Tenerife dag 6: wandelen door het lava veld.

Vandaag geen badplaatsen of iets dergelijks, we gaan wandelen door de lava velden van El Teide.
Afgelopen zondag zijn we boven op de vulkaan geweest en was er geen tijd meer voor een wandeling. Dat gaan we vandaag inhalen.

We parkeren de auto bij Mirador narices del Teide want deze parkeerplaats ligt aan de rand van het lava veld. Hier beginnen we maar eens voorzichtig aan wandelroute 18. Voorzichtig omdat afstanden hier geen goede indicatie zijn over de duur van de tocht. Er zijn hier wandeltochten die nog geen kilometer lang zijn, maar waar je wel bijna een uur over kunt doen.

Wandelroute 18 is volgens het bord net 3 km lang en loopt door het lava veld naar Boca Tauce. In het lava veld heeft men globaal een pad aangebracht. Zonder dat kon je er simpel weg gewoon niet lopen. Buiten het pad is de lava gestold in allerlei grillige vormen. Lopen op de lava stenen is heel apart. De stenen zijn poreus en kraken dan ook soms onder de schoenen.

Gedeeltelijk wandelen we langs de rand van het lava veld (die hier trouwens in 1798 door El Teide en pico Viejo is neergelegd). Aan de ene kant heb je dan de grillige vormen van de gestolde lava, aan de andere kant de hoge rotswanden die vroeger de binnenkant vormden van de kraterwand van de vulkaan Las Canadas. Je kunt zien dat die zijde veel ouder is. Hier groeien wel bomen en struiken.

Een bijzondere plant komen we nog tegen in skeletvorm. De Tenerife (of mount Teide) bugloss (latijns Echium wildpretii). Deze plant komt enkel op Tenerife voor en is een aparte verschijning. Hij begint als een heel klein plantje, vormt in de eerste paar jaar een kleine laag groeiende bol en schiet dan ineens aan het eind van een winter de lucht in (1 tot 3 meter). Hij is dan geheel bedekt met rode bloemetjes. Na een paar maanden produceert de plant grote hoeveelheden zaadjes en sterft dan. Het skelet van de plant blijft daarna nog een hele tijd staan.

Bij Boca Tauce is een klein museum dat laat zien hoe de beheerders van het park vroeger leefden. De binnenzijde van de hut en stal van Juan Evora is hier nagebouwd.
Na een broodje gaan we via dezelfde weg weer terug richting auto. Vanuit het lava veld kun je heel mooi El Teide en de krater in de zijwand van Pico Viejo zien.
De wandeling was de moeite waard. Prachtig mooi om deze grillige natuur te zien.

Op de terugweg richting dal (we zitten tenslotte op ruim 3000 meter hoogte) rijden we zo de wolken in. Liepen we boven nog in de zon, nu is het mistig en daalt de temperatuur naar 13 graden. Gelukkig kunnen we zien dat beneden aan de kust de zon wel schijnt.

Morgen is het feest weer voorbij. We gaan terug naar huis (en het schijnt daar iets kouder te zijn dan hier).

Tenerife dag 5: de badplaatsen.

Vandaag blijven we in de buurt. We zijn geen liefhebber van het bezoeken van badplaatsen want het is er meestal te druk, te veel herrie en te veel souvenirwinkels met rommel. Maar om nu naar huis te gaan zonder even gekeken te hebben is ook weer wat.
Kortom, we gaan er een paar bekijken. We beginnen klein en werken ons dan langzaam langs de zuidkust richting de grote toeristencentra.

Onze eerste stop is San Juan. Een klein dorpje met een korte boulevard en een klein haventje. Niet veel te beleven hier en ook niet erg gezellig want er wordt flink gesloopt en gebouwd langs de kust.
We vertrekken dan ook al weer vlot.

Tweede stop is La Caleta. Een aardige badplaats met de kleine boulevard waar oude huisjes langs liggen. Niet echt een zandstrand hier, maar stevige vlakke rotsen waar men heel attent trapjes heeft aangebracht zodat je makkelijk het water in kunt stappen.
Frouwkje heeft op het internet even een goed restaurant opgezocht en we gaan dan ook mixed paella eten bij La Caleta met uitzicht op de baai. Restaurant kunnen we aanbevelen, het eten was heerlijk.

