 2 kilometer naar camping de Witte Wieven. De trekkershut die we krijgen heeft duidelijk betere dagen gekend, maar voor één nacht doen we het er mee.

Morgen de volgende etappe die ons zal brengen naar Naarden.

De Zuiderzeeroute dag 1: van Rolde naar Ossenzijl

Vrijdag 11 mei: van Rolde naar Ossenzijl.

De komende week gaan we de Zuiderzee fietsroute fietsen. Een route die de rand van de voormalige Zuiderzee volgt en het nieuwe land in de polders links laat liggen.
De route is ruim 400 km lang en wij fietsen hem in 6 etappes.


Aangezien de route ver uit de buurt van onze woonplaats ligt fietsen we ook nog 2 extra dagen.
De eerste dag fietsen we van Rolde naar Ossenzijl. Hier pikken we de route op. De laatste dag fietsen we van Ossenzijl weer naar Rolde.


We vertrekken uit Rolde met een mooi zonnetje op ons hoofd. Nog niet echt warm, maar dat lost zich in de loop van de dag ruim op. Het eerste stuk is bekend. Via Amen en Hooghalen fietsen we richting Smilde. Onderweg komen we verschillende antieke auto’s tegen, we vermoeden dat er een toertocht is uitgezet.
Voor Smilde rijden we langs verschillende bollenvelden. De meeste bollen zij al gekopt, maar één boer moet dat karweitje nog doen. Het levert nu nog een mooi plaatje op.

Na Smilde gaat de route tussen de weilanden door richting Appelscha. Langs de Opsterlandse Compagnonsvaart zoeken we een bankje op om even te pauzeren. Op het water is hier nog niets te beleven. Vanuit Appelscha fietsen we door het bos over een strak betonfietspad richting Elsloo. Is er bij Appelscha nog wel wat volk onderweg, bij Elsloo is het erg rustig. De houthakkers zijn wel stevig bezig geweest. Grote stapels stammen liggen af en toe langs het fietspad.

Na Elsloo fietsen we door Boijl (waar een hele oude klokkenstoel staat) en Noordwolde, waar een markt in het centrum wordt gehouden. Terwijl we lopend tussen de kraampjes doorgaan zie ik de fraaie molen Windlust. Een mooie molen om te zien.

Na Noordwolde gaan we, meestal over vrijliggende fietspaden, in een rechte lijn door het landschap. We fietsen door Steggerda, De Blesse en Blesdijke om uit te komen in Oldemarkt. Dit plaatsje kennen we, toen we het Jabikspaad hebben gewandeld hebben we hier op de camping gestaan.

Na Oldemarkt is het nog een paar kilometer naar camping De Kluft in Ossenzijl. Hier krijgen we een nette trekkershut die meteen aan de Kalenbergergracht ligt. Een mooi plekje waar we goed zicht hebben op alle bootjes die langsvaren.

Morgen beginnen we echt aan de Zuiderzeeroute en fietsen we naar Nunspeet.

London – Land’s End dag 18: Naar Harwich en naar huis.

Woensdag 14 juni, de vakantie loopt ten einde.
Vandaag gaan we met de trein naar Harwich en daarna met de nachtboot terug naar Nederland.

Gisteren zijn we even gaan kijken op Liverpool street station om te zien hoe we op het Perron kunnen komen met onze beladen fietsen. Dat leverde meteen een beetje onzekerheid op, want op het station staan links en rechts borden die aangeven dat je voor je fiets een reservering moet hebben als je de intercity richting Norwich neemt.
Drie keer raden, zo’n reservering hebben wij niet en ja, we moeten voor Harwich de intercity richting Norwich nemen.
Een belletje naar de klantenservice van Greater Anglia stelt me gerust. Mijn info dat je zonder reservering met de fiets in de trein mag is correct, de borden gelden enkel voor de spitsuren.

Rond de middag zijn we in Harwich en gaan we een hapje eten bij de pier.

Harwich is een echte havenplaats en beslist niet ingericht op toerisme. We komen de middag dan ook door met een rondje fietsen, ijsje eten en scheepjes kijken.

Het lichtschip dat bij de pier ligt is vroeger nog het zendschip geweest van Radio Mi Amigo en Radio Caroline. Ik heb er vroeger nog naar geluisterd!

Tegen half zes willen we een hapje eten en het liefst op een terras. We vinden één mogelijkheid bij de haven dus daar strijken we neer.
We moeten boven op het balkon zitten, want beneden is enkel om een drankje te nuttigen. We hebben een mooi uitzicht over de haven en kunnen onze bepakte fietsen ook mooi in de gaten houden.

Tegen half acht breken we op en fietsen de laatste kilometers naar de ferry haven.
Waren we op de heenweg de enige twee fietsers, nu zijn we zeker met een man of 30. Een grote groep op racefietsen met een volgauto en een aantal echtparen die in Nederland En Duitsland gaan fietsen.
Het is gelukkig mooi weer, want het inchecken duurt maar liefst 2 uur. Pas rond 21:45 uur kunnen we aan boord.

Na een lekkere douche duiken we het bed in. Het was uiteindelijk toch nog een vermoeiende dag.

