London – Land’s End dag 8: van Bristol naar Cossington.

Zondag 4 juni, vandaag maken we onze “coast to coast” af. Bij Clevedon zullen we de westkust van de UK bereiken. De route draait daarna naar het zuiden en we fietsen de Somerset levels binnen.

Ons Airbnb adres ligt aan de rand van Bristol, dus we hebben even Google maps gepakt om te kijken hoe we zo snel mogelijk weer op de route terecht komen. Dat valt mee, we zitten eigenlijk vlakbij de Avon rivier en hoeven deze enkel over te steken om de route weer te kunnen oppikken.
Buiten Bristol zien we meteen één van Brunel’s masterpieces, de Clifton suspension bridge. Deze brug overspant de Avon gorge.

Zoals je ziet is er bijna geen rivier te zien. De Avon verbind hier Bristol met de zee en heeft een eb en vloed verschil van 15 meter. Dat zien we heel duidelijk een stukje verderop langs onze fietsroute, de bootjes liggen bij eb ver weg van de wal in een grote poel modder.

Na de Avon gorge verlaten we de rivier en steken de M5 snelweg over. Daarna volgen enorme terreinen die vol staan met nieuwe auto’s. Japanse auto’s van oa Toyota en Mitsubishi zo ver ik kan zien.
Die staan na een Brexit mooi aan de verkeerde kant van het kanaal zal ik maar zeggen.

We volgen nu de M5 richting zuidwesten. Er zitten af en toe verdraaid pittige klimmetjes in deze route, meer dan ik verwacht had. We zijn nu aanbeland in de Gordano valley waar Frouwkje een echt Engels landhuis op de foto zet, Clapton court.

Na een paar lekkere afdalingen (en pittige stijgingen) rollen we de kustplaats Clevedon binnen. We zijn helaas niet alleen, de regen is met ons mee gekomen. Als we de pier bereiken regent het al aardig.

In Clevedon noemen ze dit niet de pier maar Grand pier. Tsja, ik heb er wel grotere gezien.

Tegenover de pier gaan we even koffie drinken en het valt ons op hoeveel Engelsen onderweg zijn op de fiets. De meeste sportief op de racefiets trouwens. Maar goed, de weersverwachting was niet best en toch is men op pad gegaan. Het lijkt er op dat steeds meer Engelsen fietsen een goede vorm van bewegen vinden.

Na de koffie, waarbij we aan diverse mensen weer hebben moeten uitleggen waar we naar toe gaan en wat voor fietsen we hebben, gaat het naar Yatton waar we de Strawberry line oppakken.

De Strawberry line is een fietspad dat over de spoorbedding van een oude spoorlijn loopt richting Cheddar. Een mooie ondergrond zorgt er voor dat we lekker kunnen doorfietsen.
Helaas gooien na een paar kilometers de nodige barriers weer roet in het eten. Soms staat er een enkele, maar soms staan er twee vlak achter elkaar.

De krengen zouden fietsers moeten beschermen, maar ze houden de fietsers eerder op. Ons valt wel op dat een aantal bewerkt zijn met een hamer (denk ik) want daar past ons fietsstuur ineens zonder moeite tussen door.
Op de Strawberry line komen we gelukkig een hele stapel van deze krengen tegen. Soms ook nog in combinatie met een ander type en een bord erbij dat motorvoertuigen geen gebruik mogen maken van het pad.  Heel nuttig als een fiets er al niet eens tussendoor kan.

De regen is ondertussen even gestopt (de horizon is echter donkergrijs) als we Axbridge bereiken.
Leuk plaatsje met een paar mooie oude gebouwen.

Bij Axbridge is men bezig met de Strawberry line dus we worden omgeleid via het Cheddar reservoir. Ondanks het slechte weer zijn er toch een aantal zeilboten op het water.

Als we Cheddar bereiken begint het echt stevig de plenzen. Het was al tijd voor de lunch en die komt nu precies op het juiste moment. Terwijl we in de Bath Arms lekker eten regent het buiten stevig.


Na de heftigste regen stappen we weer op de fiets voor het laatste stuk. Nog 20 kilometer en we zijn aanbeland bij ons Airbnb adres in Moorlinch.
Het weer klaart even op en geeft ons een mooi uitzicht over de Somerset levels.

De laatste helling richting onze overnachting is stevig. Zo stevig dat we moeten lopen. Te steil om te fietsen met bagage.
Het adres is een plaatje, een prachtig verblijf in de laagbouw aan de rechterkant.

Morgen schijnt het bijzonder slecht weer te worden. We gaan het meemaken. Fietsend gaat het in ieder geval naar Bampton.

One thought on “London – Land’s End dag 8: van Bristol naar Cossington.

  1. JanTheMan schreef:

    Laat die Japanse auto’s maar in Engeland staan, stuur zit voor de rest van europa aan de verkeerde kant 😀
    Mooie route en foto’s, volgende keer koevoet mee om die barriers wat bij te buigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *