London – Land’s End dag 8: van Bristol naar Cossington.

Zondag 4 juni, vandaag maken we onze “coast to coast” af. Bij Clevedon zullen we de westkust van de UK bereiken. De route draait daarna naar het zuiden en we fietsen de Somerset levels binnen.

Ons Airbnb adres ligt aan de rand van Bristol, dus we hebben even Google maps gepakt om te kijken hoe we zo snel mogelijk weer op de route terecht komen. Dat valt mee, we zitten eigenlijk vlakbij de Avon rivier en hoeven deze enkel over te steken om de route weer te kunnen oppikken.
Buiten Bristol zien we meteen één van Brunel’s masterpieces, de Clifton suspension bridge. Deze brug overspant de Avon gorge.

Zoals je ziet is er bijna geen rivier te zien. De Avon verbind hier Bristol met de zee en heeft een eb en vloed verschil van 15 meter. Dat zien we heel duidelijk een stukje verderop langs onze fietsroute, de bootjes liggen bij eb ver weg van de wal in een grote poel modder.

Na de Avon gorge verlaten we de rivier en steken de M5 snelweg over. Daarna volgen enorme terreinen die vol staan met nieuwe auto’s. Japanse auto’s van oa Toyota en Mitsubishi zo ver ik kan zien.
Die staan na een Brexit mooi aan de verkeerde kant van het kanaal zal ik maar zeggen.

We volgen nu de M5 richting zuidwesten. Er zitten af en toe verdraaid pittige klimmetjes in deze route, meer dan ik verwacht had. We zijn nu aanbeland in de Gordano valley waar Frouwkje een echt Engels landhuis op de foto zet, Clapton court.

Na een paar lekkere afdalingen (en pittige stijgingen) rollen we de kustplaats Clevedon binnen. We zijn helaas niet alleen, de regen is met ons mee gekomen. Als we de pier bereiken regent het al aardig.

In Clevedon noemen ze dit niet de pier maar Grand pier. Tsja, ik heb er wel grotere gezien.

Tegenover de pier gaan we even koffie drinken en het valt ons op hoeveel Engelsen onderweg zijn op de fiets. De meeste sportief op de racefiets trouwens. Maar goed, de weersverwachting was niet best en toch is men op pad gegaan. Het lijkt er op dat steeds meer Engelsen fietsen een goede vorm van bewegen vinden.

Na de koffie, waarbij we aan diverse mensen weer hebben moeten uitleggen waar we naar toe gaan en wat voor fietsen we hebben, gaat het naar Yatton waar we de Strawberry line oppakken.

De Strawberry line is een fietspad dat over de spoorbedding van een oude spoorlijn loopt richting Cheddar. Een mooie ondergrond zorgt er voor dat we lekker kunnen doorfietsen.
Helaas gooien na een paar kilometers de nodige barriers weer roet in het eten. Soms staat er een enkele, maar soms staan er twee vlak achter elkaar.

De krengen zouden fietsers moeten beschermen, maar ze houden de fietsers eerder op. Ons valt wel op dat een aantal bewerkt zijn met een hamer (denk ik) want daar past ons fietsstuur ineens zonder moeite tussen door.
Op de Strawberry line komen we gelukkig een hele stapel van deze krengen tegen. Soms ook nog in combinatie met een ander type en een bord erbij dat motorvoertuigen geen gebruik mogen maken van het pad.  Heel nuttig als een fiets er al niet eens tussendoor kan.

De regen is ondertussen even gestopt (de horizon is echter donkergrijs) als we Axbridge bereiken.
Leuk plaatsje met een paar mooie oude gebouwen.

Bij Axbridge is men bezig met de Strawberry line dus we worden omgeleid via het Cheddar reservoir. Ondanks het slechte weer zijn er toch een aantal zeilboten op het water.

Als we Cheddar bereiken begint het echt stevig de plenzen. Het was al tijd voor de lunch en die komt nu precies op het juiste moment. Terwijl we in de Bath Arms lekker eten regent het buiten stevig.


Na de heftigste regen stappen we weer op de fiets voor het laatste stuk. Nog 20 kilometer en we zijn aanbeland bij ons Airbnb adres in Moorlinch.
Het weer klaart even op en geeft ons een mooi uitzicht over de Somerset levels.

De laatste helling richting onze overnachting is stevig. Zo stevig dat we moeten lopen. Te steil om te fietsen met bagage.
Het adres is een plaatje, een prachtig verblijf in de laagbouw aan de rechterkant.

Morgen schijnt het bijzonder slecht weer te worden. We gaan het meemaken. Fietsend gaat het in ieder geval naar Bampton.

London – Land’s End dag 7: van Bath naar Bristol.

Zaterdag 3 juni, vandaag is het een semi rustdag. Na een week stevig fietsen doen we het vandaag rustig aan. We fietsen nog geen 25 km naar Bristol.


Die 25 kilometer leggen we grotendeels af over het Bristol and Bath railway path. Een historisch fietspad en dat moet ik even uitleggen.

In de 19e eeuw waren er twee spoorwegmaatschappijen die een route onderhielden tussen Bristol en Bath. Elk over zijn eigen spoor. Toen alle Britse spoorwegmaatschappijen genationaliseerd werden zat Brittish rail ineens met 2 verschillende spoortrajecten die beide dezelfde plaatsen bedienden. Dat was uiteraard niet echt handig, dus één werd opgedoekt.

