De Murradweg dag 9: van Leibnitz naar Bad Radkersburg.

Vandaag al weer de laatste etappe van onze Murradweg. We fietsen vandaag naar Bad Radkersburg en die plaats ligt helemaal rechtsonder in de hoek van Oostenrijk. De Mur vormt aan de zuidkant de grens met Slovenië en ook ten oosten ligt de grens met dit land.

Maar de dag begint met de afdaling vanuit Altenberg, want we moeten terug naar Leibnitz om daar de route weer op te pikken. We maken een boog ten zuiden van de stad langs en zoeken hier de Mur weer op. Een groot deel van de dag blijft de Mur vandaag in het zicht.
We fietsen het eerste stuk over een strak fietspad dat langs de Mur ligt. Mooi asfalt en vrij van alle auto verkeer zoeven we naar Ehrenhausen en Spielfeld. Kasteel Ehrenhausen ligt hoog boven de rivier op een rots.

Op het fietspad vandaag veel fietsers. De afgelopen dagen was het erg rustig op onze route, maar dat wordt vandaag in één keer goedgemaakt. Ook veel horeca onderweg. Het varieert van restaurants, radler cafés tot hutjes die langs het fietspad staan met een klein terras.

Na Spielfeld draaien we iets van de rivier af en komen in een agrarische omgeving terecht. Velden vol met mais en pompoenen, rustige landweggetjes en kleine boerendorpjes zoals Oberschwarza en Unterschwarza. Elk van deze dorpjes heeft in zijn midden een typische kleine kerk (of kapel) zoals we die alleen maar hier hebben gezien.

We fietsen nog langs een verval van de Mur waar het water met veel herrie tussen de rotsen doorloopt. Een meneer is zo aardig om ons even op de foto te zetten in ons nieuwe “Tour de Mur” shirt.

We komen nu bij het plaatsje Mureck. Hier ligt een scheepsmolen zoals er vroeger vele lagen in de Mur. En bij scheepsmolen moet je inderdaad denken aan een molen die als een schip drijft op het water.
Helaas wordt de molen commercieel bedreven en is zelfs het maken van een fatsoenlijke foto al een hele kunst.

De Mur is ondertussen al een grensrivier geworden. Aan de Oostenrijkse kant zijn er veel plaatsen waar de Mur waterplassen heeft gevormd. We komen hier dan ook ineens watersport mogelijkheden en campings tegen. Iets dat we een stuk noordelijker niet gezien hebben.
We komen ook steeds meer fietsers tegen waaronder een hele grote groep uit Slovenië. We hebben geluk dat we net voor hun op een terras neerstrijken en een bestelling plaatsen. Vijf minuten later en we hadden een aardige tijd moeten wachten.

We naderen nu Bad Radkersburg en zien op een heuvel aan de andere kant van de Mur kasteel Oberradkersburg liggen. Nog een klein stukje door de stad en we zijn bij ons Airbnb adres.
Het is ondertussen ruim 30 graden en we hebben vandaag het geluk dat ons adres een prive zwembad heeft. De warmte zijn we dan ook snel kwijt na een lekkere duik.

Morgen nog even Bad Radkersburg verkennen en dan terug naar St. Michael im Lungau met de radlerbus.

De Murradweg dag 8: van Graz naar Leibnitz.

Vandaag stappen we weer op de fiets. Er zijn nog twee etappes die we moeten fietsen voordat we ons einddoel in Bad Radkersburg hebben bereikt.
Het is mooi weer vandaag, een graad of 20 als we vertrekken en volgens de weerman zal het rond de 26 graden worden.

Graz verlaten we via een mooi fietspad langs de oever van de Mur. Altijd fijn om apart van het autoverkeer te fietsen.
Net buiten de stad is men al een tijdje bezig met een groot project waarbij men de stroming van de Mur gebruikt om stroom op te wekken. De Mur ziet er hier dan ook niet meer uit als een rivier. Het is nu echt een kanaal die breed van waterkrachtcentrale naar waterkrachtcentrale stroomt.
Een deel van het project is al klaar, maar een deel is nog een enorme bouwput. Gelukkig heeft men wel aan de fietsers gedacht, dus er staan overal keurige omleidingsborden die ons de weg wijzen.

