Van Melide naar Santiago de Compostela

Vandaag de laatste etappe van onze fietstocht. De 14e etappe brengt ons naar het plein voor de kathedraal van Santiago.
Zodra we wakker worden horen we het al, het regent. Volgens de weerman wordt het in de loop van de dag beter, dus daar hopen we maar op.
De regenjas gaat aan, reflectievestje er over heen en we vertrekken.
Na het verlaten van Melide gaan we meteen linksaf en laten het drukke autoverkeer achter ons. We rijden door een golvend landschap met pittige klimmetjes (ons routeboek zegt dat dit bij Galicië hoort).

We fietsen vandaag een volkomen andere route dan de wandelaars. Zij lopen op een pad langs de drukke hoofdweg, wij nemen binnenwegen en leggen een paar extra kilometers af.
Bij Arzúa komen we elkaar even tegen. We drinken koffie en halen een stempel (elke dag moet je er minstens twee hebben).

Na Arzúa moeten we een dikke 4 kilometers de hoofdweg volgen. Dan draaien we af en peddelen verder over een mooie rustige binnenweg. We krijgen nog een plensbui op ons hoofd maar zien tegelijk dat er links en rechts blauwe plekken in de lucht komen.
De route is de moeite waard, maar wel zwaar. Klimmetjes van 7 tot 10% volgen elkaar op en dat voelen de beentjes wel.

Volgens ons routeboek zouden we bij Arins uitzicht over Santiago moeten krijgen, maar wij kunnen het uitzichtpunt niet vinden.
Santiago vinden we wel, en met de gps zoeken we onze weg door de drukke stad. Via kleine straatjes en super steile klimmetjes bereiken we ons doel, het plein voor de kathedraal.

Hoog in de gevel van de kathedraal staat Jacobus de meerdere als pelgrim.

Recht tegenover de kathedraal staat Jacobus ook boven op het gebouw, maar nu als matamoros (morendoder). Schijnbaar vond men dit vroeger ook al een te gewelddadig beeld voor op een Godshuis.

Het is ondertussen 15:00 uur en we besluiten om eerst maar even ons hotel op te zoeken en daarna de fietsen weg te brengen naar het verzamelpunt van Soetens.
Als we daar aankomen blijken er ruim 100 fietsen te staan! We zijn wel een aantal Nederlanders tegen gekomen, maar dat er zoveel onderweg waren hebben we niet gemerkt.

Na een lekkere douche gaan we naar het pelgrimsburo voor onze compostela.
Iedereen die de pelgrimstocht naar Santiago aflegt krijgt een compostela (tenminste als hij aan de hand van zijn pelgrimspaspoort kan bewijzen dat hij de route afgelegd heeft).

Het is druk, dus aanschuiven in de rij.

We praten nog een tijd lang met een Amerikaans echtpaar dat de route wandelend in 36 dagen heeft afgelegd. De helft van het jaar wonen ze in Chili, de andere helft in de buurt van Seattle.

Dan zijn wij aan de beurt. Onze paspoorten worden gecontroleerd (de NL en de pelgrims). Vervolgens schrijft de meneer van het buro onze compostela.
Frouwkje valt niet te herleiden naar een Latijnse naam, dus op het compostela staat haar Nederlandse naam.
Bij mij is dat anders. Mijn doopnamen zijn allen bekend in het Latijn dus ik krijg een Latijns compostela.

Morgen gaan we Santiago bekijken en uiteraard naar de pelgrimsmis om 12 uur in de kathedraal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.