Na een aantal jaren begonnen vrijwilligers dit opgedoekte spoor te veranderen in een fietspad. En daarmee maakten ze het eerste fietspad van Engeland. De spoorweg oorsprong kun je links en rechts nog goed zien.

We merken al heel snel dat het pad op een mooie zaterdag zoals vandaag erg populair is. Toerfietsers, racefietsers en hele gezinnen komen we tegen als we van Bath richting Bristol fietsen.
Een deel van de route deelt het fietspad de spoorbedding met de Avon Valley railway. Een groep vrijwilligers die een spoorlijn tussen een paar oude stations in leven houdt.

Bitton is één van de stations die deze groep onderhoudt en het is er gezellig druk deze middag. Mensen die picknicken en heel veel fietsen (voor engelse begrippen dan).

Bij Bitton treffen we ook de eerste Engelsen die een Ebike hebben. Tot nu toe worden we elke dag meerdere keren aangesproken over onze fietsen. Vaak horen we “ja, ik denk er ook aan” maar we zijn tot vandaag nog niemand tegengekomen die er ook één heeft.
De Engelsen vinden het trouwens allemaal wel WAUW als we vertellen dat we naar Land’s End fietsen.

De fietsroute is uiteraard lekker vlak dus we peddelen in de zon lekker richting Bristol. Onderweg komen we nog de Staple hill tunnel tegen.

De route eindigd (uiteraard) bij het station van Bristol, Temple meads.

In Bristol is het nog een kleine 3 kilometers rijden en dan zijn we bij ons airbnb adres.

Ons appartement ligt op de tweede verdieping helemaal rechts (de drie ramen die open staan).
En hoe ziet zo’n Airbnb adres er dan van binnen uit? Nou vooruit, foto.

Bij het geheel hoort natuurlijk nog een slaapkamer en badkamer. Op de foto staan enkel woonkamer en keuken.
op de koelkast hangt nog een aardige welkomsttekst die ons in eerste instantie niet eens opvalt.

Na een lekker douche en een trip naar de supermarkt, zijn we ook nog even Bristol in geweest.

Morgen raken we de westkust van Engeland aan en draaien we het stuur langzaam richting zuiden. Het doel is Cossington.

London – Land’s End dag 6: van Avebury naar Bath.

Vrijdag 2 juni, we gaan vandaag het Avon & Kennet canal verder volgen. Deze zal ons uiteindelijk brengen naar de oude romeinse stad Bath.

Na het verlaten van Avebury zijn we echter niet meteen bij het kanaal. Eerst moeten we nog wat klim- en afdaalwerk verrichten om daar te komen. Als eerste is er een stevige klim (en uiteraard ook afdaling) naar Alton barnes. Hier kun je in de rotswand één van de beroemde white horses zien.

De volgende plaats die we aandoen, Devizes, heeft ook een white horse.

Bij Devizes pikken we ook weer het Avon & Kennet kanaal op. Na een klein stukje fietsen komen we net buiten Devizes het meest bekende sluizencomplex van het kanaal tegen, Caen hill locks.
29 sluizen liggen hier achter elkaar en die zorgen er voor dat de boten 72 meter naar boven kunnen gaan.
Een schipper moet wel wat geduld hebben, want hij is 5 uur bezig voordat hij boven is.

Om er voor te zorgen dat dit grote (en druk bezochte) sluizencomplex altijd voldoende water heeft, wordt elk jaar 5 miljard kuub water van onderen weer naar boven gepompt.

Na de sluizen wordt het tijd om eens wat gang te maken. We moeten tenslotte wel in Bath uitkomen. 23 kilometer scheiden ons van Bradford on Evon en we besluiten dan ook om hier naar toe te fietsen en dan te lunchen.
23 kilometer is in ons land een uurtje fietsen, maar dat gaat niet op voor het towpath langs het kanaal. Veel stukken zijn gewoon slecht met gaten en kuilen, en dat drukt het tempo behoorlijk.
Het kanaal is jarenlang verwaarloosd, maar sinds de jaren 80 is men alles gaan opknappen en restaureren. Nu is het een levendig toeristisch doel met vele leuke pubs en inns langs het water.

Na ruim anderhalf uur bereiken we Bradford on Avon. Een oude plaats met erg fraaie gebouwen. Het restaurant waar we eten is een gewoon modern ding, maar vlakbij zijn wel een paar aardige dingen te zien.

En dit vonden we de topper. Het lijkt net of het huis de ramen van de eerste verdieping zo naar buiten gaat spugen.

Na de lunch zoeken we het towpath weer op. Voor we in Bath arriveren komen we nog 2 highlights van het kanaal tegen, de aquaducten.
Het Avon & Kennet kanaal maakt deels gebruik van de 2 rivieren. Die heeft men dan aangepast om snel met de narrowboats te kunnen varen. Deels is het echter gewoon een gegraven kanaal en daar passen deze kunstwerken in.
Bij Avoncliff komen we het eerste aquaduct tegen. Beneden stroomt de Avon, maar het kanaal gaat daar op grote hoogte overheen.

Na Avoncliff is het even gedaan met de pret, het begint te regenen. In de regen fietsen we verder richting Bath en passeren daarbij het tweede aquaduct bij Dundas.
Hier moeten we ook een keuze maken. Volgen we het towpath nog verder of pakken we de two tunnel route richting Bath. We kiezen voor de laatste en verlaten daarmee het kanaal.

