Tenerife dag 6: wandelen door het lava veld.

Vandaag geen badplaatsen of iets dergelijks, we gaan wandelen door de lava velden van El Teide.
Afgelopen zondag zijn we boven op de vulkaan geweest en was er geen tijd meer voor een wandeling. Dat gaan we vandaag inhalen.

We parkeren de auto bij Mirador narices del Teide want deze parkeerplaats ligt aan de rand van het lava veld. Hier beginnen we maar eens voorzichtig aan wandelroute 18. Voorzichtig omdat afstanden hier geen goede indicatie zijn over de duur van de tocht. Er zijn hier wandeltochten die nog geen kilometer lang zijn, maar waar je wel bijna een uur over kunt doen.

Wandelroute 18 is volgens het bord net 3 km lang en loopt door het lava veld naar Boca Tauce. In het lava veld heeft men globaal een pad aangebracht. Zonder dat kon je er simpel weg gewoon niet lopen. Buiten het pad is de lava gestold in allerlei grillige vormen. Lopen op de lava stenen is heel apart. De stenen zijn poreus en kraken dan ook soms onder de schoenen.

Gedeeltelijk wandelen we langs de rand van het lava veld (die hier trouwens in 1798 door El Teide en pico Viejo is neergelegd). Aan de ene kant heb je dan de grillige vormen van de gestolde lava, aan de andere kant de hoge rotswanden die vroeger de binnenkant vormden van de kraterwand van de vulkaan Las Canadas. Je kunt zien dat die zijde veel ouder is. Hier groeien wel bomen en struiken.

Een bijzondere plant komen we nog tegen in skeletvorm. De Tenerife (of mount Teide) bugloss (latijns Echium wildpretii). Deze plant komt enkel op Tenerife voor en is een aparte verschijning. Hij begint als een heel klein plantje, vormt in de eerste paar jaar een kleine laag groeiende bol en schiet dan ineens aan het eind van een winter de lucht in (1 tot 3 meter). Hij is dan geheel bedekt met rode bloemetjes. Na een paar maanden produceert de plant grote hoeveelheden zaadjes en sterft dan. Het skelet van de plant blijft daarna nog een hele tijd staan.

Bij Boca Tauce is een klein museum dat laat zien hoe de beheerders van het park vroeger leefden. De binnenzijde van de hut en stal van Juan Evora is hier nagebouwd.
Na een broodje gaan we via dezelfde weg weer terug richting auto. Vanuit het lava veld kun je heel mooi El Teide en de krater in de zijwand van Pico Viejo zien.
De wandeling was de moeite waard. Prachtig mooi om deze grillige natuur te zien.

Op de terugweg richting dal (we zitten tenslotte op ruim 3000 meter hoogte) rijden we zo de wolken in. Liepen we boven nog in de zon, nu is het mistig en daalt de temperatuur naar 13 graden. Gelukkig kunnen we zien dat beneden aan de kust de zon wel schijnt.

Morgen is het feest weer voorbij. We gaan terug naar huis (en het schijnt daar iets kouder te zijn dan hier).

Tenerife dag 5: de badplaatsen.

Vandaag blijven we in de buurt. We zijn geen liefhebber van het bezoeken van badplaatsen want het is er meestal te druk, te veel herrie en te veel souvenirwinkels met rommel. Maar om nu naar huis te gaan zonder even gekeken te hebben is ook weer wat.
Kortom, we gaan er een paar bekijken. We beginnen klein en werken ons dan langzaam langs de zuidkust richting de grote toeristencentra.

Onze eerste stop is San Juan. Een klein dorpje met een korte boulevard en een klein haventje. Niet veel te beleven hier en ook niet erg gezellig want er wordt flink gesloopt en gebouwd langs de kust.
We vertrekken dan ook al weer vlot.

Tweede stop is La Caleta. Een aardige badplaats met de kleine boulevard waar oude huisjes langs liggen. Niet echt een zandstrand hier, maar stevige vlakke rotsen waar men heel attent trapjes heeft aangebracht zodat je makkelijk het water in kunt stappen.
Frouwkje heeft op het internet even een goed restaurant opgezocht en we gaan dan ook mixed paella eten bij La Caleta met uitzicht op de baai. Restaurant kunnen we aanbevelen, het eten was heerlijk.