Na de stad komen we op rustige landweggetjes die tussen kleine agrarische dorpen lopen. De Mur is hier even weg en velden waarop vooral pompoenen worden gekweekt komen er voor in de plaats.
De pompoenpitten worden gebruikt voor kürbiskernöl, een specialiteit van deze omgeving.

Bij Wildon is het tijd voor de lunch waarna we de Mur weer opzoeken en over een strak nieuw fietspad het laatste stukje afleggen naar Leibnitz.
Leibnitz is helaas ook zo’n plaats die de auto alle ruimte geeft. De Hauptplatz ziet er dan ook meer uit als parkeerplaats dan als gezellige winkelstraat.

We moeten nu nog een 5 kilometer fietsen naar ons overnachtingsadres bij Altenberg. Mijn GPS gaat hierbij even lekker in de fout door ons een route voor te schotelen waar onverharde en zeer steile stukken in zitten. Op sommige stukjes moet ik zelfs Frouwkje helpen duwen want ze komt de helling gewoon niet op met de zwaar beladen fiets.
Later blijkt dat ik de GPS niet helemaal goed heb ingeregeld. Ik ben vergeten om aan te geven dat onverharde wegen overgeslagen moeten worden.
Dat was een vermoeiend foutje!

Altenberg en omgeving zijn wel mooi. Glooiende hellingen waar wijnranken op staan aangeplant en prachtige vergezichten.
Morgen fietsen we de laatste dag naar Bad Radkersburg.

De Murradweg dag 7: een dag naar de Formule 1.

Raar idee, midden in een fietstocht naar de Formule 1. Toch is het in dit geval niet zo raar.
Frouwkje en ik wilden samen naar de Formule 1 van Oostenrijk en toen ik op de kaart ging kijken waar het circuit lag viel mij de naam van de rivier op die vlak in de buurt ligt.
En zo combineren wij de Murradweg met een bezoek aan de Formule 1.

In de vroege ochtend worden wij opgepikt door de Eventbus die ons naar het circuit bij Spielfeld zal brengen. Hier arriveren wij rond 9 uur en kunnen we een wandeling maken richting Verstappen village want we moeten nog ons Verstappenshirt oppikken.
Frouwkje heeft pech, want ze hebben groot en zeer groot. Voordeel is natuurlijk dat het altijd past op deze manier.

We kunnen nu naar “onze” Verstappen tribune. Er zijn er dit jaar 2. De ene ligt aan de voet van de enorme Bull die op het circuit staat, de andere is overdekt en ligt bij bocht 4. Da’s de tribune die wij moeten hebben.
Dat het een Verstappentribune is valt niet te missen. De overwegende kleur is oranje en aan de voorzijde hangen de nodige spandoeken.

De Formule 1 begint pas om 15:10 uur maar de tijd kom je makkelijk door. Eerst is er de F2 wedstrijd, dan de Porsche supercup en tenslotte de Red Bull legends.
Als dat allemaal geweest is volgt de Formule 1 drivers parade. Vettel heeft door een foute actie straf gekregen en is van plek 4 naar plek 6 terug gezet. Max is hierdoor een plekje opgeschoven (van 5 naar 4).  Als de rijders voorbij komen zingt de hele tribune dan ook: “Vettel bedankt, Vettel bedankt”.

Eindelijk is het 15:10 uur. Onder een stralende zon begint de wedstrijd waarin Max al snel opklimt. Voor onze tribune is er regelmatig actie waaronder het uitvallen van Bottas. Grappig om te zien hoe allerlei journalisten daarna aangevoerd worden in busjes om een foto van de kapotte auto te maken.

Na een ronde of twintig gebeurt het, Max klimt naar de eerste plaats. De Verstappen tribunes ontploffen zowat en de oranje rookbommen worden afgestoken.
Het is daarna spannend want allerlei mensen vallen uit waaronder teamgenoot Daniel Ricciardo.