De two tunnel route is het nieuwste deel van het Bristol and Bath railway path, een fietspad aangelegd op de ondergrond van een oude spoorlijn die hier vroeger lag.
Onderdeel van dit stuk zijn 2 oude spoorwegtunnels waar je doorheen kunt fietsen.
De langste is 1670 meter en het was echt heel aardig om daar te fietsen.

De oude spoorlijn loopt hoog boven Bath en hierdoor hebben we meteen een mooi uitzicht op de stad.

Vlak bij de rivier is ons Airbnb adres voor vannacht. We hebben hier een kleine studio in de tuin van de eigenaar.

Bath wilde we in de avond nog even gaan bekijken, maar helaas het regent. De foto’s zijn dan ook van de zaterdagmorgen.

Zaterdag is een semi rustdag. We fietsen nog geen 25 kilometer naar Bristol.

London – Land’s End dag 5: van Reading naar Avebury.

Vandaag verlaten we eindelijk de rand van Greater London. De etappe volgt vandaag een stuk van het Avon & Kennet kanaal waarna we uit het dal klimmen om te genieten van het heuvellandschap van Wiltshire.

De dag begint echter weer met een gevecht met de barriers. Vooral in de grotere plaatsen heeft men barriers geplaatst om fietspaden ontoegankelijk te maken voor andere verkeersmiddelen. Prima zou je zeggen, maar sommige van die dingen zijn duidelijk ontworpen door iemand die net uit de pub kwam, enkel in het bezit van een vouwfiets is en simpelweg fietsers niet mag.
De eerste die we in Reading tegenkomen is zo gemaakt dat de ontwerper zeker weet dat een leopardtank beslist geen gebruik kan maken van het fietspad. Wij trouwens ook niet. Sterker nog, ik ben benieuwd welke fiets hier wel door zal passen.

Afijn, we laden alle bagage af en ik til de fietsen over dit onding heen. Daarna weer alles opladen en we kunnen weer.

Bij het volgende fietspad komen we weer zo’n onding tegen, maar dan een nieuw ontwerp. Met z’n beide zijn we echter in staat om de fietsen hierdoor te krijgen zonder de bagage af te laden. Tijd kost het echter allemaal wel, dus we zijn al een uur op pad voordat we Reading uit zijn.

We zijn nu op het towpath van het Avon & Kennet canal. Het is uiteraard nog geen hoogseizoen, maar de narrowboats zijn toch al op het water te vinden.

Ook hier komen we weer barriers tegen, maar gelukkig niet zo gek als in het stedelijk gebied. Het drukt echter wel het tempo, want elke keer moet je van de fiets en de barrier overwinnen. Kortom, het schiet af en toe niet op.


Bij een sluisje (lock), die volgens een local al 300 jaar oud is, pauzeren we voor koffie.

Langs het kanaal fietsen we richting Newbury. Een aardige plaats waar het behoorlijk druk is. Aan de rand van Newbury komen we langs de restanten van Newbury wharf dat nu een restaurant is.

Newbury is een plaats met veel winkels dus veel schippers leggen hier hun narrowboats aan om even te gaan winkelen.

We blijven langs het kanaal fietsen tot we Hungerford bereiken. Om de paar kilometers komen we een lock tegen die er voor moet zorgen dat het gehele kanaal voldoende water heeft. Alles is hier handbediend. De schipper moet zelf de waterstand in de sluis regelen en de sluisdeuren openen en sluiten. Hetzelfde geldt voor de bruggen.

Bij Hungerford verlaten we het kanaal (morgen zien we het weer terug). We willen nog even een late lunch nuttigen in een pub, maar helaas, het is vlak voor half drie en dan doen pubs hier niet meer aan.
In het centrum van Hungerford bezoeken we dan maar een supermarkt en nuttigen een lekker broodje op een bankje.

Na Hungerford klimmen we uit het dal via een paar pittige klimmetjes. We hebben nu uitzicht op het heuvellandschap van Wiltshire. Erg fraai hoor.

Bij St Katharines slaan we af en gaat het richting Marlborough.

We zijn weer laat, dus de forenzen zijn al weer massaal op de straten te vinden. We vinden dat niet echt prettig, want er wordt hier behoorlijk hard gereden. Ik moet wel zeggen dat de Brit goed rekening houdt met fietsers. Is de weg smal of onoverzichtelijk dan blijft men achter je hangen en 99 van de 100 gaan je beslist niet inhalen.
Men haalt in als er zeker een halve rijbaan tussen de auto en de fiets zit. Maar goed, de snel rijdende auto is nog steeds onplezierig dichtbij.
In Marlborough doen we even boodschappen in het centrum.

Na de boodschappen is het nog een dikke 9 kilometer en dan zijn we in de World heritage site Avebury. Het kleine onbekende broertje van Stonehenge.
Stonehenge hebben we jaren geleden met de kinderen al bezocht en eerlijk gezegd vinden we Avebury veel leuker.
Stonehenge ligt in de middle of nowhere, terwijl de stone circles van Avebury rond het dorp liggen.
We verblijven hier in de verbouwde garages van September Cottage. Een heel mooi verblijf die we zeker kunnen aanraden.