Na de lunch wordt het tijd voor het serieuze werk, Playa de las Americas. Niks geen authentiek dorp, maar een badplaats rechtstreeks vanaf de tekentafel. Het is hoogbouw wat de klok slaat en een boulevard die een aaneenschakeling is van restaurants, bars (met goedkoop bier zegt men) en winkels waar spul verkocht wordt dat niemand nodig heeft.
Veel (Engels) publiek hier die waarschijnlijk nog geen twee stappen buiten deze badplaats zetten.
We zijn het al vlug zat en keren weer terug naar ons eigen rustige stukje kust. Blij dat we hier een appartement geboekt hebben.

Tenerife dag 4: Anaga gebergte en piramides van Güimar.

Vandaag gaan naar het uiterste noorden van Tenerife. Hier ligt het Anaga gebergte. Volgens onze info een mooie omgeving met mogelijkheden om te wandelen. Het is een dik uur rijden waarbij we door de hoofdstad van Tenerife, Santa Cruz de Tenerife, rijden.
De weg door de bergen is een plaatje, het gaat op en af met de nodige haarspeldbochten. Foto’s maken is echter lastig. De weg is smal en gedurende lange tijd hebben we geen enkele mogelijkheid om even de auto te parkeren.
Midden in het berggebied komen we uiteindelijk bij een soort bezoekerscentrum met een parkeerplaats, maar deze is helemaal vol. Uiteindelijk verlaten we het Anaga gebergte met een handvol foto’s, maar de benen strekken zat er niet in.

We besluiten om dan maar een ander bekend punt van Tenerife te bezoeken, de piramides van Güimar.
Na een rit door de plaats komen we bij het complex uit. Naast de piramides kent het complex ook een botanische tuin met inheemse en giftige planten. Mooie planten zitten er tussen.

De piramides zijn een apart verhaal. Onderzoekers gaan er van uit dat de piramides gebouwd zijn door boeren die de stenen van hun land opstapelden. De onderzoeker Thor Heyerdahl was het met deze conclusie niet eens. Zijn onderzoek wees uit dat de stenen van elders kwamen en niet lokaal voor de omgeving zijn. Daarnaast zijn de piramides gebouwd op grond die eerst volkomen vlak is gemaakt en staat de grote piramide exact goed voor de zonnewende. Helaas delen andere onderzoekers zijn conclusie niet.
Het gehele complex vonden wij in ieder geval de moeite waard om te bezoeken.

Tenerife dag 3: Punta de Teno en Garachico.

Vandaag gaan we een nieuwe poging doen om Punta de Teno te bereiken. Zondag lukte het niet, omdat de weg naar het uiterste noord-west puntje van Tenerife van donderdag tot zondag afgesloten is voor alle verkeer. Maandag mag wel, dus op pad.

Punta de Teno ligt daar waar het Teno gebergte in zee verdwijnt en dus moeten we weer flink klimmen en dalen om er te komen. De plaats oogt spectaculair. Een woeste kust waar de hoge golven op stuk slaan. Uiteraard moet de vuurtoren even op de foto en natuurlijk ook de kustlijn.

Na Punta de Teno rijden we langs de kust naar Garachico. Nu een klein plaatsje, maar vroeger een welvarende havenstad. Een vulkaanuitbarsting in de zestiende eeuw overspoelde de stad met lava en daar herstelde Garachico nooit meer van.
We drinken even koffie bij een versierde koffie kiosk en zetten het voormalige klooster en gemeentehuis nog op de foto. Veel meer is er ook niet te zien, want de hele kust is één grote bouwput. Garachico wordt even flink opgeknapt.

Na Garachico gaat het weer richting thuisbasis. We besluiten om onderweg nog wel even te stoppen bij Los Gigantes. Overal zie je borden die wijzen op dit mooie stuk kustlijn.
Ik heb er een panoramafoto van gemaakt, maar om nu te zeggen dat dit zo speciaal is. Wij vonden de kust bij Punta de Teno zeker zo mooi.

Als afsluiting worden we weer getrakteerd op een mooie zonsondergang boven La Gomera, en die zet Frouwkje nog even op de foto.

Tenerife dag 2: naar El Teide.

Vandaag gaan we een bezoek brengen aan het nationale park El Teide. Het park is bijna 19000 hectaren groot en ligt bijna geheel boven de 2000 meter. De naam van het park is afkomstig van de (slapende) vulkaan El Teide die ruim 3700 meter boven het land uitsteekt.
Eerst echter nog een mooie panoramafoto van het uitzicht vanaf ons balkon. Zo Mooi.

In de ochtend moeten we eerst onze weg even vinden richting El Teide, en dat valt niet mee.
Ik maak een fout bij het invoeren van de gegevens in de gps waardoor wij een aardig spannende route door de bergen krijgen. Het gaat over smalle boerenweggetjes, kris kras tussen de bananenplantages door. Het is er niet alleen smal, maar de stijgingspercentages mogen er ook zijn.
Uiteindelijk komen we op de hoofdweg die het nationale park doorkruist.
Het park is een plaatje. Enorme bergen, velden met gestolde lava en fantastische uitzichtpunten.

Het laatste stuk gaan we met de kabelbaan. Het dalstation ligt op ruim 3300 meter en de gondel zal ons op ruim 3500 meter afzetten. Daar gaan we met een gids naar het pico Viejo viewpoint.
De top van El Teide ligt op ruim 3700 meter, maar daar mogen maar beperkt mensen naar toe. Men probeert de top een beetje te beschermen tegen massa toerisme.

Boven op de berg is het aardig fris. Was het bij het appartement nog 25 graden, hier is het in de middag net 10 graden.
We maken met de gids een aardige wandeling. Zij vertelt ons over de bergketens die we om ons heen zien. Feitelijk zijn dit geen bergen, maar de binnenzijde van een vulkaan.
Voor El Teide was hier al een vulkaan, Las Canadas. Bij uitbarstingen van deze vulkaan storte het dak van de magmakamer in de vulkaan en blokkeerde daarbij het uitstromen van de magma. Doordat daardoor de druk in de vulkaan weer opliep kwam het weer tot een uitbarsting waarbij El Teide en pico Viejo ontstonden. In wezen dus broekies onder de vulkanen (15.000 jaar oud, het is niks).

El Teide is een slapende vulkaan, dus links en rechts komen kleine pluimpjes rook uit de grond. Er staat ook meetapparatuur want men wil het wel graag weten als deze jongen weer actief wordt.
Vanaf het uitzichtpunt hebben we ter afsluiting een mooi zicht op pico Viejo. Deze vulkaan is als laatste nog actief geweest. In 1909 om precies te zijn.

Na de wandeling gaan we weer naar beneden met de kabelbaan. De jas kan weer uit en de lange broek vervangen we weer door een korte versie. Weer terug naar de zomer.

December 2018: vakantie op Tenerife.

Onze vakantieweek van december brengen we dit jaar door op Tenerife.
We vliegen met Transavia vanaf Eelde, lekker dichtbij en heerlijk rustig.
Op Tenerife is het even wennen. Op Eelde vertrokken we met 8 graden, regen en een stevige wind, nu staan we ineens vol in de zon met 25 graden. Da’s even omschakelen.

Nadat we de huurauto hebben opgepikt rijden we naar Guia de Isora waar we een appartement aan de Atlantische oceaan hebben geboekt. Op de foto is ons appartement op de eerste verdieping (daar waar de twee zonneschermen zijn uitgerold).
Het uitzicht is prachtig. Voor ons de stenige kust waar de golven van de oceaan op stuk slaan.
In de verte ligt nog een eiland van de Canarische eilanden, La Gomera.
Mooie zonsondergangen zakken voor ons heel mooi weg achter de bergen van dit eiland.

