Dag 11: van Geysteren naar Nijmegen

Dinsdag 6 september. Vandaag geen volledige dag fietsen, want de vakantie zit er bijna op. We fietsen vandaag niet verder dan Nijmegen en pakken dan de trein terug naar huis.
Na het verlaten van Geysteren fietsen we al snel Vierlingsbeek binnen. Toen we het Fietserpad fietsten waren we hier ook al, dus de watermolen komt bekend voor.

Na Vierlingsbeek volgt het Maasheggen landschap. Dichte heggen en kleine rivierduinen zijn kenmerkend voor dit gebied.

Ter hoogte van Afferden steken we de Maas weer over. Het is erg rustig en de pont vaart alleen voor ons even over.

De route richting Gennep is niet erg spectaculair. Even een stukje fietsen langs de doorgaande weg, dan de rest over een rustig weggetje vlakbij de Maas. In Gennep fietsen we naar het centrum waar het eerste uur fietsen er op zit en het tijd voor koffie is.

Na Gennep is de route bekend. We hebben hier gewandeld toen we het Pieterpad liepen. Niet over dezelfde wegen, maar we herkennen het wel. Als het fietspad door een weiland loopt is het wel grappig dat de koeien allemaal hier liggen. Buiten beeld is een prachtig stuk grasland, maar daar ligt of loopt geen koe.

Bij Plasmolen steken we de Mokerplas over.

Na Plasmolen gaat de route even steil omhoog want we moeten de stuwwal beklimmen die Maas en Rijn scheidt. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht over het Zevendal. Tot aan Nijmegen fietsen we door het bos over een smal fietspad. Het gaat een beetje op en af en soms moeten we even afremmen als er een tegenligger is. Met al die tassen zijn onze fietsen nu wel aardig breed en dan past het net op het fietspad.

Als we het bos verlaten hebben we Nijmegen bereikt. We merken dat men hier een echte fietssnelweg heeft die ons snel richting station voert.

Na 45 km staan we bij de voorkant en zit onze tocht er voor deze vakantie op.

Bijna 1000 km hebben we de afgelopen dagen onder de banden door laten rollen. Het was de moeite waard. Het deel dat rest zal waarschijnlijk moeten wachten tot volgend voorjaar.

Dag 10: van Maasbracht naar Geysteren

Maandag 5 september. Vandaag fietsen we langs de Maas richting noorden. Maasbracht was het meest zuidoostelijke puntje van de Ronde van Nederland. Vanaf nu gaat de route richting noorden, terug naar Rolde.
Het is lekker weer vandaag. Maximaal zal het rond de 25 graden worden bij een matige wind.

Bij Maasbracht steken we eerst de Maas weer over want de route loopt aan de andere kant.
We fietsen langs de Maasplassen richting Roermond. Na een kilometer of 17 fietsen bereiken we de stad.

De route leidt ons naar de Markt waar gelukkig al een café open is. Tijd voor koffie.

Na Roermond fietsen we langs de oostelijke oever van de Maas. De rivier is soms dichtbij, dan weer verder bij ons vandaan. Bij Asselt staat op een verhoging het rozenkerkje in een vroegere bocht van de Maas. Ooit was dit de plaats waar plunderende Noormannen gedurende twee jaar hun kamp hadden opgeslagen. Nooit geweten dat de Vikingen zo zuidelijk in ons land zijn geweest.

Na Asselt blijven we dicht in de buurt van de rivier. We fietsen door kleine plaatsjes en passeren verschillende fruittelers die allemaal druk zijn met het oogsten van appels en peren.

Bij Kessel wisselen we van Maasoever.

In Kessel zijn we ook geweest toen we het Fietserpad fietsten. Toen was het kasteel volledig onzichtbaar door alle steigers die er omheen stonden, maar die zijn nu weg. Burcht de Keverberg is sinds 1944 een ruïne, maar men heeft er weer een indrukwekkend gebouw van gemaakt.

Over de westelijke oever van de Maas gaat het verder richting noorden. Dit stuk hebben we zoals gezegd een paar jaar geleden ook al gefietst. Het kasteel bij Baarlo heb ik toen ook al op de foto gezet en ook de Watermeule van Blerick. De laatste was toen echter voor een groot deel onzichtbaar door allerlei begroeiing. Dat is nu grondig aangepakt en de molen is goed zichtbaar.