In de avond maken we nog een wandeling door het dorp om al dit fraais even te bekijken. Een foto collage vind je hier onder.

Morgen gaat de route bergafwaarts richting Bath.

London – Land’s End dag 4: van Kingston upon Thames naar Reading.

Woensdag 31 Mei, vandaag proberen we de drukte van Greater London kwijt te raken en in te ruilen voor een stuk natuur. Maar helaas, dat gaat vandaag nog niet helemaal lukken.

De dag begint wel goed, we fietsen van ons Airbnb adres naar Hampton en de eerste fotostop is bij Hampton court palace. Een paleis ooit aangekocht door Henry VIII.
Bij het paleis wordt alles in gereedheid gebracht voor een groot concert, maar het gebouw blijft desondanks indrukwekkend.
Indrukwekkend is ook de rozentuin van het paleis. Frouwkje zegt dat het jammer is dat de blog geen geur kan overbrengen. Het ruikt er namelijk heerlijk.

Na het paleis steken we de Theems over en zoeken het Thames towpath op. Zo, lekker verlost van de auto’s en mooi peddelen over het towpath.
Het pad is een beetje een mix van goed asfalt, dan weer een stuk hobbelen over kapot asfalt en dan weer een stuk gravel. Klinkt erger dan het is, want het is heerlijk fietsen zo langs het water.

We passeren verschillende sluisjes, zien longboats en jachten over het water gaan en passeren diverse roeiclubs. Het lijkt of elk, zich zelf respecterend dorp, hier een eigen roeiclub heeft.
Onderweg moeten we ook kiezen of we met een fietspont de Theems oversteken of een paar kilometer omfietsen. We doen het laatste want de veerpont heeft een flinke afstap en dat betekend sjouwen met alle tassen.
Zodra we weer bij de Theems terug zijn is het tijd voor koffie.

We komen nu in de buurt van Staines en rond het water komt steeds meer bebouwing.

Staines zelf is een drukte van belang. We proberen dan ook zo snel mogelijk weer uit het autoverkeer te komen. Ik zet natuurlijk nog wel de aardige townhall op de foto.

Na Staines gaat de route weer richting towpath. We fietsen nu richting Windsor en passeren bij de Runnymede locks fraaie oude bebouwing.

Helaas moeten vlak daarna het water weer vaarwel zeggen. Via een graspad en langs een erg drukke vierbaansweg fietsen we richting een gravelpad dat ons omhoog zal brengen naar Windsor park.
Het routeboek gaf al aan dat het pad van slechte kwaliteit is en ook nog eens erg steil….en dat klopt allebei. Stukken zijn zo slecht dat lopen de enige optie is.
Uiteindelijk komen we echter boven en bezoeken als eerste het Runnymede Air forces memorial.
Opgericht om de 20.000 mensen te gedenken die in WO2 hun leven verloren en nooit gevonden zijn.

Voordat we Windsor park binnen fietsen is het tijd voor de lunch. Die gebruiken we bij de Fox & Hounds.

Na de lunch passeren we één van de toegangspoorten van Windsor park. Ook weer een heel groot park waar je uren door kunt brengen.
We willen graag naar een uitzichtpunt waar je zicht hebt op Windsor castle, maar helaas versperd een groot hek ons de weg. Teleurgesteld draaien we weer om en terwijl we terugfietsen komt ons een fietser tegemoet die vol overtuiging richting hek fietst. Ik kijk om en zie dat de man op een knop drukt die mij niet is opgevallen (terwijl het wel op een bordje stond vermeld) en kijk, het hek zwaait open.
Het uitzicht is inderdaad de moeite waard.

Na het park dalen we af en voegen ons bij alle andere toeristen die Windsor onveilig maken. Het is een drukte van belang in de stad en op het water. Ook veel schoolgaande kinderen, dus we vermoeden dat Engeland een week schoolvakantie heeft.

Na Windsor is het even afgelopen met de drukte. We zoeken de Theems weer op en fietsen richting Eton.
De universiteit slaan we over (we hebben al veel te veel gestopt) maar de olympische roeibaan pikken we wel even mee.

Na Eton komen we bij Bray. Een prachtig plaatsje dat al vele keren heeft meegedaan met de Botanische wedstrijden wie het mooiste plaatsje is. Niet een gegeven dat ik zo direct weet, maar een drietal borden bij de dorpsingang wijzen mij hierop.

Vlak buiten Bray komen we ook weer een nieuw type barrier tegen.

uiteraard zijn onze sturen te breed om door dit gat te passen.
Door de voorkant van de fiets op te tillen kan ik ze net boven die stalen platen door het gat wringen.
Na dit gedoe fietsen we verder naar een grotere plaats, Maidenhead. Wat ons betreft had men die wel kunnen overslaan. Geen barst aan en de fietsinfrastructuur is gewoon bagger. We hobbelen van paadje naar paadje, over speedbumps en slecht wegdek.

Het laatste stukje is even doorbijten. We zijn zo vaak gestopt dat ondertussen de avondspits ruim begonnen is. Het is druk op de wegen, en de dorpen waar we nog doorheen moeten staan vol met auto’s van forenzen. Het fietsen is dan ook niet leuk meer, en we zijn blij als we Reading bereikt hebben.
In Reading hebben we een Airbnb adres waar we een klein appartement hebben die achter een grote villa is gebouwd. Een mooi adres.