Een ronde of 20 voor het einde valt ons op dat het al weer erg druk is op de straat die rond het circuit loopt. Waar gaan al die mensen nu al naar toe? De wedstrijd is nog lang niet afgelopen.
Op de tribune tellen we de ronden mee af, nog 5, nog 4….en dan heeft hij hem gewonnen.
Het gejuich rond het circuit is oorverdovend!

Het was een spannende wedstrijd waar we met plezier een dag voor gereserveerd hebben. Morgen stappen we weer op de fiets. De route gaat dan naar Leibnitz.

De Murradweg dag 6: een dag in Graz.

Vandaag blijven de tassen op de grond staan en de fiets op z’n standaard. We blijven een dag in Graz en we bezoeken de binnenstad te voet.

We beginnen eerst maar eens met een wandeling naar het hoofdstation, want morgenvroeg worden we hier door de Eventbus opgepikt om naar de Formule 1 van Oostenrijk te gaan. We willen graag weten waar we precies worden opgepikt.
Nadat we dat geregeld hebben wandelen we richting binnenstad. Het is koffietijd en Frouwkje lijkt het leuk om op het Mur insel koffie te gaan drinken. Maar dat valt tegen. De “insel” ziet er wel grappig uit, maar van binnen is het een koude, strakke en lege bedoeling. Nee, dan maar een gewoon terras.

Na de koffie gaan we op zoek naar Gigasport. Deze sportwinkel is sponsor van de Tour de Mur die elk jaar gehouden wordt. Dit is een driedaags fietsevenement waarbij de deelnemers hetzelfde doen als wij, de Murradweg fietsen.
Voor deze gelegenheid heeft men een mooi fietsshirt gemaakt en die willen wij graag hebben.
We hebben mazzel, er zijn nog een paar shirts op voorraad.

Het wordt nu hoog tijd voor het bekijken van een paar highlights van Graz. Uiteraard begin je dan met de Schlossberg die midden in de binnenstad ligt.
Je kunt met een lift, maar wij pakken de trap om naar de top van de berg te gaan. Boven op de berg staat het bekendste gebouw van Graz, de Uhrturm.
Vanaf de berg heb je trouwens ook een fantastisch mooi uitzicht over de stad.

Nadat we weer zijn afgedaald wandelen we nog even door de rest van de binnenstad. De Hauptplatz hebben we gisteren al gezien, maar er zijn nog wel een paar andere fraaie gebouwen in de straten rond de Hauptplatz.
We zien oa het Landeszeughaus (zeg maar het arsenaal), de opera, de Stadtpfarrkirche en de Dom.

Na al het gewandel beginnen we rond 16 uur wel een beetje vermoeide voeten te krijgen. Het is mooi geweest voor vandaag, we wandelen terug naar ons verblijf.
Morgen is het vroeg weer op voor ons dagje naar de Red Bull ring.

De Murradweg dag 5: van Bruck an der Mur naar Graz.

Al weer de vijfde fietsdag langs de Mur. De tijd vliegt als je lol hebt.
Vandaag fietsen we naar Graz, de tweede stad van Oostenrijk na Wenen. Het schijnt een mooie stad te zijn, dus we blijven hier een paar dagen. Kunnen we op ons gemak de stad verkennen en we gebruiken Graz als uitvalsbasis om de Formule 1 van Oostenrijk te bezoeken.

Afgelopen nacht heeft het weer even lekker geregend, maar de laatste donkere wolken zijn aan het wegtrekken als wij op de fiets stappen.
Het eerste deel van de route kenmerkt zich door het smalle dal waar we doorheen fietsen.
Aan beide kanten gaan de hellingen steil omhoog met enkel rotsformaties en bomen. In het dal is net plaats voor de Mur, een dubbele spoorlijn van de öbb, een autoweg en een smal weggetje of fietspad voor ons. We komen wel wat dorpen tegen, maar ze zijn klein en smal.
De weg is voor de rest prima, het loopt lekker op en af en dorpjes als Pernegg, Mautstatt en Mixnitz peddelen we lekker voorbij.

We komen aardige dingen tegen, zoals de Hubertus hütte waar de eigenaar zoveel mogelijk zooi aan de muur heeft gehangen waardoor het bijna kunst is, of zoals de poes die midden op de weg druk in de weer is met een kleine slang.