De eerste dag gaan we op weg naar het ruige Teno gebergte in het westen van Tenerife.
Één van de doelen is het meest westelijke puntje, Punta de Teno.
De weg er naar toe is prachtig. We slingeren door de bergen met vele mooie uitzichtpunten.
Punta de Teno bereiken we echter niet. Wij wilden hier een stuk wandelen, maar kilometers voor ons einddoel staat er een slagboom over de weg. Het blijkt dat de weg gedurende een aantal dagen per week afgesloten is voor alle verkeer. Enkel een bus mag gebruik maken van de weg, en dat was nou net niet onze bedoeling. We proberen het later in de week gewoon nog een keer.

We draaien de auto dan maar richting Masca. We willen deze week graag door de Masca kloof gaan wandelen en we gaan even kijken hoe dit het beste kan. De kloof eindigt namelijk op het strand waar een boot je oppikt en het is wel handig als je weet hoe je dan weer bij je auto komt.

De route naar Masca is prachtig. Een smalle weg (dat wel) die met tientallen haarspeldbochten door het Teno gebergte slingert. Mooie plekjes om te fotograferen zijn er volop.
In Masca is het echter bizar druk en we raken dan ook gewoon de auto niet kwijt. Dan maar terug naar het appartement, dan zoeken we het vanavond wel uit (later blijkt dat de kloof sinds februari gesloten is aangezien hij te gevaarlijk is door vallend gesteente)

Een mooie (zonovergoten) dag vandaag. Morgen gaan we de frisheid van het hooggebergte opzoeken. Eens kijken hoe de temperatuur op de hoogste berg van Spanje is, Del Teide.

De Murradweg dag 9: van Leibnitz naar Bad Radkersburg.

Vandaag al weer de laatste etappe van onze Murradweg. We fietsen vandaag naar Bad Radkersburg en die plaats ligt helemaal rechtsonder in de hoek van Oostenrijk. De Mur vormt aan de zuidkant de grens met Slovenië en ook ten oosten ligt de grens met dit land.

Maar de dag begint met de afdaling vanuit Altenberg, want we moeten terug naar Leibnitz om daar de route weer op te pikken. We maken een boog ten zuiden van de stad langs en zoeken hier de Mur weer op. Een groot deel van de dag blijft de Mur vandaag in het zicht.
We fietsen het eerste stuk over een strak fietspad dat langs de Mur ligt. Mooi asfalt en vrij van alle auto verkeer zoeven we naar Ehrenhausen en Spielfeld. Kasteel Ehrenhausen ligt hoog boven de rivier op een rots.

Op het fietspad vandaag veel fietsers. De afgelopen dagen was het erg rustig op onze route, maar dat wordt vandaag in één keer goedgemaakt. Ook veel horeca onderweg. Het varieert van restaurants, radler cafés tot hutjes die langs het fietspad staan met een klein terras.

Na Spielfeld draaien we iets van de rivier af en komen in een agrarische omgeving terecht. Velden vol met mais en pompoenen, rustige landweggetjes en kleine boerendorpjes zoals Oberschwarza en Unterschwarza. Elk van deze dorpjes heeft in zijn midden een typische kleine kerk (of kapel) zoals we die alleen maar hier hebben gezien.

We fietsen nog langs een verval van de Mur waar het water met veel herrie tussen de rotsen doorloopt. Een meneer is zo aardig om ons even op de foto te zetten in ons nieuwe “Tour de Mur” shirt.

We komen nu bij het plaatsje Mureck. Hier ligt een scheepsmolen zoals er vroeger vele lagen in de Mur. En bij scheepsmolen moet je inderdaad denken aan een molen die als een schip drijft op het water.
Helaas wordt de molen commercieel bedreven en is zelfs het maken van een fatsoenlijke foto al een hele kunst.

De Mur is ondertussen al een grensrivier geworden. Aan de Oostenrijkse kant zijn er veel plaatsen waar de Mur waterplassen heeft gevormd. We komen hier dan ook ineens watersport mogelijkheden en campings tegen. Iets dat we een stuk noordelijker niet gezien hebben.
We komen ook steeds meer fietsers tegen waaronder een hele grote groep uit Slovenië. We hebben geluk dat we net voor hun op een terras neerstrijken en een bestelling plaatsen. Vijf minuten later en we hadden een aardige tijd moeten wachten.