Morgen gaat de route verder richting Avebury met zijn steencirkel.

London – Land’s End dag 3: van Woolwich naar Kingston upon thames.

Dinsdag 30 mei, vandaag gaan we het meemaken, fietsen door het centrum van London.
Ik heb een korte etappe op de planning gezet, want ik ga er vanuit dat we in de binnenstad niet echt meters kunnen maken.


De dag begint bij de Woolwich ferry. Deze veerboot is onderdeel van het openbaar vervoer van London en brengt iedereen gratis van de ene Thames oever naar de andere. Als tweewielers mogen wij vooraan (op pole position) plaatsnemen tijdens de overtocht.

Aan de overkant zoeken we de Thames cycle route op. Deze zal ons richting London gaan voeren.
Het eerste highlight van London komen we al snel tegen, de Thames barrier.

Vlak daarna de O2 arena en de Thames cable car.

Het routeboek geeft nu meerdere mogelijkheden. Je kunt langs de Theems door Greenwich fietsen of door Greenwich park. Wij kiezen voor de laatste en moeten een super steil heuveltje beklimmen. Het eerste deel gaat nog wel, het tweede deel zorgt er voor dat we lopend onze fietsen moeten duwen.

Bij het Royal Observatory is het een drukte van belang, maar toch kunnen we lekker koffie drinken op een bankje (en het uitzicht is ook nog eens heel mooi).

Na de koffie zoeven we naar beneden en pikken we de Thames cycle route bij de Cutty sark weer op.
De route slingert nu door de woonwijken richting London bridge. Het verschil per straat is soms heel groot. De ene keer fiets je door een straat met mooie huizen, dan ineens fiets je door een straat met slecht onderhouden huizen en ligt de rommel op de stoep.
Vlak bij London bridge heeft men de pakhuizen omgebouwd tot woningen, waarbij men oude kranen heel mooi in het ontwerp heeft opgenomen.

Na een late lunch (het schiet echt niet op in zo’n drukke stad) wringen we ons door het centrum heen. Veel stukjes lopen want de auto heeft hier voorrang en iedereen heeft haast. De route raken we soms ook kwijt want de gps weet af en toe niet meer welke kant we opgaan door alle bebouwing. We zijn  dan ook blij als we door Hyde park en richting Kensington palace kunnen fietsen.

Na de parken brengt de route ons naar rustigere wegen in South Kensington. Mooie huizen staan hier, maar dat mag ook wel want het is de duurste buurt van London.

Na deze mooie straten volgt de buurt Fulham waar we door Bishop’s park fietsen.
En dan ineens is London afgelopen. Bij Putney bridge zet Frouwkje nog een heel mooi straatje op de foto, en daarna stopt de bebouwing en keert het groen terug.

We komen nu in een enorm park terecht. Waarschijnlijk noemen wij dit geen park meer, maar een boswachterij. Zo ver als je kunt kijken zie je natuur in Richmond park.

Asl we Richmond park verlaten is het inmiddels al vijf uur geworden. We zijn moe en besluiten om de laatste kilometers even wat in te korten. Ons overnachtingsadres ligt in Teddington. Dat kun je bereiken door bij Kingston de Theems over te steken, of je snijdt 3 kilometer af en steekt de Theems bij de Teddington lock over. Wij kiezen voor het laatste.

Bij Teddington hebben we een mooi nieuw tuinhuis voorzien van alle gemakken en een eigen terras.

als laatste nog een kleine selectie van…we waren hier op de fiets.

Morgen gaat de tocht naar Reading via Windsor en Eton.

 

London – Land’s End dag 2: van Maldon naar Woolwich.

Maandag 29 mei, we gaan het landelijke Essex verlaten en fietsen Greater London binnen.
De route van vandaag in blauw op de kaart:

Volgens het routeboek wordt het eerste deel vandaag een beetje leeg. Voordat we Greater London bereiken is het voornamelijk landbouw en bos wat we gaan zien met af en toe een stil dorpje.
Komt voor ons nog bij dat Engeland vandaag spring bank holiday viert, waardoor iedereen waarschijnlijk even lekker uitslaapt.

Wij zijn in ieder geval lekker vroeg op pad, rond half negen verlaten we Maldon. Het wordt vandaag een heuvelachtig ritje, niet erg hoge heuvels maar wel flink wat. Kunnen we alvast een beetje oefenen voor de dagen in Cornwall.
Het weer is prima, weinig wind, temperatuur rond de 20 graden en een lekker zonnetje. Wel veel natte plekken op het wegdek want afgelopen nacht heeft het even stevig geonweerd.

Het eerste deel is inderdaad een beetje leeg. Mooie route hoor, zo tussen de landbouw bedrijven en de kleine dorpjes door, maar weinig om te fotograferen. Het enige dat me het eerste uur opvalt is een kleine begraafplaats met een oud kerkje. St Jiles graveyard lijkt al jaren verlaten in het bos te liggen.

Na ruim 30 kilometer is het tijd voor koffie. Er is nog nergens iets open (bank holiday zoals ik al zei) dus dat wordt zelf koffie maken. Bij de kerk van Ingatestone vinden we een bankje en genieten we van een vers gezet bakje.