Donderdag ochtend komen we aan in Hoek van Holland en pakken we de auto weer richting Rolde. Het was een mooie vakantie en we gaan zeker nog een keer fietsen in de UK.

London – Land’s End dag 17: Terug naar London.

Dinsdag 13 juni, we gaan beginnen aan onze terugweg richting Nederland. Stap 1 is de reis van Penzance naar London Paddington station.
We hebben de trein van tien uur geboekt waardoor we rond half vier in London zullen aankomen.

De reis loopt voorspoedig. We zien allerlei plaatsen voorbij komen waar we de afgelopen twee weken doorheen zijn gefietst plus een paar nieuwe. De trein rijdt namelijk via Plymouth en dat is een deel van de zuidkust van Engeland waar we niet geweest zijn. Dat was wel mogelijk geweest, want in ons routeboek staat de aftakking richting Plymouth als alternatief voor de tocht richting Land’s End.
Misschien voor een andere keer…

In Londen moeten we weer fietsend de stad door. Ons routeboek heeft hier een speciale track voor die langs de belangrijkste stations loopt. Die kunnen we gebruiken, maar dan komen we ook langs stations waar wij niets te zoeken hebben. Wij komen aan in Paddington en willen morgen weer vertrekken vanuit Liverpool street station. Daar in de buurt hebben we dan ook een overnachtingsadres geboekt.
Om kort te zijn, ik zet de Brouter website weer aan het werk om een route door Londen te zoeken.

De route lijkt verrassend veel op de route uit ons routeboek, maar dan zonder de extra stations.
De gekozen straten zijn (voor Londense begrippen) redelijk autoluw en we bereiken dan ook zonder problemen ons airbnb adres.

We hebben een appartement op de tweede verdieping van het gebouw rechts. We zitten hier vlak bij Liverpool street station en (heel belangrijk) dit appartement heeft een lift. Want tsja, waar laat je in Londen je fiets?
Nou, in ons geval (via de lift) in de woonkamer. Je moet wat in Londen.

Vlak bij ons Airbnb adres ligt Spitalfields market. Een grote overdekte markt met veel eetgelegenheden. Hier gaan we dan ook een hapje eten en vervolgens alvast even Liverpool street station verkennen voor de treinreis richting Harwich.

Morgen gaat het dus richting boot en zijn we na een nacht slapen weer in Hoek van Holland.

London – Land’s End dag 16: Rondje Land’s End.

Maandag 12 juni, de bagage blijft lekker in ons Airbnb adres achter en wij gaan, op de nu superlichte fietsen, een rondje over het schiereiland maken.

Vanuit Newlyn zakken we eerst een stukje naar het zuiden af langs de kust.
We komen langs de haven van Newlyn waar grappige kleine vissersbootjes liggen. Zo te zien echte kleinschalige visserij.

Vlak naast Newlyn ligt Mousehole, met z’n haven mooi in een kleine baai.

Mensen die ons zien fietsen langs de haven roepen of we fit genoeg zijn voor de heuvels. Ze moesten eens weten hoeveel kilometers (en heuvels) wij al achter de kiezen hebben!
Om Mousehole uit te komen gaat het stevig bergop. Zonder alle tassen blijken onze fietsen ineens best wel aardige klimgeiten te zijn. Moeiteloos is een groot woord, maar de motor helpt nu wel degelijk voldoende om fietsend een ruim 20% helling te bedwingen.
Boven staan we alle twee wel te hijgen, maar we zijn wel fietsend naar boven gegaan.

Het gaat nu weer door het binnenland en we krijgen weer de nodige klimmetjes en afdalingen. Een hele mooie afdaling (en uiteraard ook klim) gaat naar de vallei Lamorna. Een mooie groene vallei waar we stevig remmend de afdaling moeten nemen.
Zodra we uit de vallei zijn komen we langs een aantal prehistorische plaatsen. Ook hier is een steencirkel te vinden en men heeft hier grafkamers uit de bronstijd. Vroeger lag deze grafkamer verborgen onder een heuvel, maar bij aanleg van de weg is hij boven de grond gekomen en onderzocht.

We naderen nu langzaam Land’s End. We komen meer fietsers tegen en diverse wandelaars die bezig zijn met het South West Coast Path.
En dan zijn we bij het uiterste west puntje van de UK, Land’s End.

Er is zelfs een officiële finish.

Ons routeboek waarschuwde al voor het commerciële karakter van Land’s End en dat klopt helemaal.
De foto collage geeft een idee.

Na Land’s End gaan we iets noordelijker langs de kust. We willen naar Cape Cornwall.
Heel lang werd gedacht dat dit het meest westelijke puntje van de UK was.
Vanaf Land’s End kun je hem al zien liggen.

De weg er naar toe bevat nog een grapje van de routemaker. We moeten via een heel smal zandpaadje een heuvel bedwingen. We zijn blij dat we onze bagage niet bij ons hebben.

Bij Cape Cornwall moeten we nog een steil gravelpad afdalen (dus lopen) om te genieten van het uitzicht.