Na de lunch in Blerick steken we de Maas weer over en fietsen door Venlo. Het is aan het begin van de maandagmiddag en er is weinig te beleven in de stad. Ik zet nog wel een mooi gebouw op de foto, het Ald Weishoes.

Na Venlo hebben de routemakers toch weer een paar gravelpaden voor ons gevonden. In plaats van fijn langs de rivier, leidt de route ons door een aantal bospercelen. Wat ons betreft had men die mogen overslaan.
Vlak voor Arcen verlaten we het bos en fietsen langs kasteel Arcen.

We willen hier graag op het terras iets drinken, maar dat kan niet. Tussen ons en het terras staat een hek. Je kunt hier enkel iets drinken als je een kaartje voor de kasteeltuinen koopt. Dan maar doorfietsen naar het dorp zelf.
Na de break steken we vlak buiten het dorp de rivier weer over.

We moeten nog een klein stukje naar Geysteren. Een paar jaar geleden hebben we in Wanssum op de camping gestaan toen we het Pieterpad liepen. We kennen de omgeving, maar niet de camping in Geysteren. Na aankomst blijkt al snel dat we toen een verkeerde camping keuze hebben gemaakt. De camping in Geysteren ligt veel mooier en ziet er beter uit dan de camping in Wanssum.

Na 95 km fietsen worden we hartelijk ontvangen met koffie en staat de trekkershut voor ons klaar.

En het mooie is….we hebben een fraai uitzicht over de Maas. Lekker bootjes kijken!

Morgen fietsen we de laatste 40 kilometer naar Nijmegen. Dan wacht de treinreis naar huis.

Dag 09: van Nuenen naar Maasbracht

Vroeg uit de veren, dat hebben we beloofd aan de familie De Groof. Dit adres van Vrienden op de fiets wilde ons best onderdak bieden, maar ze hebben zondag een vroege afspraak, dus we moesten beloven dat we voor 9 uur vertrokken zijn. Nou, dat is geen probleem dus we vertrekken lekker op tijd.
Het is trouwens zondag 4 september en de route gaat vandaag naar het meest zuidoostelijke puntje en dat is voor ons Maasbracht. De weersverwachting is zozo maar we vertrekken in ieder geval met droog weer.
Van Nuenen gaat het in zuidoostelijke richting en we merken dat de wind vandaag een potje mee gaat spelen. Als eerste komen we bij het dorp Mierlo. We fietsen een soort U om het dorp heen en ik denk dat we wel een keer of vier het plaatsnaambord voorbij fietsen. Als ik in het centrum de mooie opgeknapte molen op de foto zet kan de regenjas ook meteen aan. Het begint te sputteren.

De regen zet niet door en we fietsen richting de Strabrechtsche heide. De route geeft ons een soort rondleiding over de heide die echt heel mooi in bloei staat.

Helaas voor ons hebben de routemakers de route schijnbaar uitgezet op een ATB-fiets want we worden weer een zandpad opgestuurd. Waarom een LF-route nu zo nodig op een zandpad terecht moet komen is ons onduidelijk. Nederland heeft toch zoveel mooie fietspaden.
Vlak voor we de heide verlaten begint het opnieuw te regenen. Eerst negeren we dat, maar tegen de tijd dat we bij Someren-Heide zijn aangekomen is de lucht zo donker dat we een koffiestop wel een goed idee vinden.
We zitten nauwelijks op het terras onder het afdak of het begint me toch te plenzen!

Als het ergste voorbij is springen we weer op de fiets en gaan we richting Zuid-Willemsvaart. Die steken we over en langs de rand van de Groote Peel rijden we richting Ospel. De lucht is ondertussen opnieuw donkergrijs geworden dus we pakken weer een kleine koffiestop. We zitten koud op de barkruk van het dorpscafé of buiten gaat het weer stevig los.
Na de stortbui stappen we weer op de fiets want we moeten toch voortgang boeken ondanks de nog steeds dreigende lucht. Dat blijkt niet zo’n slim idee te zijn want nog geen kilometer buiten Ospel komt stortbui nummer drie. En geen enkel plekje om te schuilen.
Als de bui voorbij is wijst Frouwkje mij op een weiland. De geiten hebben het beter dan de fietsers!

Na de derde bui klaart het weer flink op. De wind trekt wel aan, maar de lucht veegt snel schoon en de zon komt tevoorschijn. De fietstocht voert ons langs Nederweert en we fietsen langs de Noordervaart.

Het is ondertussen aardig lunchtijd geworden, maar we vinden op onze route geen enkel restaurant dat open is. Jammer, want we hebben wel zin in een lekker broodje. Uiteraard hebben we ook wel wat in de fietstas zitten dus dan moeten we dat maar tevoorschijn gaan halen.
Bij de Tungelroysche beek vinden we een bankje in de zon dus dat wordt onze lunchplek. Het is hier wel een beetje open en dat merken we al snel. Terwijl ik de brander aan het installeren ben wordt Frouwkjes fiets al omgeblazen. Misschien niet zo’n goed idee om hier met een gasbrander te gaan rommelen.

Na de lunch gaat het voorspoedig richting Maasbracht. De wind is stevig, maar voor een behoorlijk gedeelte lekker in de rug. Bij Grathem drinken we nog een kop koffie en dan klimmen we omhoog naar de brug over de Maas met uitzicht over Maasbracht.

We logeren hier weer bij een adres van Vrienden op de fiets. De familie van Ameijde bezit hier een dubbel woonhuis. In het linker huis wonen ze zelf, het rechter huis is galerie op de begaande grond en op de eerste verdieping hebben wij een kamer.

Morgen gaat de route richting noorden. De camping van landgoed Geysteren is het doel van onze fietstocht.

Dag 08: van Rucphen naar Nuenen

Zaterdag 3 september. Afgelopen nacht heeft het aardig geregend dus buiten is alles lekker nat. Gelukkig voor ons is het tegen de ochtend gestopt dus we kunnen zonder regenjas weer op pad.

Rucphen ligt niet op de route, dus die zoeken we eerst weer op. Het gaat lekker, via mooie fietspaden die gemaakt zijn van gladde betonplaten bereiken we snel Rijsbergen waar we weer op de route zijn.
Ik prijs me al gelukkig dat er in Brabant zulke mooie fietspaden liggen! Maar dat had ik beter niet kunnen doen!
Na Rijsbergen gaat het eerst nog wel lekker langs de Bredase turfvaart.

Maar dan gaan we het Mastbosch in. Een grapjas heeft bij het fietspadbord een bord gezet waarop staat “slecht wegdek”. Nou dat bord kan wel weg want vlak na het bord houdt het fietspad gewoon op en wordt het zandpad. We hobbelen op onze beladen fietsen alle kanten op.
Na Ulvenhout blijkt dat het geen zandpad hoeft te zijn om een belabberd fietspad te zijn.
We fietsen kilometers lang door de Chaamsche Bosschen waar we getrakteerd worden op een fietspad gemaakt van stoeptegels waarvan er nog geen twee vlak liggen.
Gelukkig is er weinig te zien (bomen) want je hebt er geen tijd voor aangezien je de hele tijd bezig bent met het wegdek.
Wat ons betreft een dikke onvoldoende voor de infrastructuur.

Moe maar voldaan dat we deze infrastructuur overleefd hebben, pauzeren we bij het Willibrordusputje. Het verhaal wil dat Sint Willibrord hier zelf een bron heeft gemaakt met zijn staf om bekeerlingen te dopen. Op de plaats van die bron staat nu een kleine kapel.

Na de pauze fietsen we (weer een zandweg) over het landgoed Gorp en Roovert. Kasteel Gorp ziet er erg mooi uit.

Het is ondertussen lunchtijd en die willen we gaan nuttigen in Hilvarenbeek. Volgens het routeboekje is het Vrijthof een plek waar het goed verpozen is. Helaas echter niet vandaag. Er is een volleybal toernooi aan de gang en de disco dreunt je tegemoet. Een stukje verder, naast de Sint Petruskerk, zijn we iets verder van het lawaai verwijderd.

Na Hilvarenbeek worden de fietspaden beter. Via Diessen en het Wilhelminakanaal fietsen we naar Oirschot.

Oirschot heeft een leuk en gezellig centrum. Rond het Marktplein zijn allemaal terrasjes en is het aardig druk. Centraal op het plein staat de grote Sint Pieterskerk.

Na Oirschot blijven we het Wilhelminakanaal volgen. Frouwkje maakt nog een foto van de bloeiende heide.

Het Wilhelminakanaal houden we naast ons terwijl we Eindhoven aan de noordkant voorbij gaan. Hier verlaten we onze route, want ons overnachtingsadres zit in Nuenen.
Na 97 km fietsen arriveren we bij de familie de Groof op hun mooi verbouwde Brabantse boerderij.