We naderen nu Bad Radkersburg en zien op een heuvel aan de andere kant van de Mur kasteel Oberradkersburg liggen. Nog een klein stukje door de stad en we zijn bij ons Airbnb adres.
Het is ondertussen ruim 30 graden en we hebben vandaag het geluk dat ons adres een prive zwembad heeft. De warmte zijn we dan ook snel kwijt na een lekkere duik.

Morgen nog even Bad Radkersburg verkennen en dan terug naar St. Michael im Lungau met de radlerbus.

De Murradweg dag 8: van Graz naar Leibnitz.

Vandaag stappen we weer op de fiets. Er zijn nog twee etappes die we moeten fietsen voordat we ons einddoel in Bad Radkersburg hebben bereikt.
Het is mooi weer vandaag, een graad of 20 als we vertrekken en volgens de weerman zal het rond de 26 graden worden.

Graz verlaten we via een mooi fietspad langs de oever van de Mur. Altijd fijn om apart van het autoverkeer te fietsen.
Net buiten de stad is men al een tijdje bezig met een groot project waarbij men de stroming van de Mur gebruikt om stroom op te wekken. De Mur ziet er hier dan ook niet meer uit als een rivier. Het is nu echt een kanaal die breed van waterkrachtcentrale naar waterkrachtcentrale stroomt.
Een deel van het project is al klaar, maar een deel is nog een enorme bouwput. Gelukkig heeft men wel aan de fietsers gedacht, dus er staan overal keurige omleidingsborden die ons de weg wijzen.

Na de stad komen we op rustige landweggetjes die tussen kleine agrarische dorpen lopen. De Mur is hier even weg en velden waarop vooral pompoenen worden gekweekt komen er voor in de plaats.
De pompoenpitten worden gebruikt voor kürbiskernöl, een specialiteit van deze omgeving.

Bij Wildon is het tijd voor de lunch waarna we de Mur weer opzoeken en over een strak nieuw fietspad het laatste stukje afleggen naar Leibnitz.
Leibnitz is helaas ook zo’n plaats die de auto alle ruimte geeft. De Hauptplatz ziet er dan ook meer uit als parkeerplaats dan als gezellige winkelstraat.

We moeten nu nog een 5 kilometer fietsen naar ons overnachtingsadres bij Altenberg. Mijn GPS gaat hierbij even lekker in de fout door ons een route voor te schotelen waar onverharde en zeer steile stukken in zitten. Op sommige stukjes moet ik zelfs Frouwkje helpen duwen want ze komt de helling gewoon niet op met de zwaar beladen fiets.
Later blijkt dat ik de GPS niet helemaal goed heb ingeregeld. Ik ben vergeten om aan te geven dat onverharde wegen overgeslagen moeten worden.
Dat was een vermoeiend foutje!

Altenberg en omgeving zijn wel mooi. Glooiende hellingen waar wijnranken op staan aangeplant en prachtige vergezichten.
Morgen fietsen we de laatste dag naar Bad Radkersburg.

De Murradweg dag 7: een dag naar de Formule 1.

Raar idee, midden in een fietstocht naar de Formule 1. Toch is het in dit geval niet zo raar.
Frouwkje en ik wilden samen naar de Formule 1 van Oostenrijk en toen ik op de kaart ging kijken waar het circuit lag viel mij de naam van de rivier op die vlak in de buurt ligt.
En zo combineren wij de Murradweg met een bezoek aan de Formule 1.

In de vroege ochtend worden wij opgepikt door de Eventbus die ons naar het circuit bij Spielfeld zal brengen. Hier arriveren wij rond 9 uur en kunnen we een wandeling maken richting Verstappen village want we moeten nog ons Verstappenshirt oppikken.
Frouwkje heeft pech, want ze hebben groot en zeer groot. Voordeel is natuurlijk dat het altijd past op deze manier.

We kunnen nu naar “onze” Verstappen tribune. Er zijn er dit jaar 2. De ene ligt aan de voet van de enorme Bull die op het circuit staat, de andere is overdekt en ligt bij bocht 4. Da’s de tribune die wij moeten hebben.
Dat het een Verstappentribune is valt niet te missen. De overwegende kleur is oranje en aan de voorzijde hangen de nodige spandoeken.

