London – Land’s End dag 8: van Bristol naar Cossington.

Zondag 4 juni, vandaag maken we onze “coast to coast” af. Bij Clevedon zullen we de westkust van de UK bereiken. De route draait daarna naar het zuiden en we fietsen de Somerset levels binnen.

Ons Airbnb adres ligt aan de rand van Bristol, dus we hebben even Google maps gepakt om te kijken hoe we zo snel mogelijk weer op de route terecht komen. Dat valt mee, we zitten eigenlijk vlakbij de Avon rivier en hoeven deze enkel over te steken om de route weer te kunnen oppikken.
Buiten Bristol zien we meteen één van Brunel’s masterpieces, de Clifton suspension bridge. Deze brug overspant de Avon gorge.

Zoals je ziet is er bijna geen rivier te zien. De Avon verbind hier Bristol met de zee en heeft een eb en vloed verschil van 15 meter. Dat zien we heel duidelijk een stukje verderop langs onze fietsroute, de bootjes liggen bij eb ver weg van de wal in een grote poel modder.

Na de Avon gorge verlaten we de rivier en steken de M5 snelweg over. Daarna volgen enorme terreinen die vol staan met nieuwe auto’s. Japanse auto’s van oa Toyota en Mitsubishi zo ver ik kan zien.
Die staan na een Brexit mooi aan de verkeerde kant van het kanaal zal ik maar zeggen.

We volgen nu de M5 richting zuidwesten. Er zitten af en toe verdraaid pittige klimmetjes in deze route, meer dan ik verwacht had. We zijn nu aanbeland in de Gordano valley waar Frouwkje een echt Engels landhuis op de foto zet, Clapton court.

Na een paar lekkere afdalingen (en pittige stijgingen) rollen we de kustplaats Clevedon binnen. We zijn helaas niet alleen, de regen is met ons mee gekomen. Als we de pier bereiken regent het al aardig.

In Clevedon noemen ze dit niet de pier maar Grand pier. Tsja, ik heb er wel grotere gezien.

Tegenover de pier gaan we even koffie drinken en het valt ons op hoeveel Engelsen onderweg zijn op de fiets. De meeste sportief op de racefiets trouwens. Maar goed, de weersverwachting was niet best en toch is men op pad gegaan. Het lijkt er op dat steeds meer Engelsen fietsen een goede vorm van bewegen vinden.

Na de koffie, waarbij we aan diverse mensen weer hebben moeten uitleggen waar we naar toe gaan en wat voor fietsen we hebben, gaat het naar Yatton waar we de Strawberry line oppakken.

De Strawberry line is een fietspad dat over de spoorbedding van een oude spoorlijn loopt richting Cheddar. Een mooie ondergrond zorgt er voor dat we lekker kunnen doorfietsen.
Helaas gooien na een paar kilometers de nodige barriers weer roet in het eten. Soms staat er een enkele, maar soms staan er twee vlak achter elkaar.

De krengen zouden fietsers moeten beschermen, maar ze houden de fietsers eerder op. Ons valt wel op dat een aantal bewerkt zijn met een hamer (denk ik) want daar past ons fietsstuur ineens zonder moeite tussen door.
Op de Strawberry line komen we gelukkig een hele stapel van deze krengen tegen. Soms ook nog in combinatie met een ander type en een bord erbij dat motorvoertuigen geen gebruik mogen maken van het pad.  Heel nuttig als een fiets er al niet eens tussendoor kan.

De regen is ondertussen even gestopt (de horizon is echter donkergrijs) als we Axbridge bereiken.
Leuk plaatsje met een paar mooie oude gebouwen.

Bij Axbridge is men bezig met de Strawberry line dus we worden omgeleid via het Cheddar reservoir. Ondanks het slechte weer zijn er toch een aantal zeilboten op het water.

Als we Cheddar bereiken begint het echt stevig de plenzen. Het was al tijd voor de lunch en die komt nu precies op het juiste moment. Terwijl we in de Bath Arms lekker eten regent het buiten stevig.


