Van Pamplona naar Estella

Vandaag onze eerste fietsdag. met meteen ook wat klimwerk er in. Niet overdreven, maar voor ons laaglanders zijn het kleine bergen.
Gisteren hadden we al moeite met de oriëntatie in Pamplona en vandaag begint niet veel beter. De GPS track is eigenlijk gemaakt voor mensen die door Pamplona heen trekken, maar wij zitten natuurlijk al midden in de stad. Ik moet dus kiezen, gaan we links of gaan we rechts de track volgen. Je raad het natuurlijk al…..verkeerde kant gekozen. En uiteraard was dat bergaf, dus we kunnen meteen omdraaien en ons eerste hellinkje pakken.
De rest van de stad is daarna simpel. Volg de track op de GPS en kijk ook even naar de aanduidingen die de stad in het fietspad heeft aangebracht.
Bij de universiteit staat een groot bord dat ons uitnodigt om hier een speciale stempel te halen. Dat aanbod slaan we natuurlijk niet af, dus op naar het hoofdgebouw.

Na de universiteit verlaten we de stad. Eerst op een fietspad langs een aardig drukke weg, later wordt het rustig en peddelen we over kleine binnenwegen. Het is bewolkt, een graad of 16 met een redelijke wind. Mooi fietsweer dus.

We komen langs een grote bodega met enorme wijnvelden er om heen. Otazu heet de bodega en links en rechts van de weg liggen grote gebouwen met daaronder enorme deuren die waarschijnlijk toegang geven tot de wijnkelders.

Rond half elf is het tijd voor koffie. We rijden een alleraardigst plaatsje binnen, Echauri. Mooi pleintje met een café en aan de overkant een simpele kerk.

Na de koffie gaat de fietstocht verder richting Puente la Reina. Voordat we daar zijn wachten een paar stevige klimmetjes, maar we hebben er zin in.
Bij een voorrangsweg staan we stil. Kijken of er ander verkeer aankomt en zetten ons daarna in beweging. Meteen daarna remt Frouwkje heel hard en bots ik tegen haar aan. Een grote herdershond is ineens vanuit het niets de weg opgerend richting Frouwkje waardoor ze schrikt.
De eigenaar is er meteen bij waardoor erger voorkomen wordt, maar als ik naar de fiets van Frouwkje kijk weet ik al dat het mis is. De achter derailleur hangt aan zijn kabel te bungelen.
Ik ben met mijn voorwiel precies tegen haar derailleur opgebotst.
Na inspectie blijkt de achterpad, waar de derailleur aan bevestigd is, afgebroken te zijn.
Hoe nu verder. De eigenaar van de hond spreekt enkel Basks en Spaans en ook de rest van het opgetrommelde dorpsvolk kent geen Engels. Uiteraard ontbreekt elke vorm van rijwielhandel.

Om een lang verhaal kort te maken, we bellen uiteindelijk het noodnummer van Pelgrimroutes. Deze communiceren met de Spanjaard en er wordt een taxi besteld die ons met fietsen naar Estella zal brengen. Hier is ons hotel voor de komende nacht maar ook, erg belangrijk, een fietsenzaak.
Helaas voor ons komt er geen busje maar een grote stationwagen. Dat wordt dus 2 ritjes naar Estella, want alles tegelijk past niet.

Rond half drie ben ik als laatste eindelijk ook gearriveerd. Helaas is het echter siësta, dus wachten tot half vijf.
De fietsenmaker gaat vlot aan de slag, maar kijkt al snel zorgelijk. Het blijkt dat zo’n achterpad merk specifiek is (en vaak ook nog per model verschillend). Zo maar een achterpad past niet, nee wij hebben echt één van Cannondale nodig. Hij is geen dealer, maar die zit wel in Pamplona.
Ook hier weer een taalbarrière waar we het noodnummer maar weer voor bellen.