Na de lunch wordt het tijd voor het serieuze werk, Playa de las Americas. Niks geen authentiek dorp, maar een badplaats rechtstreeks vanaf de tekentafel. Het is hoogbouw wat de klok slaat en een boulevard die een aaneenschakeling is van restaurants, bars (met goedkoop bier zegt men) en winkels waar spul verkocht wordt dat niemand nodig heeft.
Veel (Engels) publiek hier die waarschijnlijk nog geen twee stappen buiten deze badplaats zetten.
We zijn het al vlug zat en keren weer terug naar ons eigen rustige stukje kust. Blij dat we hier een appartement geboekt hebben.

Tenerife dag 4: Anaga gebergte en piramides van Güimar.

Vandaag gaan naar het uiterste noorden van Tenerife. Hier ligt het Anaga gebergte. Volgens onze info een mooie omgeving met mogelijkheden om te wandelen. Het is een dik uur rijden waarbij we door de hoofdstad van Tenerife, Santa Cruz de Tenerife, rijden.
De weg door de bergen is een plaatje, het gaat op en af met de nodige haarspeldbochten. Foto’s maken is echter lastig. De weg is smal en gedurende lange tijd hebben we geen enkele mogelijkheid om even de auto te parkeren.
Midden in het berggebied komen we uiteindelijk bij een soort bezoekerscentrum met een parkeerplaats, maar deze is helemaal vol. Uiteindelijk verlaten we het Anaga gebergte met een handvol foto’s, maar de benen strekken zat er niet in.

We besluiten om dan maar een ander bekend punt van Tenerife te bezoeken, de piramides van Güimar.
Na een rit door de plaats komen we bij het complex uit. Naast de piramides kent het complex ook een botanische tuin met inheemse en giftige planten. Mooie planten zitten er tussen.

De piramides zijn een apart verhaal. Onderzoekers gaan er van uit dat de piramides gebouwd zijn door boeren die de stenen van hun land opstapelden. De onderzoeker Thor Heyerdahl was het met deze conclusie niet eens. Zijn onderzoek wees uit dat de stenen van elders kwamen en niet lokaal voor de omgeving zijn. Daarnaast zijn de piramides gebouwd op grond die eerst volkomen vlak is gemaakt en staat de grote piramide exact goed voor de zonnewende. Helaas delen andere onderzoekers zijn conclusie niet.
Het gehele complex vonden wij in ieder geval de moeite waard om te bezoeken.

Tenerife dag 3: Punta de Teno en Garachico.

Vandaag gaan we een nieuwe poging doen om Punta de Teno te bereiken. Zondag lukte het niet, omdat de weg naar het uiterste noord-west puntje van Tenerife van donderdag tot zondag afgesloten is voor alle verkeer. Maandag mag wel, dus op pad.

Punta de Teno ligt daar waar het Teno gebergte in zee verdwijnt en dus moeten we weer flink klimmen en dalen om er te komen. De plaats oogt spectaculair. Een woeste kust waar de hoge golven op stuk slaan. Uiteraard moet de vuurtoren even op de foto en natuurlijk ook de kustlijn.

Na Punta de Teno rijden we langs de kust naar Garachico. Nu een klein plaatsje, maar vroeger een welvarende havenstad. Een vulkaanuitbarsting in de zestiende eeuw overspoelde de stad met lava en daar herstelde Garachico nooit meer van.
We drinken even koffie bij een versierde koffie kiosk en zetten het voormalige klooster en gemeentehuis nog op de foto. Veel meer is er ook niet te zien, want de hele kust is één grote bouwput. Garachico wordt even flink opgeknapt.

Na Garachico gaat het weer richting thuisbasis. We besluiten om onderweg nog wel even te stoppen bij Los Gigantes. Overal zie je borden die wijzen op dit mooie stuk kustlijn.
Ik heb er een panoramafoto van gemaakt, maar om nu te zeggen dat dit zo speciaal is. Wij vonden de kust bij Punta de Teno zeker zo mooi.

Als afsluiting worden we weer getrakteerd op een mooie zonsondergang boven La Gomera, en die zet Frouwkje nog even op de foto.

Tenerife dag 2: naar El Teide.

Vandaag gaan we een bezoek brengen aan het nationale park El Teide. Het park is bijna 19000 hectaren groot en ligt bijna geheel boven de 2000 meter. De naam van het park is afkomstig van de (slapende) vulkaan El Teide die ruim 3700 meter boven het land uitsteekt.
Eerst echter nog een mooie panoramafoto van het uitzicht vanaf ons balkon. Zo Mooi.

In de ochtend moeten we eerst onze weg even vinden richting El Teide, en dat valt niet mee.
Ik maak een fout bij het invoeren van de gegevens in de gps waardoor wij een aardig spannende route door de bergen krijgen. Het gaat over smalle boerenweggetjes, kris kras tussen de bananenplantages door. Het is er niet alleen smal, maar de stijgingspercentages mogen er ook zijn.
Uiteindelijk komen we op de hoofdweg die het nationale park doorkruist.
Het park is een plaatje. Enorme bergen, velden met gestolde lava en fantastische uitzichtpunten.