Na Ingatestone wordt het pas echt heuvelachtig (zegt ons routeboek). Nou, dat klopt aardig want we moeten regelmatig stevig klimmen. Het loopt op en af via mooie slingerwegen door bospartijen en dorpjes.
Wat ons gisteren en vandaag opvalt is de hoeveelheid auto’s die de Engelsen hebben. In de dorpjes staan vaak mooie huizen, maar alles is dichtgemetseld met geparkeerd blik. Twee auto’s bij een huis is standaard, maar meestal zijn het er meer.

Het laatste stuk richting Greater London gaat door een bosachtige omgeving via een prachtige slingerweg. Stukje klimmen, dan weer met een lekker tempo afdalen en dan weer klimmen.
Rond lunchtijd bereiken we Chigwell Row die de rand van Greater London aangeeft. Hier pakken we een lekkere lunch bij de Two Brewers.

Vanaf nu wordt het steeds drukker. We moeten soms stukjes lopen om drukke kruispunten over te steken en we slingeren door de diverse plaatsen om drukke wegen te vermijden.
We zien echt allerlei buurten, hele mooie met nette huizen en alles keurig onderhouden, dan volgt een buurt waar je het gevoel hebt dat je in India of het midden oosten bent. De kleding en de huidskleur verandert volkomen en je kunt gewoon zien dat hier het armere deel van de Londense bevolking woont.

Na de woonwijken volgen een paar parken waar we soms het asfalt moeten inruilen voor een graspad. Gelukkig zijn het kleine stukken dus we redden het fietsend.
In Barking park is er op deze bank holiday best wel wat publiek op de been. Bij het zwembad en rond de vijver vermaken heel wat mensen zich.

Nu we bij London zijn komen we ook de eerste barriers tegen. Opstakels die men heeft bedacht om een fietspad vrij te houden van ander verkeer. Sommige kunnen we makkelijk aan, maar één spant vandaag de kroon. Het is een hek met een draaiend deel er in. Het is de bedoeling dat je de fiets in een soort hok duwt en dan achter de fiets het bewegend deel omgooit. Dan kun je de fiets vanuit de kooi naar de andere kant transporteren. Dat onding ziet er zo uit:

Nou we kunnen zeggen dat het met onze fietsen niet gelukt is. Eerst een poging met de fietstassen er op, werkt niet. Dan zonder fietstassen, werkt ook niet. We hebben het uiteindelijk maar opgegeven en een andere route gepakt.
De foto is trouwens niet van mij, nooit aan gedacht met al dat geklungel. Hij komt van de London – Land’s end website.

Na deze horde krijgen we er nog één, maar die is goed te bedwingen. Via een grote brug met een slingerend fietspad kruisen we één van de rondwegen van London.

In de laatste kilometers raken we de weg nog even kwijt. Ik meen dat we bijna bij onze bestemming zijn en stop de GPS. Prompt rijden we verkeerd en zijn we de route kwijt. Een aardige mevrouw zet ons weer op het goede pad en zo bereiken we Felixstowe Court.

Ons Airbnb adres ligt in het gebouw links.
We zijn nu vlak bij de Woolwich ferry waarmee we morgen de Thames gaan oversteken.

Felixstowe Court is niet de meest rustige plek van London. Op een steenworp afstand ligt London city airport. De vliegtuigen kunnen we regelmatig over de huizen zien overkomen.

We hopen er maar op dat ze vannacht een pauze inlassen.

Morgen gaan we door London zelf fietsen. Langs veel van de highlights, dus verwacht maar foto’s van London Eye, Tower bridge en nog veel meer.
Einddoel morgen is Kingston upon Thames.

London – Land’s End dag 1: van Harwich naar Maldon

Zaterdag 27 mei 2017, vandaag beginnen we aan onze fietstocht door het zuiden van Engeland. Een fietstocht die ons van Harwich naar het uiterste puntje van Engeland aan de westkust zal brengen, Land’s End.
Op de kaart ziet dat er zo uit:


Voor het gemak reken ik de reis even bij de eerste dag. Zaterdagmiddag vertrekken we vanuit Rolde naar Hoek van Holland.  Daar moeten we een tijdje wachten tot alle vrachtauto’s aan boord zijn, daarna mogen wij. De fietsen worden vastgesjord en wij slepen onze fietstassen naar de hut. Even een hapje eten en dan kunnen we lekker gaan slapen.

Half zes in de ochtend speelt “be happy” uit de luidsprekers. Stenaline vind dat we moeten opstaan want we lopen de haven van Harwich binnen. Een uur later hebben we het ontbijt op en de tassen weer ingepakt. Voordat alles weer op de fiets zit is de boot ongeveer leeg. Volgens de man van de douane zijn we de laatste 2 die de haven verlaten.

In Harwich kun je op dit tijdstip ongeveer een kanon afschieten, raken doe je niemand. Enkel een kleine supermarkt is om 7 uur al open, dus daar koopt Frouwkje wat broodjes voor onderweg.
Uiteraard even wennen aan het fietsen aan de linkerkant maar eigenlijk gaat dat meteen aardig soepel. We fietsen nog even een stukje langs de kust en verlaten dan Harwich.

Na Harwich volgt de rust van het platteland. Volgens het routeboek is, van de 82 km die we vandaag moeten fietsen, 62 km fietspad of zeer rustige binnenweg. We fietsen door plaatsjes als Little Oakley, Stones Green en Tendring Heath. Heel stil is het er op dit vroege tijdstip.
Bij Little Bentley is het tijd voor koffie. Die moeten we wel zelf maken, want de pub is nog gesloten.