De fietsenmaker belt voor ons zijn collega in Pamplona en wordt na een paar minuten terug gebeld. Hij heeft het onderdeel! We regelen dus een taxi en om half zes ga ik richting Cannondale dealer voor het onderdeel. Ik koop er gelijk maar 2, dan kan die als reserve altijd meefietsen.
Uiteindelijk ben ik rond 19 uur weer terug in Estella. De fietsenmaker beloofd dat ik morgen om 9 uur de fiets weer kan ophalen.

Poeh! Dat was me het dagje wel. Nu maar hopen dat het inderdaad het juiste onderdeel is. In dat geval fietsen we morgen naar Logroño.

Dagje Pamplona

Vandaag blijven we in Pamplona. We gaan even boodschappen doen en we willen ook wel de mooie plekjes van Pamplona zien.

We slepen deze vakantie een gasbrander en een pannetje mee omdat niet tijdens elke etappe er een lunch / koffie mogelijkheid is (tenminste dat wordt beweerd op het internet).
Een gasbrander meenemen in het vliegtuig is geen probleem, maar een busje met gas….dat vind men niet zo’n goed idee. Ik heb dan ook het adres van een Campingaz dealer in Pamplona opgezocht en daar gaan we als eerste naar toe.

Fietsen in een land wat niet zoveel heeft met fietsen is even lastig. Wij fietsen op straat, maar zien alle andere fietsers vrolijk over de stoep fietsen. Ok, na een paar drukke straten duiken wij ook maar de stoep op. Is wel zo veilig, en iedereen vind het prima.
Het centrum (en ook ons hotel) ligt in de oude stad binnen de stadsmuren en bovenop een heuvel.
De grote shoppingmalls liggen in het nieuwere gedeelte van Pamplona en daarmee onderaan de heuvel. Op de route richting dal heeft men gelukkig wel een fietspad aangelegd en we gaan dan ook met een lekker vaartje door de Portal Nuevo richting winkels.

De fietspaden zijn hier trouwens wel een dingetje. Soms zijn ze er, maar ze stoppen ook zonder waarschuwing. De palen van verkeersborden kunnen zomaar op het fietspad staan en men wisselt zonder waarschuwing ook wel van straatzijde.
Na de boodschappen gaan we wandelend de stad in. We zoeken de VVV, maar die heeft men goed verstopt. Links en rechts staan bordjes die een richting uitwijzen, maar die verdwijnen net zo hard en de VVV kunnen we dan ook niet makkelijk vinden. Per ongeluk struikelen we er over als we richting kathedraal wandelen.

Met een plattegrond in de hand bezoeken we als eerste de kathedraal. We krijgen hier ook onze eerste stempel in het pelgrimspaspoort……er zullen er nog vele volgen.

De kathedraal is een imposant gebouw met een aangrenzend klooster. In de kerk ligt voor het hoofdaltaar het mausoleum van de koning en koningin van Navarra, het land waar Pamplona vroeger hoofdstad van was.

Na het bezoek aan de kathedraal en een tentoonstelling in het klooster wandelen we verder door de stad. Veel smalle straten met hoge gebouwen links en rechts. Ondanks de plattegrond raken we regelmatig de weg kwijt (en dat overkomt ons eigenlijk niet vaak).
De wandeling over de oude stadsmuren is heel fraai. Mooie rustige wandelpaden en fraaie vergezichten over het lager gelegen landschap.

In de avond wordt het tijd om alles in te pakken, echter nu voor een fietstocht. Spullen uit de koffer in de fietstas en omgekeerd. Ze verwachten dinsdagochtend een beetje regen bij maximaal 18 graden.

Duimen dat de regen ergens anders naar beneden komt!

De heenreis

Zaterdag rond het middaguur pakken we de trein richting Schiphol. Het is flink druk, maar wij zitten lekker luxe in de eerste klas en daar valt de drukte mee.
In de buurt van Schiphol hebben we een kamer bij het Best Western Schiphol geboekt. Zeker een aanrader! Prima kamer, een uitstekende shuttle service tussen het hotel en Schiphol, erg rustig tijdens de nachtelijke uren en ook nog een prima ontbijt. En dat alles voor een redelijke prijs. Wat wil een mens nog meer!