Morgen fietsen we voor het laatst in westelijke richting. Maasbracht is ons doel.

Dag 07: van ‘s-Heerenhoek naar Rucphen

Vrijdag 2 september. Vandaag verlaten we Zeeland en gaan we naar Noord-Brabant.
Vanuit ‘s-Heerenhoek gaat de route eerst door het Zeeuwse platteland. Over rustige weggetjes, die voor een deel op smalle binnendijken liggen, peddelen we van west naar oost door Zuid-Beveland.
Het is stil op de weg, af en toe komt een auto voorbij, maar voor de rest kunnen we breeduit fietsen.
We komen al snel door een lief klein plaatsje, Nisse.

Na Nisse fietsen we via ‘s-Gravenpolder en Eversdijk richting kust. We hopen op een tochtje bovenop de dijk want de vaargeul richting Antwerpen is hier smal en ligt vlak langs de kust. Kunnen we nog even bootjes kijken.
Het begin is echter teleurstellend, we fietsen onder langs de dijk. Uitzicht 0.
Gelukkig wordt het later beter. Er komt een fietspad die ons keurig boven op de dijk brengt en we kunnen genieten van het uitzicht. Bij Hansweert staan de nodige bankjes waar we dankbaar gebruik van maken.

Hier kruisen we ook de oudste vaarverbinding tussen Antwerpen en de rijn. Het Kanaal door Zuid-Beveland.

Na het kanaal komen we bij een plaats die iedereen van onze leeftijd wel kent en waar je meteen een tweede naam aan koppelt, Kruiningen. Nu hoor je de naam volgens mij nooit meer, maar vroeger wist iedereen van het bestaan van het veer Kruiningen-Perkpolder. Was het slecht weer, dan vermelde de verkeersinformatie vaak dat dit veer uit de vaart was.

Na Kruiningen keren we terug naar de dijk. We drinken nog even koffie in Waarde en fietsen dan verder over de dijk naar het Nauw van Bath. Hier komen de schepen echt dicht langs de kust.

Er rest ons nu nog een klein stukje Zeeland. We verlaten de kust en steken het Rijn-Schelde kanaal over. Grappig is wel dat we dat doen via een brug die een keer zo breed is als de weggetjes die er naar toe en vanaf leiden. Op het weggetje past net een auto, maar de brug is gebouwd voor zeker 4 rijbanen. Heel apart.

De pret aan de kust is nu voorbij. De route gaat richting Woensdrecht waar we bij een restaurant een kleine lunchbreak willen houden. Meters voordat we er zijn stopt een grote groep bejaarden bij het restaurant. Frouwkje en ik begrijpen al snel dat een lunch hier lang gaat duren. We fietsen daarom even verder en nemen buiten Woensdrecht onze lunch.
Na de lunch verlaten we de Zeeuwse klei en klimmen de Brabantse zandgronden op. Echt waar, je kunt de Brabantse wal (zo heet die) zien in het landschap. Ik maak een foto van Frouwkje terwijl ze omhoog gaat.

Als ik weer op mijn fiets spring om ook omhoog te fietsen komt mij een man tegemoet. Schijnbaar denkt hij dat Frouwkje een sprintje heeft ingezet, want hij roept “kom aan, je kunt het”.
Geklopt daar je echtgenote terwijl je het niet door had!
Bij Bergen op Zoom verlaten we de route om even in het oude centrum te kijken. Leuk! Een hele gezellige Grote markt met de Sint Gertrudiskerk.

Buiten Bergen op Zoom zoek ik de route weer op en gaat het richting Wouwsche plantage. Een bosrijke omgeving hier waar de route zich over fietspaden en smalle binnen weggetjes doorheen slingert.
We steken nog even de Belgische grens over (ineens kabels die in masten hangen) en drinken nog een lekkere kop koffie (een speciale met slagroom moet ik toegeven) in Nispen (en da’s weer Nederland).

In de laatste kilometers naar de camping komen we nog langs een veld vol Afrikaantjes. Volgens Frouwkje heel apart.

Na 99,4 km kunnen we van de fiets afstappen. De etappe van vandaag zit er op. In Rucphen krijg ik op de camping de sleutel van de trekkershut en kunnen we de tassen uitpakken.