Na al het moois van de kust gaan we weer richting Penzance. Hier halen we op het station de treinkaartjes voor morgen om daarna richting Marazion te fietsen.
We willen nog even naar St. Michael’s mount wandelen. Ik heb gisteren nog even gecontroleerd hoe laat het vloed werd (rond 19:00 uur) en het is nu rond half vijf. Dat moet dus nog wel lukken.
Die aanname is echter mooi verkeerd. Als we aankomen blijkt er al water op de causeway te staan.  Er zijn nog een paar dappere die het proberen, maar je staat al snel tot je knieën in het water. Als dan een golfje komt….

We hebben geen zin meer om met een kleine ferry over te steken, we gaan terug naar ons Airbnb adres in Newlyn.
Morgen gaan we met de trein richting London, waar we nog een nacht overnachten.

London – Land’s End dag 15: van Truro naar Penzance.

Zondag 11 juni, de laatste dag dat we moeten fietsen met onze bagage achterop. In Penzance blijven we twee nachten dus kunnen we morgen fietsen zonder de tassen.
Vandaag fietsen we vanuit Truro door het historisch industriële erfgoed van Cornwall.

We fietsen vandaag weer over een omgebouwde spoorlijn, of beter gezegd een paar van deze spoorlijnen. Samen vormen deze de Mining trail. Volgens info panelen rolden hier vroeger de treinen met koper, tin, arseen en pyriet, om maar een paar producten te noemen.

We zijn op deze zondagochtend niet alleen op de fiets. We komen hele groepen fietsers op racefietsen en mountainbikes tegen. Er zijn ook een aantal plaatsen waar je fietsen kunt huren langs de trail, maar daar is het op dit moment nog een beetje vroeg voor. Aan het begin van de trail fietsen we langs een aantal groeves waar vroeger koper werd gewonnen.

Één van de groeves bevat schijnbaar niet zulke hele gezonde restanten van de delving. Borden waarschuwen dat hier schadelijke stoffen liggen en dat enkel het pad ongevaarlijk is voor de gezondheid.
Later lees ik op een info paneel dat Cornwall leverancier was van Arseen, gebruikt in de oorlog als gifgas.
Tsja, da’s inderdaad geen lekker goedje.

Gelukkig kunnen crossers geen borden lezen want die zijn gewoon lekker aan het rijden in de groeve.

Na de groeves fietsen we door Redruth. Duidelijk een oude mijnstad waar vroeger veel koper werd gewonnen. Nu duidelijk een arme plaats, veel straten zien er triest uit.
Buiten Redruth is het weer klimmen geblazen en komen we opnieuw op de Mining trail. Nu een mooi asfalt fietspad dat langs een aantal restanten van mijnen loopt.

Dit fietspad ligt hoog op de heuvels en om ons heen zien we veel restanten van de industrie boven de huizen uitsteken. Schoorstenen, Liftmachines en ruïnes van oude fabrieken.
Het is ondertussen wel tijd geworden voor een kop koffie, maar we komen helemaal niets tegen.
In Camborne gaan we dan maar op een bankje zitten en maken ons eigen kopje koffie tegenover een gesloten fabriek.

De route draait nu weer richting kust. Het gaat weer heuvel op en heuvel af, maar niet zo heftig als gisteren. Het grootste deel kunnen we vandaag fietsend bedwingen.

Bij Hayle zijn we rond lunchtijd en we stoppen bij de bakker om een broodje en een kop koffie te pakken.
Volgens zijn eigen reclame is de bakker een adres voor een echte Cornish pasty (een half rond broodje gevuld met aardappel, koolraap, ui en rundvlees). Vroeger gegeten door de mijnwerkers en nu een regionale lekkernij. Wij nemen een medium size en dat is maar goed ook want het broodje vult als een dolle.

Na de lunch is het nog even klimmen, maar dan kunnen we afdalen richting kust.
Bij Marazion zien we de oceaan weer en voor de kust het kasteel op St. Michael’s mount.

Morgen gaan we even dichterbij kijken, vandaag fietsen we verder langs de kust richting Penzance.

Het weer knapt ondertussen steeds meer op. Was het vanmorgen nog geheel bewolkt, nu komen er steeds meer blauwe plekken in de lucht. Het waait echter nog steeds stevig en we hebben dan ook nog een hele trap daar langs de kust.
Ons Airbnb adres ligt net buiten Penzance, in de vissersplaats Newlyn.

Newlyn heeft inderdaad een behoorlijke vissersvloot in de haven liggen (en het ruikt er ook behoorlijk naar vis).

Vlak bij de haven ligt ons huisje voor de komende 2 dagen. Het huisje met de blauwe deur is ons verblijf.
Het huis is eigenlijk net zo diep als dat het breed is.
Het raam linksonder is de woonkamer/keuken. Rechtsonder is de douche. Linksboven is de slaapkamer en rechtsboven het trappenhuis. Sta je binnen dan is het huis ook 2 ramen diep.

Morgen blijft de bagage binnen en gaan we een rondje maken langs Land’s End en Cape Cornwall.
We zijn heel benieuwd hoe we met onze fietsen kunnen klimmen zonder de kilo’s bagage.