Na een koffiestop rijden we het aardige centrum van Frohnleiten binnen. Eindelijk eens een plaats waar de auto uit het centrum verbannen is. Het wordt er zoveel mooier van.
Na Frohnleiten duikt al snel het kasteel Rabenstein op. Een oude burcht die door zijn huidige eigenaar een zeer moderne twist heeft gekregen.
De beste man liet oa een panoramalift bouwen zodat je makkelijk het kasteel kan bereiken plus een kantoor voor zichzelf hoog boven het kasteel.

Het dal van de Mur is nu ondertussen een stuk breder geworden. We zien meer industrie en de plaatsen worden beduidend groter. Bij het Oostenrijks openluchtmuseum is het tijd voor een pauze. Even een bakje koffie met wat erbij.
Frouwkje neemt een Spagatkrapfen mit schlag und preiselberen omdat dat wel aardig klinkt. Het blijkt een heel zoet gebakje te zijn die ik maar even heb overgeslagen.

Na Graz is het nu nog een klein stukje. We komen nog langs een waterkrachtcentrale bij Gratwein en fietsen dan de buitenwijken van Graz binnen. Nog even de GPS instellen op ons Airbnb adres, en een kwartier later arriveren we bij ons verblijf.
We zitten aan de rand van het centrum in het grijze gebouw op de begane grond.

Na een lekkere douche gaan we even boodschappen doen en nog even het centrum in.
Er lopen heel wat Nederlanders rond op de Hauptplatz waarvan vele in het Red Bull F1 shirt.
We gaan uiteraard ook even kijken in de Red Bull World shop waar een Formule 1 bolide aan het plafond hangt.
Bij de Tag Heuer winkel (sponsor van het F1 team) staat nog een demo F1 auto voor de deur. Die zet ik uiteraard ook even op de foto.

De Murradweg dag 4: van Judenburg naar Bruck an der Mur.

Vandaag wordt een regenachtige dag volgens de weerman. Als we pech hebben zitten we in het deel van Oostenrijk dat langdurige regenval krijgt. Laten we hopen dat we geluk hebben.
Het heeft in ieder geval bijna de hele nacht geregend, en ook als we vertrekken regent het nog steeds.
Buiten Judenburg kun je dan ook mooi de wolken tussen de heuvels zien hangen.

Het is een beetje een saaie route aan het begin. Van Judenburg fietsen we naar Zeltweg en naar Knittelfeld. Veel industrieterreinen, weinig te zien en tsja, in de regen wordt het er dan niet beter op.
In Knittelfeld buigen we maar even van de route af om koffie te gaan drinken in het centrum.
De regen stopt ondertussen langzaam maar zeker en zodra we buiten komen na de koffiestop is het eigenlijk droog.

Knittelfeld valt me trouwens een beetje tegen. Ik had vrolijk versierde straten verwacht aangezien de Formule 1 hier dit weekend is. Maar niets daarvan. Enkel een bord aan een uitvalsweg heeft een paar aanplakbiljetten over de Formule 1, verder niets.

Na het verlaten van Knittelfeld fietsen we over een prachtige brede weg richting Leoben door het Murdal. We zijn verbaasd dat het zo rustig is.
Onze fietsen zien er door de regen en een paar gravel stukken inmiddels niet meer uit. Maar het kan nog erger. Bij St. Lorenzen ligt een groot terrein waar men bouwmaterialen zoals cement maakt. De trucks hebben hier de openbare weg van een dikke laag zandkleurige drab voorzien. Dat doet wonderen met de zwarte kleur van onze fietsen.

Ondertussen is het lunchtijd en we zoeken dan ook even naar een droog bankje voor de lunch. Die vinden we bij een gehucht met de naam Chromwerk. De lucht klaart ondertussen steeds meer op en na een stevige klim kan ik een mooie panorama foto maken van St. Stefan ob Leoben en omgeving.

Nog een klein stukje fietsen en een paar klimmetjes en we rollen Leoben binnen via de Schwammerlturm. Tijd voor een koffiestop op de Hauptplatz waar oa het gemeentehuis en het fraaie Hackl haus liggen.