Na de koffie gaat de route verder over de stille binnenweggetjes. Licht heuvelachtig is het hier. Het loopt een beetje op en af met af en toe een aardige heuvel er tussen. Het landschap is soms open met mooie vergezichten, dan weer heel besloten omdat links en rechts van de weg hoge heggen het uitzicht wegnemen. Veel landbouw is er te vinden in dit deel van Essex.

Na ruim 30 kilometer fietsen komen we aan in het havenstadje Wivenhoe. Mooie opgeknapte (en nieuwe) pandjes hebben ze hier langs de river Colne. Een getijdenrivier en de boten liggen dan ook bijna allemaal met hun kiel in de modder.

Na een slinger door het plaatsje volgen we de Wivenhoe trail richting Colchester.
Deze trail loopt langs de river Colne en Frouwkje spot een scheepswrak dat door het lage tij zichtbaar is geworden.

Aan het eind van de trail ligt Colchester. Een plaats met historie, want de Romeinen hadden hier al een vesting en ook de Noormannen bouwden hier een kasteel. Uit de Romeinse tijd is de Balkerne gate overgebleven.

Na de drukte in Colchester zoeken we weer het rustige platteland op. Via (inderdaad mooie rustige wegen) fietsen we door een hele stapel kleine dorpen. Rond 12 uur zijn we in Tiptree (en dat is dan weer een wat grotere plaats).
Aan de route ligt een aardig restaurant en hier gaan we dan ook maar even een lunchpauze inlassen. We laten ons de Chef’s soup of the day goed smaken.

Na de lunch is het nog een 20 km naar Maldon. Een fraai stuk route met mooie vergezichten en een aardig sluisje waar heel wat mensen recreëren. Hoe hill lock is een sluisje waarbij je de sluisdeuren zelf dicht moet duwen. Dit soort sluisjes gaan we de komende week meer zien.

Nu nog een klein stukje en we zijn in Maldon. Ons Airbnb adres ligt in een klein steegje die uitkomt in de High street. De winkeltjes in de steeg zijn vandaag allemaal gesloten dus het is er rustig.
Ons adres zit in het pand aan de rechterkant die een uitbouw op de eerste verdieping heeft (dat is onze woonkamer).

Nadat we de sleutel hebben gekregen en ons hebben opgefrist gaan we boodschappen doen en vervolgens even kijken in de haven. Maldon staat bekend om zijn vloot van oude schepen en daar liggen er dan ook een aantal van in de haven.
Het is er druk, want een deel van de schepen wordt gebruikt om chartertochten mee te maken.

Morgen duiken we de drukte van Greater London in. Het doel van de etappe is Woolwich dat aan de Theems ligt.

Rondje Groningen dag 4: Hongerige Wolf – Rolde

De laatste dag van ons rondje Groningen. Vandaag terug naar Rolde en dan is het rondje voltooid.
We volgen vandaag niet helemaal de GPS track die je bij de fietsersbond kunt vinden. Deze track neemt het zuidoostelijke deel van de provincie richting Ter Apel ook mee. Wij hebben in deze hoek echter vorig jaar veel gefietst tijdens een kampeer weekend. Bij Vriescheloo verlaten wij dan ook de route en gaan we via Wedde richting Stadskanaal.

Het waait stevig als we op de fiets stappen. Daar gaan we in het begin nog last van krijgen. Voor de rest is het echter heerlijk fietsweer. Niet te warm, maar wel heerlijk zonnig.
De route voert ons eerst een stukje terug, richting Finsterwolde.

Bij Finsterwolde draaien we richting Winschoten en fietsen langs de Blauwe stad.

Vlak voor Winschoten draait de route richting oosten. Een vervelend stuk om te fietsen want we rijden langs de A7 en hebben de stevige wind pal tegen.
we zijn blij als we bij de brug richting Oudeschans zijn. Hier steken we de Pekel-Aa (of is het hier al de Westerwoldsche-Aa?) over.

Nog een klein stukje en we rijden Oudeschans binnen. we weten het zeker, hier zijn we nog nooit geweest.
we hopen dat hier de horeca al open is, maar helaas…we zijn te vroeg.

Dan maar verder richting Bellingwolde. Hier komen we langs een stukje nostalgie. een bushalte van de GADO.
ik denk meteen aan Pé en Rinus (mit GADO noar stad).

We zitten onderhand al ruim 2 uur op de fiets en helaas nog steeds geen horeca die open is. dan maar pauzeren op een bankje in Bellingwolde.
Zul je net zien, we zijn koud weer opgestapt…..komen we langs een restaurant dat open is.

Over de Hoofdweg fietsen we verder richting Vriescheloo. Bij molen de Korenbloem vertellen de bordjes dat de thee schenkerij open is. Daar maken we graag gebruik van.

De molenaar is bezig met het draaien van de kap want men wil de molen vanmiddag in beweging zetten. Een hele klus waar de beste man een aardige tijd mee bezig is.
Zoal gezegd verlaten we hier het echte Rondje Groningen. De route gaat richting Bourtange en Ter Apel, wij fietsen richting Wedde met de mooie burcht.

Vanuit Wedde gaat het richting Alteveer en daarna Stadskanaal.
we steken het A.g. Wildervanckkanaal over waar een grote groep mensen bezig is met een viswedstrijd.

