Van Ponferrada naar O’Cebreiro

Vandaag gaan we naar het bergdorpje O’Cebreiro. Volgens de routebeschrijving wordt het pittig klimmen voordat we het dorp op 1300 meter hebben bereikt.
Voordat het echter zover is moeten we eerst door de vallei El Bierzo. Een hele vruchtbare vallei met vele wijngaarden. Vanuit Ponferrada werken we eerst een paar klimmetjes weg voordat we in de vallei kunnen afdalen.
Onze eerste koffiestop doen we in Cacabelos. Na de koffie rijden we langs de capilla San Roque waar een aardige meneer een flinke collectie kerkbeelden heeft verzameld. Mooi om te zien en hij heeft ook nog eens een mooie stempel voor in ons paspoort!

Als we aan de afdaling in de vallei beginnen kunnen we Villafranca del Bierzo in de verte al zien liggen.

Aan de rand van de stad treffen we een fikse burcht aan.

In het centrum pakken we nogmaals koffie, want dadelijk is het gedaan met de pret. Het is nog een 30 kilometer naar O’Cebreiro en die moeten we bijna allemaal klimmen.
We verlaten Villafranca via een oude brug over de rio Burbia.

Voordat we het steile deel van de klim bereiken doen we eerst nog even boodschappen in Trabadelo. We kijken uiteraard ook nog even bij de kerk en halen daar meteen een stempel voor in ons paspoort.

De weg loopt na Trabadelo echt steil omhoog, kilometers lang en flink vermoeiend. Uitzicht is er niet, het grootste deel fietsen we met bomen aan beide kanten van de weg en een snelweg die ver boven ons hoofd over de heuvels ligt. Zeker geen mooi stuk van de route.
Bij Puerto Pedrafita hebben we het grootste deel er op zitten. Er rest ons nog een steil stuk van 3 kilometer en het is net voor de siësta. We halen dan ook nog snel een kop koffie en dan beginnen we aan de klim.
Buiten het dorp krijgen we eindelijk uitzicht over de omgeving. De weg die je links en rechts op de foto ziet maken allemaal onderdeel uit van onze route.

Na alle klimwerk hebben we de top bereikt.

Vraag me trouwens niet waarom O’Cebreiro op de ene plaats begint met een O en op de andere plaats niet. We zijn in ieder geval bij het dorp aanbeland.

O’Cebreiro is een heel klein bergdorp met eigenlijk maar één straat. Volgens ons verhuurd een groot deel van het dorp kamers aan pelgrims. De huizen zijn allemaal gemaakt van natuursteen en compact van formaat.

Wij logeren in een hostel die behoorlijk basic is. We hebben een bed, een nachtkastje met een lampje en een badkamer met een zitbad.

In 1959 benoemde de bisschop Lugo Elias Vahha Sampedro tot pastoor van het dorp. Deze knapte de kerk en diverse woonhuizen op en begon met het promoten van de Camino.
De gele pijl, die nu de standaard route aanduiding is, werd door hem bedacht en hij schilderde er zelf honderden van.
Uiteraard hebben we zijn kerkje ook even bekeken.

Morgen gaan we naar Sarria. Ook nu wachten ons de nodige klimmetjes en we komen in een ander klimaat terecht. Doordat we de bergen zijn overgetrokken laten we het landklimaat achter ons en komen we meer onder invloed van de Atlantische oceaan. Volgens de voorspellingen zal de temperatuur dan ook een aardig stapje terug doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.