Het laatste stuk gaan we met de kabelbaan. Het dalstation ligt op ruim 3300 meter en de gondel zal ons op ruim 3500 meter afzetten. Daar gaan we met een gids naar het pico Viejo viewpoint.
De top van El Teide ligt op ruim 3700 meter, maar daar mogen maar beperkt mensen naar toe. Men probeert de top een beetje te beschermen tegen massa toerisme.

Boven op de berg is het aardig fris. Was het bij het appartement nog 25 graden, hier is het in de middag net 10 graden.
We maken met de gids een aardige wandeling. Zij vertelt ons over de bergketens die we om ons heen zien. Feitelijk zijn dit geen bergen, maar de binnenzijde van een vulkaan.
Voor El Teide was hier al een vulkaan, Las Canadas. Bij uitbarstingen van deze vulkaan storte het dak van de magmakamer in de vulkaan en blokkeerde daarbij het uitstromen van de magma. Doordat daardoor de druk in de vulkaan weer opliep kwam het weer tot een uitbarsting waarbij El Teide en pico Viejo ontstonden. In wezen dus broekies onder de vulkanen (15.000 jaar oud, het is niks).

El Teide is een slapende vulkaan, dus links en rechts komen kleine pluimpjes rook uit de grond. Er staat ook meetapparatuur want men wil het wel graag weten als deze jongen weer actief wordt.
Vanaf het uitzichtpunt hebben we ter afsluiting een mooi zicht op pico Viejo. Deze vulkaan is als laatste nog actief geweest. In 1909 om precies te zijn.

Na de wandeling gaan we weer naar beneden met de kabelbaan. De jas kan weer uit en de lange broek vervangen we weer door een korte versie. Weer terug naar de zomer.

December 2018: vakantie op Tenerife.

Onze vakantieweek van december brengen we dit jaar door op Tenerife.
We vliegen met Transavia vanaf Eelde, lekker dichtbij en heerlijk rustig.
Op Tenerife is het even wennen. Op Eelde vertrokken we met 8 graden, regen en een stevige wind, nu staan we ineens vol in de zon met 25 graden. Da’s even omschakelen.

Nadat we de huurauto hebben opgepikt rijden we naar Guia de Isora waar we een appartement aan de Atlantische oceaan hebben geboekt. Op de foto is ons appartement op de eerste verdieping (daar waar de twee zonneschermen zijn uitgerold).
Het uitzicht is prachtig. Voor ons de stenige kust waar de golven van de oceaan op stuk slaan.
In de verte ligt nog een eiland van de Canarische eilanden, La Gomera.
Mooie zonsondergangen zakken voor ons heel mooi weg achter de bergen van dit eiland.

De eerste dag gaan we op weg naar het ruige Teno gebergte in het westen van Tenerife.
Één van de doelen is het meest westelijke puntje, Punta de Teno.
De weg er naar toe is prachtig. We slingeren door de bergen met vele mooie uitzichtpunten.
Punta de Teno bereiken we echter niet. Wij wilden hier een stuk wandelen, maar kilometers voor ons einddoel staat er een slagboom over de weg. Het blijkt dat de weg gedurende een aantal dagen per week afgesloten is voor alle verkeer. Enkel een bus mag gebruik maken van de weg, en dat was nou net niet onze bedoeling. We proberen het later in de week gewoon nog een keer.

We draaien de auto dan maar richting Masca. We willen deze week graag door de Masca kloof gaan wandelen en we gaan even kijken hoe dit het beste kan. De kloof eindigt namelijk op het strand waar een boot je oppikt en het is wel handig als je weet hoe je dan weer bij je auto komt.

De route naar Masca is prachtig. Een smalle weg (dat wel) die met tientallen haarspeldbochten door het Teno gebergte slingert. Mooie plekjes om te fotograferen zijn er volop.
In Masca is het echter bizar druk en we raken dan ook gewoon de auto niet kwijt. Dan maar terug naar het appartement, dan zoeken we het vanavond wel uit (later blijkt dat de kloof sinds februari gesloten is aangezien hij te gevaarlijk is door vallend gesteente)

Een mooie (zonovergoten) dag vandaag. Morgen gaan we de frisheid van het hooggebergte opzoeken. Eens kijken hoe de temperatuur op de hoogste berg van Spanje is, Del Teide.