Bij Stadskanaal is het weer tijd voor een korte pauze. We komen precies tegenover de STAR uit dus dat wordt de pauze plaats.
Er is aardig wat bedrijvigheid rond het station en het dieseltje komt net binnen na een rit.

de STAR heeft best wel veel spullen staan rond het station. Ik zie voor jaren aan restauratie werk staan. Alleen al de grote stoomloc zal menig uurtje kosten.

Zodra we Stadskanaal uitrijden verlaten we de provincie Groningen. we rijden Drenthe binnen en meteen ook onze eigen gemeente Aa en Hunze.
Richting Rolde gaat het nu met de wind lekker in de rug. Via Gasselternijveenschemond en Gasselternijveen fietsen we richting Gasselte.
Langs de weg de hoge molen De Juffer.

het laatste stukje gaat door de boswachterij Gieten en zo bereiken we na een 320 km fietsen Rolde weer.
In 4 dagen hebben we een mooie route gefietst. Groningen bezit vele mooie plekjes en de tocht is dan ook een aanrader.

Rondje Groningen dag 3: Noordpolderzijl – Hongerige wolf

Vandaag zoeken we de oostgrens van de provincie op. Ons doel is vandaag Hongerige Wolf of nauwkeuriger, de Carel Coenraadpolder, waar we overnachten in een trekkershut van het Groninger Landschap.
Het heeft in de vroege ochtend nog even stevig geregend, maar nu schijnt de zon. De wind is nog steeds duidelijk aanwezig, maar een groot deel van de dag hebben we hem vandaag in de rug. Kijk, dat is lekker fietsen!

Vanaf het Zielhoes fietsen we richting Uithuizen. De route loodst ons door het centrum waar we lekker over de straatklinkertjes heen hobbelen. Aan de rand van Uithuizen komen we langs één van de bekendste borgen van Groningen, de Menkemaborg.

Na Uithuizen volgt al snel Uithuizermeeden. Een alleraardigst plaatsje waar we ook een borg tegenkomen. Wel een stuk kleiner dan de grote broer in Uithuizen, maar de Rensumaborg is een plaatje om te zien.

Het stuur draaien we nu richting zuiden. We fietsen door Oosternieland en Zijldijk. Pauzeren doen we even in ’t Zandt zittend op een bankje naast de kerk, want horeca zijn we nog niet tegen gekomen.

We fietsen nu richting Godlinze. Een heel fraai plaatsje waar de kerk mooi boven op een wierde ligt.

Dat zelfde geldt ook voor Krewerd. Een plaatsje waar we al een paar keer met Tocht om de Noord zijn geweest.

Langs de Grote Heekt fietsen we naar Holwierde.

Na Holwierde krijgen we een heel smal fietspaadje richting dijk. En met smal bedoel ik echt smal. Wat het echt spannend maakt zijn 3 bruggetjes die we moeten oversteken. Die zijn ook heel smal met maar aan één zijde een leuning. Fietsend gaan we deze niet redden, met de tassen past het net. Voorzichtig schuifelen we steeds naar de andere zijde.
Na deze hindernissen bereiken we de dijk en gaat het in volle vaart richting Delfzijl. We klimmen naar de bovenzijde om er dan achter te komen dat fietsen hier verboden is wegens werkzaamheden. Jammer van de inspanning om boven te komen!
In de haven is het tijd voor de lunch. Bij restaurant de Boegschroef eten we een lekker broodje met diverse vissoorten.

Na de lunch gaat de route over de zeesluis van Delfzijl en langs de petrochemische industrie.
We fietsen langs de dichtgespijkerde restanten van Weiwerd, een dorp dat gesloopt werd voor uitbreiding van industrie die er uiteindelijk nooit kwam.

Hier bij de kust fietsen we ook langs reusachtige windmolens en koolzaadvelden. Allemaal nieuwe vormen van energie die ons moeten gaan helpen de komende jaren. Maar of het altijd mooi is….

De GPS geeft nu aan dat we ergens rechtsaf moeten slaan om richting Nieuwolda te fietsen. Ik kan echter geen weg ontdekken. Pas vlak voordat we moeten afslaan zie ik een heel smal schelpenpaadje. Duidelijk een oud kerkenpad die ons naar de rand van Nieuwolda voert.
Mooi is het landschap hier vandaag, echte Groningse weidsheid.

Nieuwolda heeft ook een mooie borg, de Ennemaborgh.

Na Nieuwolda volgt Midwolda, één van de laatste kansen om boodschappen te doen want rond Hongerige wolf is niets te koop.
De route loodst ons nu rond het Oldambtmeer. Het is rustig op het water, duidelijk te koud voor de watersport.

Finsterwolde is de laatste plaats die we aandoen vandaag. Hier hadden we ook nog boodschappen kunnen doen, maar dat is niet meer nodig. Wel een mooi plaatsje om te zien!

Na nog een slingerend fietspad door een stuk bos komen we aan bij Hongerige Wolf en de Carel Coenraadpolder. Vlak achter de dijk (met uitzichtpunt) liggen de trekkershutten van het Groninger landschap. Het is net alsof we niet zijn weggeweest. De hutten zijn een exacte kopie van de hutten in Noordpolderzijl.

Morgen zit ons rondje er op. Nog een klein stukje door Groningen en dan zoeken we Rolde weer op.