Na de koffie moeten we nog een 15 kilometer fietsen en dan zijn we in Bruck an der Mur. Hier slapen we in het Baderhaus, een historisch gebouw dat vroeger het badhuis van de stad was. Nu herbergt het een pension en een restaurant.
We pakken onze spullen uit, maken de fietsen weer een beetje toonbaar en gaan lekker eten aan de Hauptplatz.

Morgen gaat de route naar Graz, na Wenen de tweede stad van Oostenrijk.

De Murradweg dag 3: van Murau naar Judenburg.

De dag begint vandaag een beetje triest. Het spettert wat als we richting supermarkt gaan om onze broodjes met beleg voor deze dag te kopen. Ik trek dan ook alvast maar de regenjas aan, maar dat blijkt een beetje voorbarig. Voordat we een kwartier gefietst hebben zijn de donkere wolken al achter de bergen verdwenen en kan de regenjas weer in de tas.

We fietsen vandaag verder door het Murdal. Soms fietsen we vlak langs de Mur (en de rails van de Murtalbahn), maar vaak fietsen we er iets vanaf over de oude wegen die vroeger tussen de diverse boerderijen lagen.
Die boerderijen liggen vaak wat hoger in het dal, dus het is vandaag vaak klimmen en dalen waarbij de hellingen meestal niet misselijk zijn.

Na het verlaten van Murau gaat het eerst lekker tussen de velden door een beetje op en af. Dat verandert bij Saurau, want hier gaat het flink omhoog. Duidelijk een weg gebouwd om met paard en wagen naar boven te gaan en niet met een volbeladen vakantiefiets.

Na de nodige klimmetjes en een stuk over een hobbelig fietspad langs de doorgaande weg, stoppen we voor koffie net buiten Teufenbach. Ik zet de camera met statief midden op de weg zodat wij er samen mooi opkomen met de kerktoren.
Frouwkje vraagt nog of dat wel verstandig is, maar volgens mij is het geen probleem want de weg wordt hier een fietspad.
Na het maken van de foto ruim ik de camera weer op….en een minuut later komen achter elkaar twee auto’s vlak voor ons langs gereden. tsja…

Na Teufenbach duiken we het bos in en wordt de ondergrond even gravel. Het loopt lekker op en af onder de bomen en we rollen soepel Scheifling binnen.
Hier wisselen we van Mur oever en we verlaten het spoor van de Murtalbahn om deze in te ruilen voor de drukke sporen van de Öbb.

Bij Frauenburg komen we één van de zogenaamde zichtburchten tegen. Ruïne Frauenburg was één van de burchten in het Murdal die elkaar konden zien. Was er gevaar dan konden de burchten elkaar waarschuwen en was het hele dal snel op de hoogte van de naderende vijand.

Na Frauenburg gaat het met veel pittige klimmetjes richting Judenburg. De Mur is hierbij steeds in de buurt, maar vaak wel een stuk beneden ons.
Vlak voor Judenburg zien we nog een stevige regenbui voor ons langstrekken maar die verdwijnt gelukkig in een zijdal.

Aan de rand van Judenburg fietsen we onder een autobahn viaduct door dat hoog boven het Murdal hangt en steken we de rivier via een fraaie houten brug over.
Zodra we Judenburg in fietsen zien we een groot oud schoolgebouw. Het is één lang gebouw, maar zoals het vroeger hoorde, de jongens en de meisjes hebben elk hun eigen ingang.

Nog een klein stukje fietsen en dan zijn we bij ons Airbnb adres voor vandaag.
Monika is eigenaar van een groot huis in het historische deel van Judenburg. Hoe oud het huis is weet niemand, maar het staat al op tekeningen uit de 11e eeuw. De fietsen staan op de begaande grond in een enorme grote hal. Wij slapen boven in één van de kamers die aan de centrale hal van het gebouw liggen.
Leuk om in zo’n oud huis te slapen.

Na een lekkere douche gaan we nog even kijken in Judenburg en een traditioneel hapje eten (tenminste dat zegt de kok).
Morgen fietsen we langs de Redbullring en ons doel is Bruck an der Mur.