Na het inchecken gaan we met de shuttle terug naar Schiphol. Daar pakken we de trein naar Amsterdam Centraal om even een kleine wandeling door de stad te maken.
Zoals altijd is het er enorm druk. Werkelijk overal waar je kijkt lopen en fietsen Amsterdammers en toeristen.
De foto van de Dam zegt het helemaal.

Na een lekkere maaltijd bij restaurant Bird op de Zeedijk houden we het voor gezien.
We gaan slapen, morgen moeten we rond 6 uur op.

Zondagochtend brengt de shuttle ons naar Schiphol. We vliegen om 9:30 uur en eigenlijk loopt alles op rolletjes. Bagage inleveren gaat snel, paspoort controle gaat vlotjes en ook het boarden verloopt soepel. We krijgen zelfs als verrassing extra beenruimte. Een paar Spanjaarden hebben de plaatsen bij de nooduitgang geboekt, maar ze spreken geen Engels. Een steward verzoekt ons vriendelijk om onze plaatsen te ruilen en daar voldoen wij natuurlijk graag aan.
We zitten mooi precies boven de vleugel.

9:30 uur vertrekken we en twee uur later staan we met onze voeten op Spaanse bodem.
Het vervolg van de reis gaat met de trein en uiteraard ligt het hoofdstation van Madrid aan de andere kant van de stad. Met de metro gaat dat prima. Kost even wat tijd, maar aangezien onze trein om 15:05 uur vertrekt, hebben we die ruimschoots.

Op het hoofdstation wacht ons een verrassing. Naar de regiotreinen kun je zo toelopen, maar naar de hoge snelheidstreinen is dat niet het geval.
We moeten op de eerste verdieping naar een afgesloten hal waar de bagage weer door de scanner moet. Daarna komen we in een wachtruimte zoals op een vliegveld. Er staan balies bij de genummerde doorgangen naar het perron beneden. Alles is afgesloten en gaat pas open als de trein klaar staat. Dan wordt je ticket gescand en mag je richting trein. Mooie treinen trouwens.

Rond 18:30 uur zijn we in Pamplona. Even nog een kort ritje met de taxi en we staan bij hotel Yoldi.

Bij binnenkomst heeft de man achter de receptie het al snel door, jullie zijn de mensen van de fietsen en hij wijst over onze schouders. Als we ons omdraaien staan ze daar in volle glorie….in de ontbijtzaal….onze fietsen.
De beste man legt uit dat hij elke dag, voor het ontbijt, even met onze fietsen sleept. Om ze na het ontbijt weer terug te zetten.

Het is rond 20 uur als we nog even het centrum inwandelen. Het is gezellig druk en we drinken een kop koffie op de Plaza del Castillo.
Op het plein is een boekenmarkt waar veel interesse voor is.

Pamplona is uiteraard vooral bekend voor het feest van San Fermin waarbij de stieren door de straten de mensen achtervolgen. Daar hebben ze ook een mooi beeld van gemaakt.

Rond half tien is het mooi geweest, we zoeken het hotel op.
Morgen gaan we boodschappen doen en Pamplona verder verkennen.

De Jakobsschelp

De pelgrimsroute naar Santiago de Compostela gaat naar het graf van Sint Jacob oftewel Jakobus de meerdere. In de christelijke iconografie heeft deze Jakobus als attribuut een Jakobsschelp. Zie je dus in een kerk een beeld van Jakobus, dan vind je ook een afbeelding van zo’n schelp.

De schelp is goed te vinden langs de Gallische kust en pelgrims namen hem dan ook mee naar huis om te bewijzen dat ze de route voltooid hadden. En zo werd de Jakobsschelp het symbool van de Camino.
Tegenwoordig nemen pelgrims de schelp mee op hun tocht naar Santiago.  Als herkenning, zodat iedereen kan zien waar ze naar op weg zijn.