Morgen doorkruisen we Noord-Brabant en eindigen we in Nuenen.

dag 06: van Renesse naar ‘s-Heerenhoek

Vandaag verlaten we Schouwen-Duiveland en fietsen naar Walcheren. Voor het eerst gaan we vandaag overnachten bij een adres van Vrienden op de fiets.
Het weer is vandaag super. Prachtig fietsweer, een graad of 21, westenwind (deels dus lekker in de rug) en volop zon.
Na het verlaten van de camping gaat het al vlug richting Oosterschelde kering oftewel de stormvloedkering. Je weet het, maar elke keer als je het ding ziet ben je er van overtuigd, dit is een technisch hoogstandje.

Wat een prachtig bouwwerk.
We fietsen nu over Noord-Beverland en de eerste 20 km zit er op, kortom tijd voor een koffiestop.
Na de koffie fietsen we over de Veerse dam die de rand van het Veerse meer vormt.
Na de Veerse dam zijn we in Walcheren aanbeland. Van Breezand naar Oostkapelle fietsen we over een binnendijk. Mooi slingeren we door het Hollandse landschap. Weiland links, weiland rechts. Boompje, zwart-witte koeien en mooie wolken er boven.
Voor Domburg loopt de route nog door een groot bosperceel. Iemand is erg creatief geweest bij de aanleg van het fietspad en we slingeren vrolijk tussen de bomen door. Leuk fietsen zolang het niet een week geregend heeft, want de ondergrond is een zandpad met wat gravel.
Bij Domburg wordt duidelijk dat dit deel van Walcheren wel erg toeristisch is. Het centrum is een aaneen schakeling van restaurants en souvenirshops.
 
Vanaf Domburg is het erg toeristisch. Werkelijk elke kilometer is volgebouwd met campings en vakantieparken. Druk is het ook, veel fietsers op de fietspaden en bij de strandopgangen veel volk.
We lunchen op de uiterste punt van Walcheren, Westkapelle.
Na de lunch gaat het met de wind in de rug richting Vlissingen. We hopen op mooie uitzichten richting Westerschelde, maar dat valt in eerste instantie tegen. We zitten achter de dijk op een fietspad en zien niets (behalve veel fietsende en slingerende Duitsers).
Na Zoutelande wordt het beter en krijgen we uitzicht. In de verte zien we de hoogbouw van Vlissingen en op het water de nodige bootjes.
Vlissingen is indrukwekkend. Stoere hoogbouw en een prachtige boulevard waar de reusachtige zeeschepen vlak langs varen. Daar kun je zonder moeite wel een paar uurtjes doorbrengen met kijken.
Frouwkje kijkt ook even richting stad en zet de grootste zoon van Vlissingen op de foto (de meeuw hoort er niet bij, maar die weet niet op welk hoofd hij is gaan zitten).
Jawel, de Ruyter.
Ook richting stad ziet het er alleraardigst uit.
Na Vlissingen moeten we een beetje tempo maken. De stad was veel te leuk en we moeten nog een 30 km fietsen. Middelburg is ons volgende doel, maar die hebben we al eens bezocht, dus we fietsen lekker door (sorry!).
Het is onderhand het einde van de middag en we kunnen nu lekker tempo maken op de lege fietspaden. Hier komen we ook weer weggetjes tegen zoals in de kop van Noord-Holland, omzoomd met hoge heggen.
Lekker uit de wind fietsen op een winderige plek.
Vlak voor ons einddoel gaat ineens alles mis. De route is afgezet wegens wegwerkzaamheden en een omleiding zien we niet.
Geen nood, mijn Garmin kent het adres waar we naartoe moeten, maar die leidt me vervolgens een doodlopende weg in. Da’s raar! Terug fietsen dan maar en een andere route proberen, weer doodlopend!
Bij navraag blijkt dat er een week of vijf geleden een wijziging heeft plaatsgevonden waardoor allerlei lokale wegen afgesneden zijn door een rijksweg. We moeten nu gebruik maken van een nieuw viaduct, maar die kent mijn Garmin nog niet. Na lokale hulp (met dank) vinden we de weg naar het viaduct en naar ‘s-Heerenhoek.
Na 95 km fietsen kunnen we mevrouw Lievens een hand geven en zijn we aanbeland bij ons adres van vrienden op de fiets.
Morgen verlaten we Zeeland en gaat de route richting Noord-Brabant.