De Murradweg dag 2: van St. Michael naar Murau.

Het is een mooie zonnige dag als we de tassen aan onze fietsen hangen en afscheid nemen van onze gastvrouw. Over een ruime week zien we haar weer terug zodra de radlerbus ons terug heeft gebracht naar St. Michael.
We fietsen vandaag een 60 km naar Murau en dat is de hoofdstad van het district waar wij nu fietsen.

Na het verlaten van St. Michael zoeken we de Mur op en gaat het over rustige landweggetjes richting oosten. We kruisen de Mur regelmatig. Fietsen soms links en dan weer rechts van de rivier.
Al snel duikt een indrukwekkende burcht op aan de horizon. Schloss Moosham kijkt al sinds de twaalfde eeuw over het dal uit.

Na schloss Moosham fietsen we al snel door Unternberg. Hier staat een mooie straatversiering in de vorm van een kleine Samson. Gisteren hebben we in Muhr al een grote Samson gezien, maar die stond achter glas dat verschrikkelijk spiegelde.
Elke plaats in de Lungau heeft een Samson. Een beeld van een meter of 5 hoog (en een kilo of 80 zwaar) waar een persoon in verborgen zit. Tijdens feestelijkheden wordt dit beeld door de straten gedragen begeleid door twee dwergen en de plaatselijke fanfare.

Bij Tamsweg steken we de Mur weer over. De Mur is hier niet al te breed, maar wel een snel stromende rivier. We zijn al een ruim uur onderweg, tijd voor koffie.
Aan de overkant van de rivier ligt, vanaf Tamsweg, het smalspoor van de Murtalbahn. Terwijl we koffie drinken komt deze luid toeterend langs rijden.
Na de koffie steken we de rivier weer over via een mooie overdekte houten brug en fietsen langs rivier en spoorbaan richting Ramingstein.
Bij Ramingstein ligt weer een mooie burcht boven het dorp op de helling, Burg Finstergrün is al eens een keer compleet afgebrand tijdens een bosbrand maar naderhand weer volledig opgebouwd.

We fietsen vanaf nu even niet meer vlak langs de Mur. Soms moeten we stevig klimmen en fietsen we hoog boven het water en het spoor, dan duiken we weer naar beneden en zijn vlak bij het water. Er zitten soms best wel pittige klimmetjes tussen.
Bij Stadl fietsen we door de oude stadspoort en stoppen bij een restaurant voor de lunchpauze.

Na de lunch verlaten we Stadl over een mooie houten fietsbrug. De route verlaat nu af en toe het asfalt en we moeten fietsen over gravel. De rivier wordt hier ook flink breed en stroomt nu heel rustig.
Al snel blijkt dat te komen door 2 waterkrachtcentrales die het water opstuwen.

We naderen nu snel Murau. Nog een paar pittige klimmetjes en we hebben uitzicht op de stad, slot Murau en kasteel Grünfels.
Via de Schillerplatz (of Hauptplatz) fietsen we naar ons appartement voor vandaag. Gästehaus Leypold is ons overnachtingsadres voor vandaag.

Morgen gaat de route richting Judenburg.

De Murradweg dag 1: naar de bron van de Mur.

We zijn in Sankt Michael im Lungau waar we in een mooi apartement van Eckenhoven overnachten.
Afgelopen weekend hebben we gebruikt om hier te komen en vandaag fietsen we naar het startpunt van de Murradweg (en die ligt vlakbij de bron).

Uiteraard ligt de bron in de bergen en dat betekend dus flink klimmen vandaag. St. Michael ligt op 1045 meter hoogte, de sticklerhütte op 1750 meter.
Het weer is vandaag een beetje vaag. Volgens de weerman ligt er een kleine depressie boven dit deel van Oostenrijk en we kunnen dan ook wat regen verwachten. Die krijgen we onderweg ook inderdaad, maar echt regenen gaat het niet. Het blijft bij wat gespetter. Boven de bergen zien we af en toe wel flinke buien hangen, maar op de één of andere manier missen we die steeds.