Na de heftigste regen stappen we weer op de fiets voor het laatste stuk. Nog 20 kilometer en we zijn aanbeland bij ons Airbnb adres in Moorlinch.
Het weer klaart even op en geeft ons een mooi uitzicht over de Somerset levels.

De laatste helling richting onze overnachting is stevig. Zo stevig dat we moeten lopen. Te steil om te fietsen met bagage.
Het adres is een plaatje, een prachtig verblijf in de laagbouw aan de rechterkant.

Morgen schijnt het bijzonder slecht weer te worden. We gaan het meemaken. Fietsend gaat het in ieder geval naar Bampton.

London – Land’s End dag 7: van Bath naar Bristol.

Zaterdag 3 juni, vandaag is het een semi rustdag. Na een week stevig fietsen doen we het vandaag rustig aan. We fietsen nog geen 25 km naar Bristol.


Die 25 kilometer leggen we grotendeels af over het Bristol and Bath railway path. Een historisch fietspad en dat moet ik even uitleggen.

In de 19e eeuw waren er twee spoorwegmaatschappijen die een route onderhielden tussen Bristol en Bath. Elk over zijn eigen spoor. Toen alle Britse spoorwegmaatschappijen genationaliseerd werden zat Brittish rail ineens met 2 verschillende spoortrajecten die beide dezelfde plaatsen bedienden. Dat was uiteraard niet echt handig, dus één werd opgedoekt.

Na een aantal jaren begonnen vrijwilligers dit opgedoekte spoor te veranderen in een fietspad. En daarmee maakten ze het eerste fietspad van Engeland. De spoorweg oorsprong kun je links en rechts nog goed zien.

We merken al heel snel dat het pad op een mooie zaterdag zoals vandaag erg populair is. Toerfietsers, racefietsers en hele gezinnen komen we tegen als we van Bath richting Bristol fietsen.
Een deel van de route deelt het fietspad de spoorbedding met de Avon Valley railway. Een groep vrijwilligers die een spoorlijn tussen een paar oude stations in leven houdt.

Bitton is één van de stations die deze groep onderhoudt en het is er gezellig druk deze middag. Mensen die picknicken en heel veel fietsen (voor engelse begrippen dan).

Bij Bitton treffen we ook de eerste Engelsen die een Ebike hebben. Tot nu toe worden we elke dag meerdere keren aangesproken over onze fietsen. Vaak horen we “ja, ik denk er ook aan” maar we zijn tot vandaag nog niemand tegengekomen die er ook één heeft.
De Engelsen vinden het trouwens allemaal wel WAUW als we vertellen dat we naar Land’s End fietsen.

De fietsroute is uiteraard lekker vlak dus we peddelen in de zon lekker richting Bristol. Onderweg komen we nog de Staple hill tunnel tegen.

De route eindigd (uiteraard) bij het station van Bristol, Temple meads.

In Bristol is het nog een kleine 3 kilometers rijden en dan zijn we bij ons airbnb adres.

Ons appartement ligt op de tweede verdieping helemaal rechts (de drie ramen die open staan).
En hoe ziet zo’n Airbnb adres er dan van binnen uit? Nou vooruit, foto.

Bij het geheel hoort natuurlijk nog een slaapkamer en badkamer. Op de foto staan enkel woonkamer en keuken.
op de koelkast hangt nog een aardige welkomsttekst die ons in eerste instantie niet eens opvalt.

Na een lekker douche en een trip naar de supermarkt, zijn we ook nog even Bristol in geweest.

Morgen raken we de westkust van Engeland aan en draaien we het stuur langzaam richting zuiden. Het doel is Cossington.

London – Land’s End dag 6: van Avebury naar Bath.

Vrijdag 2 juni, we gaan vandaag het Avon & Kennet canal verder volgen. Deze zal ons uiteindelijk brengen naar de oude romeinse stad Bath.

Na het verlaten van Avebury zijn we echter niet meteen bij het kanaal. Eerst moeten we nog wat klim- en afdaalwerk verrichten om daar te komen. Als eerste is er een stevige klim (en uiteraard ook afdaling) naar Alton barnes. Hier kun je in de rotswand één van de beroemde white horses zien.

De volgende plaats die we aandoen, Devizes, heeft ook een white horse.

Bij Devizes pikken we ook weer het Avon & Kennet kanaal op. Na een klein stukje fietsen komen we net buiten Devizes het meest bekende sluizencomplex van het kanaal tegen, Caen hill locks.
29 sluizen liggen hier achter elkaar en die zorgen er voor dat de boten 72 meter naar boven kunnen gaan.
Een schipper moet wel wat geduld hebben, want hij is 5 uur bezig voordat hij boven is.

Om er voor te zorgen dat dit grote (en druk bezochte) sluizencomplex altijd voldoende water heeft, wordt elk jaar 5 miljard kuub water van onderen weer naar boven gepompt.

Na de sluizen wordt het tijd om eens wat gang te maken. We moeten tenslotte wel in Bath uitkomen. 23 kilometer scheiden ons van Bradford on Evon en we besluiten dan ook om hier naar toe te fietsen en dan te lunchen.
23 kilometer is in ons land een uurtje fietsen, maar dat gaat niet op voor het towpath langs het kanaal. Veel stukken zijn gewoon slecht met gaten en kuilen, en dat drukt het tempo behoorlijk.
Het kanaal is jarenlang verwaarloosd, maar sinds de jaren 80 is men alles gaan opknappen en restaureren. Nu is het een levendig toeristisch doel met vele leuke pubs en inns langs het water.

Na ruim anderhalf uur bereiken we Bradford on Avon. Een oude plaats met erg fraaie gebouwen. Het restaurant waar we eten is een gewoon modern ding, maar vlakbij zijn wel een paar aardige dingen te zien.

En dit vonden we de topper. Het lijkt net of het huis de ramen van de eerste verdieping zo naar buiten gaat spugen.

Na de lunch zoeken we het towpath weer op. Voor we in Bath arriveren komen we nog 2 highlights van het kanaal tegen, de aquaducten.
Het Avon & Kennet kanaal maakt deels gebruik van de 2 rivieren. Die heeft men dan aangepast om snel met de narrowboats te kunnen varen. Deels is het echter gewoon een gegraven kanaal en daar passen deze kunstwerken in.
Bij Avoncliff komen we het eerste aquaduct tegen. Beneden stroomt de Avon, maar het kanaal gaat daar op grote hoogte overheen.

Na Avoncliff is het even gedaan met de pret, het begint te regenen. In de regen fietsen we verder richting Bath en passeren daarbij het tweede aquaduct bij Dundas.
Hier moeten we ook een keuze maken. Volgen we het towpath nog verder of pakken we de two tunnel route richting Bath. We kiezen voor de laatste en verlaten daarmee het kanaal.

De two tunnel route is het nieuwste deel van het Bristol and Bath railway path, een fietspad aangelegd op de ondergrond van een oude spoorlijn die hier vroeger lag.
Onderdeel van dit stuk zijn 2 oude spoorwegtunnels waar je doorheen kunt fietsen.
De langste is 1670 meter en het was echt heel aardig om daar te fietsen.

De oude spoorlijn loopt hoog boven Bath en hierdoor hebben we meteen een mooi uitzicht op de stad.

Vlak bij de rivier is ons Airbnb adres voor vannacht. We hebben hier een kleine studio in de tuin van de eigenaar.

Bath wilde we in de avond nog even gaan bekijken, maar helaas het regent. De foto’s zijn dan ook van de zaterdagmorgen.

Zaterdag is een semi rustdag. We fietsen nog geen 25 kilometer naar Bristol.

London – Land’s End dag 5: van Reading naar Avebury.

Vandaag verlaten we eindelijk de rand van Greater London. De etappe volgt vandaag een stuk van het Avon & Kennet kanaal waarna we uit het dal klimmen om te genieten van het heuvellandschap van Wiltshire.