De Formule 1 begint pas om 15:10 uur maar de tijd kom je makkelijk door. Eerst is er de F2 wedstrijd, dan de Porsche supercup en tenslotte de Red Bull legends.
Als dat allemaal geweest is volgt de Formule 1 drivers parade. Vettel heeft door een foute actie straf gekregen en is van plek 4 naar plek 6 terug gezet. Max is hierdoor een plekje opgeschoven (van 5 naar 4).  Als de rijders voorbij komen zingt de hele tribune dan ook: “Vettel bedankt, Vettel bedankt”.

Eindelijk is het 15:10 uur. Onder een stralende zon begint de wedstrijd waarin Max al snel opklimt. Voor onze tribune is er regelmatig actie waaronder het uitvallen van Bottas. Grappig om te zien hoe allerlei journalisten daarna aangevoerd worden in busjes om een foto van de kapotte auto te maken.

Na een ronde of twintig gebeurt het, Max klimt naar de eerste plaats. De Verstappen tribunes ontploffen zowat en de oranje rookbommen worden afgestoken.
Het is daarna spannend want allerlei mensen vallen uit waaronder teamgenoot Daniel Ricciardo.

Een ronde of 20 voor het einde valt ons op dat het al weer erg druk is op de straat die rond het circuit loopt. Waar gaan al die mensen nu al naar toe? De wedstrijd is nog lang niet afgelopen.
Op de tribune tellen we de ronden mee af, nog 5, nog 4….en dan heeft hij hem gewonnen.
Het gejuich rond het circuit is oorverdovend!

Het was een spannende wedstrijd waar we met plezier een dag voor gereserveerd hebben. Morgen stappen we weer op de fiets. De route gaat dan naar Leibnitz.

De Murradweg dag 6: een dag in Graz.

Vandaag blijven de tassen op de grond staan en de fiets op z’n standaard. We blijven een dag in Graz en we bezoeken de binnenstad te voet.

We beginnen eerst maar eens met een wandeling naar het hoofdstation, want morgenvroeg worden we hier door de Eventbus opgepikt om naar de Formule 1 van Oostenrijk te gaan. We willen graag weten waar we precies worden opgepikt.
Nadat we dat geregeld hebben wandelen we richting binnenstad. Het is koffietijd en Frouwkje lijkt het leuk om op het Mur insel koffie te gaan drinken. Maar dat valt tegen. De “insel” ziet er wel grappig uit, maar van binnen is het een koude, strakke en lege bedoeling. Nee, dan maar een gewoon terras.

Na de koffie gaan we op zoek naar Gigasport. Deze sportwinkel is sponsor van de Tour de Mur die elk jaar gehouden wordt. Dit is een driedaags fietsevenement waarbij de deelnemers hetzelfde doen als wij, de Murradweg fietsen.
Voor deze gelegenheid heeft men een mooi fietsshirt gemaakt en die willen wij graag hebben.
We hebben mazzel, er zijn nog een paar shirts op voorraad.

Het wordt nu hoog tijd voor het bekijken van een paar highlights van Graz. Uiteraard begin je dan met de Schlossberg die midden in de binnenstad ligt.
Je kunt met een lift, maar wij pakken de trap om naar de top van de berg te gaan. Boven op de berg staat het bekendste gebouw van Graz, de Uhrturm.
Vanaf de berg heb je trouwens ook een fantastisch mooi uitzicht over de stad.

Nadat we weer zijn afgedaald wandelen we nog even door de rest van de binnenstad. De Hauptplatz hebben we gisteren al gezien, maar er zijn nog wel een paar andere fraaie gebouwen in de straten rond de Hauptplatz.
We zien oa het Landeszeughaus (zeg maar het arsenaal), de opera, de Stadtpfarrkirche en de Dom.

Na al het gewandel beginnen we rond 16 uur wel een beetje vermoeide voeten te krijgen. Het is mooi geweest voor vandaag, we wandelen terug naar ons verblijf.
Morgen is het vroeg weer op voor ons dagje naar de Red Bull ring.