Uiteraard willen wij ook laten zien dat we richting Santiago de Compostela gaan, dus hebben we 2 mooie schelpen besteld bij Pelgrimsdingen voor op onze fietstas.

Zodra we gaan fietsen zullen we deze Jakobsschelp voor op onze stuurtas bevestigen. Iedereen kan dan zien wat ons reisdoel is.

Fietsen op transport

Woensdag was het zo ver, de fietsen gaan richting Spanje.

Vroeg in de ochtend stond de bus van Soetens al voor de deur om de fietsen op te halen.
Wij hebben de fietsen voor de zekerheid maar voorzien van een label met onze NAW-gegevens en een briefje met de gegevens van ons hotel in Pamplona.
Stel je voor dat ze de fietsen per ongeluk ergens anders naar toe brengen!

De chauffeur heeft de fietsen keurig in dekentjes gestopt en vastgezet in de bus.

Tegen de fietsen kunnen we dus nu al zeggen: Buen Camino!
Nog even en dan zien we ze weer terug in Pamplona.

De voorbereiding

De afgelopen maanden hebben we alle voorbereidingen getroffen.
De reis is geboekt bij Pelgrimroutes.nl. Daarnaast hebben we vliegtickets, treintickets, een Airbnb adres en de nodige kaarten en boeken aangeschaft.
Leg je het allemaal naast elkaar dan slepen we een aardige hoeveelheid papier mee op onze reis.

 

Wat ligt hier nu allemaal?
Beginnen we linksboven dan liggen daar de vliegtickets voor de reis vanaf Schiphol naar Madrid. daarnaast de treintickets voor het vervolg van de reis naar Pamplona. Rechtsboven de hotel bevestiging van het hotel bij Schiphol (want we willen wel zeker zijn dat we ons vliegtuig halen).

Op de tweede rij ligt links de bevestiging van AirBnB voor ons verblijf  in Madrid na afloop van onze fietstocht. We blijven hier nog een paar dagen om Madrid te bekijken.
In het midden de vliegtickets van Iberia voor de vlucht van Santiago naar Madrid, en rechts een dik boek met alle wetenswaardigheden die we onderweg tegen komen.

Op de derde rij ligt links de lijst (en route beschrijvingen) naar de 14 hotels die we tijdens onze fietstocht zullen gebruiken. Daarnaast de labels voor aan onze koffers (ja ja, bagagetransport is inclusief) en de cultuurgidsen de de reisorganisatie heeft opgesteld.

Onderaan ligt links het routeboek van Clemens Sweerman, een Michelingids met kaarten en hoogte profielen en als laatste de pelgrimspaspoorten.
Tijdens de fietstocht gebruiken we de kaarten als backup voor de GPS-route die ik bij Europafietsers.nl heb gedownload.

Bij het hotel in Pamplona wachten onze fietsen reeds op ons. Soetens fietsvervoer zorgt er voor dat deze keurig bij het hotel klaar staan als wij aankomen.

Het idee

Na de Donauradweg, het Fietserpad en een rondje Drenthe in 2015, gaan we in 2016 richting Spanje voor een nieuwe fietsvakantie.
we gaan de Camino fietsen, of meer precies, de Camino Frances.
Dit is de route die Pelgrims al eeuwen lang wandelen (en tegenwoordig dus ook fietsen) vanuit Noord Europa naar het graf van de Heilige Jacobus in Santiago de Compostela.

Op de kaart ziet dat er zo uit.

Veel wandelaars en fietsers starten aan de Franse kant van de Pyreneeën in St-Jean-Pied-de-Port (staat net niet op de kaart, maar ligt een dikke 25 km voor Roncesvalles).
Wij beginnen onze tocht in Pamplona en fietsen dan in 13 etappes naar Santiago.
We willen uiteraard ook graag dingen gaan bekijken, dus we blijven een extra dagje in Pamplona, nemen een break in Leon en knopen er in Santiago ook nog een extra dag aan vast.