De dag begint echter weer met een gevecht met de barriers. Vooral in de grotere plaatsen heeft men barriers geplaatst om fietspaden ontoegankelijk te maken voor andere verkeersmiddelen. Prima zou je zeggen, maar sommige van die dingen zijn duidelijk ontworpen door iemand die net uit de pub kwam, enkel in het bezit van een vouwfiets is en simpelweg fietsers niet mag.
De eerste die we in Reading tegenkomen is zo gemaakt dat de ontwerper zeker weet dat een leopardtank beslist geen gebruik kan maken van het fietspad. Wij trouwens ook niet. Sterker nog, ik ben benieuwd welke fiets hier wel door zal passen.

Afijn, we laden alle bagage af en ik til de fietsen over dit onding heen. Daarna weer alles opladen en we kunnen weer.

Bij het volgende fietspad komen we weer zo’n onding tegen, maar dan een nieuw ontwerp. Met z’n beide zijn we echter in staat om de fietsen hierdoor te krijgen zonder de bagage af te laden. Tijd kost het echter allemaal wel, dus we zijn al een uur op pad voordat we Reading uit zijn.

We zijn nu op het towpath van het Avon & Kennet canal. Het is uiteraard nog geen hoogseizoen, maar de narrowboats zijn toch al op het water te vinden.

Ook hier komen we weer barriers tegen, maar gelukkig niet zo gek als in het stedelijk gebied. Het drukt echter wel het tempo, want elke keer moet je van de fiets en de barrier overwinnen. Kortom, het schiet af en toe niet op.


Bij een sluisje (lock), die volgens een local al 300 jaar oud is, pauzeren we voor koffie.

Langs het kanaal fietsen we richting Newbury. Een aardige plaats waar het behoorlijk druk is. Aan de rand van Newbury komen we langs de restanten van Newbury wharf dat nu een restaurant is.

Newbury is een plaats met veel winkels dus veel schippers leggen hier hun narrowboats aan om even te gaan winkelen.

We blijven langs het kanaal fietsen tot we Hungerford bereiken. Om de paar kilometers komen we een lock tegen die er voor moet zorgen dat het gehele kanaal voldoende water heeft. Alles is hier handbediend. De schipper moet zelf de waterstand in de sluis regelen en de sluisdeuren openen en sluiten. Hetzelfde geldt voor de bruggen.

Bij Hungerford verlaten we het kanaal (morgen zien we het weer terug). We willen nog even een late lunch nuttigen in een pub, maar helaas, het is vlak voor half drie en dan doen pubs hier niet meer aan.
In het centrum van Hungerford bezoeken we dan maar een supermarkt en nuttigen een lekker broodje op een bankje.

Na Hungerford klimmen we uit het dal via een paar pittige klimmetjes. We hebben nu uitzicht op het heuvellandschap van Wiltshire. Erg fraai hoor.

Bij St Katharines slaan we af en gaat het richting Marlborough.

We zijn weer laat, dus de forenzen zijn al weer massaal op de straten te vinden. We vinden dat niet echt prettig, want er wordt hier behoorlijk hard gereden. Ik moet wel zeggen dat de Brit goed rekening houdt met fietsers. Is de weg smal of onoverzichtelijk dan blijft men achter je hangen en 99 van de 100 gaan je beslist niet inhalen.
Men haalt in als er zeker een halve rijbaan tussen de auto en de fiets zit. Maar goed, de snel rijdende auto is nog steeds onplezierig dichtbij.
In Marlborough doen we even boodschappen in het centrum.

Na de boodschappen is het nog een dikke 9 kilometer en dan zijn we in de World heritage site Avebury. Het kleine onbekende broertje van Stonehenge.
Stonehenge hebben we jaren geleden met de kinderen al bezocht en eerlijk gezegd vinden we Avebury veel leuker.
Stonehenge ligt in de middle of nowhere, terwijl de stone circles van Avebury rond het dorp liggen.
We verblijven hier in de verbouwde garages van September Cottage. Een heel mooi verblijf die we zeker kunnen aanraden.

In de avond maken we nog een wandeling door het dorp om al dit fraais even te bekijken. Een foto collage vind je hier onder.

Morgen gaat de route bergafwaarts richting Bath.