St. Michael verlaten we via rustige fietspaden en landweggetjes. Vrijwel meteen fietsen we langs een schuur waar een groot aantal molenstenen staan. Ik vermoed de aanwezigheid van een watermolen, maar kan niets ontdekken wat daar op wijst.
Na een tijdje verlaten we de fietspaden en fietsen we over de binnenweg richting Muhr, de officiële startplaats van de Murradweg. In Muhr zet ik de brandweerkazerne op de foto, want eerlijk is eerlijk , het is een plaatje.

Na Muhr is het afgelopen met het langzame klimmen. We gaan serieus hoogtemeters maken bij Jedl. Het dal wordt ook wat smaller en links en rechts komen de watervallen de Mur van extra water voorzien.
Het uitzicht heeft af en toe wat weg van een Jigsaw puzzel op groot formaat.

We fietsen nu langs kleine dorpjes zoals Hintermuhr en Arsenhütte terwijl de weg af en toe pittig stijgt. Tot onze verrassing komen we ineens ook sneeuwrestanten tegen. We zijn dan wel ondertussen de 1600 meter gepasseerd.

Bij Muritzenalm stopt de asfaltweg. We moeten nog een ruime 3 kilometer stijgen naar de Sticklerhütte over een gravelpad. Om auto’s te stoppen heeft men dit pad voorzien van een slagboom en meteen na de slagboom gaat het pad steil omhoog.
Dat betekend dus domweg fiets duwen want je komt niet op gang op dat gravel.
We moeten hierna nog één keer de fiets duwen omdat het te steil is en dan zijn we bij de Sticklerhütte.
Het is er hartstikke stil. Buiten een paar Milka koeien en een enkele wandelaar is er geen leven te bekennen. Gelukkig is de hut wel open zodat we even een drankje kunnen nuttigen.

Na de pauze gaat het bergaf terug naar St. Michael. Uiteraard gaat dat een stuk vlotter en na een 60 gereden kilometers kunnen we boodschappen gaan doen.
Morgen verlaten we St. Michael en fietsen we langs de Mur naar Murau.

De Zuiderzeeroute dag 7: van Workum naar Ossenzijl.

Vandaag al weer de laatste etappe van ons rondje Zuiderzee. We fietsen van Workum naar Ossenzijl en voltooien daarmee het rondje.
De dag begint fris en de wind is net als gisteren behoorlijk aanwezig. We fietsen nu echter naar het zuidoosten en daardoor hebben we de wind soms op kop, maar soms ook in de rug. Wel zo lekker.

Met de wind in de rug gaat het eerst naar Hindeloopen. We zijn vroeg dus het is nog stil in de stad. Wat ons opvalt is de golfslag die hier staat. Het IJsselmeer heeft hier echt koppen op het water staan. Op andere plaatsen langs de kust is dat veel minder. Schijnbaar ligt Hindeloopen op een plaats waar wind en water meer aanwezig zijn.

Na Hindeloopen volgt de weg achter de dijk richting Stavoren. Met de Quest ben ik hier ook al een paar keer geweest tijdens de Winterfietselfstedentocht. Toen zochten we een andere route richting Stavoren want je komt hier van die schapenhekjes tegen. En dat is met zo’n velomobiel niet echt handig.
In Stavoren is het tijd voor koffie met oranjekoek terwijl het vrouwtje over de haven uitkijkt.

We verlaten Stavoren aan de zuidkant en fietsen langs de kust richting de rode klif. Hier staat de steen met de oude vrijheidsspreuk van de Friezen.
De klif dankt trouwens zijn naam aan de rode leem waaruit hij is opgebouwd.

Na de Friese steden fietsen we nu het glooiende landschap van Gaasterland binnen. Ook hier is het erg rustig. De afgelopen dagen kwamen we vaak fietsers en wielrenners tegen, maar vandaag heel weinig.
We fietsen door plaatsjes als Mirns, Oudemirdum en Tacozijl om rond lunchtijd aan te komen in Lemmer.

Na Lemmer is het nog een kleine 20 kilometer naar Ossenzijl. We fietsen over een paar dijkpaden die mooi uitzicht bieden op de omgeving.
In Ossenzijl hebben we weer exact dezelfde trekkershut als aan het begin. De ronde zit er op.